Juant incelemesi: almaya değer kısa, tatlı bir tırmanış

Ekim 2023, profesyonel kariyerim boyunca video oyun endüstrisini takip ettiğim en yoğun aylardan biriydi. Yeni Assassin’s Creed, Forza Motorsport, Hot Wheels, Ghostrunner ve League of Legends oyunlarını incelerken aynı zamanda gizli mücevherleri ve aşağıdaki gibi önemli AAA sürümlerini de takip ettim. Marvel’in Örümcek Adam 2 Ve Süper Mario Kardeşler. Mucize. Tüm bu oyunları arka arkaya oynamak stresli ve yorucu olsa da, Justin genişletilmiş inceleme süreci boyunca diğer oyunlar arasında rahatlatıcı, meditasyonlu ve hoş bir mola sağladı.

Justin Life is Strange’in son oyunu ve Nedenini söyle geliştirici Don’t Nod, ancak oldukça yıkıcı ve stüdyonun diğer oyunlarından farklı. Diyalog ve seçimlerle dolu bir kendi maceranı seç deneyimi olmak yerine, suyun kıt olduğu bir dünyada yüksek, terk edilmiş bir kuleye tırmanmayı konu alan, diyalogsuz minimalist bir oyundur.

Don’t Nod’un geçmiş çalışmalarından ciddi farklılıklara rağmen, Justin Life is Strange serisini geride bıraktığından bu yana stüdyonun en iyi oyunlarından biridir. Tetik tabanlı kontrol şeması, tırmanmayı ve geçişi eğlenceli hale getiriyor ve beş bölüm boyunca sürekli olarak yeni fikirlerin ve sürprizlerin tanıtılması, beş saatlik bir oyun boyunca ortaya çıkan sorunları gölgede bırakıyor. Arkanıza yaslanıp rahatlamak ve oyun oynamak için zamanınız olduğunda, Justin mükemmel bir seçenek sunuyor.

Minimalist bir estetik

Justin hikayesi ileri dönük bir oyun değil. Başlangıçta diyalogsuz sahnelerde gördüğüm tek şey, bu dünyanın çoğunlukla sudan yoksun olduğudur. Ancak ana karakterin Balast adında sudan yapılmış küçük bir yaratığı var ve deniz tabanından çıkan dev bir kulenin tepesine tırmanmak istiyor. Kasıtlı olarak minimalist olan bu yaklaşım, oyunun renkli, ancak bunun doğanın yumuşatmaya başladığı bir kule ve çoktan yok olmuş bir toplum olduğu hissini artıran yumuşak düşük poli tarzı dokularla dolu görsel tasarımına da yansıyor.

Bu kulenin anlatısının ve tarihinin büyük bir kısmı, oyuncunun belirli sahnelerin ve buldukları koleksiyon öğelerinin duygusal ve sinematik çerçeveleri aracılığıyla parçaları bir araya getirmesine kalmış. Bunlar arasında kulenin üzerinde bırakılan dağınık notlar ve mektupların yanı sıra, oyuncunun bu kuledeki toplumun eskiden neye benzediğine dair belirsiz fısıltıları duyabileceği güzel duvar resimleri ve deniz kabukları da vardı. Her bölümün sonunda oyuncular, flora ve faunanın kulenin az önce tırmandıkları bölümüne nasıl geri döndüğünü göstererek ödüllendiriliyor.

Yorumlar kişiden kişiye değişmekle birlikte Justin İnsanlığın Dünya ile ilişkisi, çevreye nasıl davrandığımız ve toplumun doğadan aldıklarını nasıl geri vermesi gerektiği hakkında söyleyecek bir şeyleri var. UNESCO’nun dediği gibi Küresel su krizi kapıdaparçalayanların öyle bir his var ki Justin‘ın hikayesi birlikte zamanla daha alakalı hale gelecektir.

Tırmanış

Rağmen Justinant’lar Rahatlatıcı olarak tanımladığım bir oyun için temalar oldukça ağır, bu tanım yine de uyuyor çünkü anlatı unsurlarıyla daha derin bir düzeyde etkileşime geçmek oyuncunun sorumluluğunda. Eğer bunu yapmazlarsa odak noktaları tırmanış olabilir. Justin Çoğu 3D oyunda göreceğiniz gibi, basit üçüncü şahıs keşif ve bir atlama düğmesiyle başlayarak, oyuncuları tırmanma mekaniğine alıştırmayı kolaylaştırır. Bu sadece birini bu devasa kuleye bir yere kadar ulaştırabilir; Oyuncunun ve Balast’ın gitmesi gereken yere ulaşmak için daha karmaşık bir tırmanış gerekir.

Büyük kısmı Justin kayalara, uçurum yüzeylerine ve hatta bazen böceklerin ve hayvanların sırtlarına tırmanmakla geçiyor. Her tetik bir elin tutuşuna karşılık geldiğinden, tırmanma kontrolleri çok farklı bir şekilde gerçekleşir. Bu, bir duvara tırmanmak için kontrol çubuğunu tutunmak istediğim yere doğrultmam ve ardından tetiğe basmam gerektiği anlamına geliyordu.

Çoğu oyun kontrol çubuğuna veya belirli bir düğmeye tırmanmayı bırakırken, tetikleyicileri kullanmak şaşırtıcı derecede doğal geliyor. VR oyunları gibi Sinaps tırmanma için bu kontrol şemasını kullanın ve Justin konsol oyunlarında da nasıl iyi çalışabileceğini gösteriyor. Ayrıca karakterimin dayanıklılığını takip etmem, sayacın ara sıra yeniden dolmasına izin vermek için kısa aralar vermem gerekiyordu. Bu yavaş bir deneyimdir, ancak bu, macerayı rahatlatmak için maceranın lehine çalışır.

Tırmanmak için tetikleyicilere basmak, gerçek hayattaki dokunsal geri bildirimi sağlıyor; bu da yukarıya tırmanmayı tatmin edici hale getiriyor ve oyun sırasında rahat bir transa girmeme yardımcı oluyor Justin. Bir podcast veya başka bir müzik dinlerken oynamak için iyi bir oyundur. Ancak ara sıra çıkan patlamaları dinlemenin belirli noktaları vardır. Justinant’lar ses deneyime katkıda bulunur. Her zaman zamanımı ayırıp bu kuleye kendi hızımda tırmanabileceğimi hissediyorum. Uygun olarak, Justin bu ay diğer birçok oyunu oynamak ve incelemek arasında kendi dayanıklılığımı yeniden doldurmama yardımcı olacak bir mola görevi gördü.

Don’t Nod, bu temel tırmanma oyun döngüsünü çeşitli diğer sistem ve araçlarla renklendiriyor. Halat, dayanıklılık gibi bir kaynak olarak oyunda kritik bir rol oynar. Pitonlar bu kulenin duvarlarını ve yanlarını süslüyor. Tırmanırken karabinam aracılığıyla her zaman bunlardan birine bağlıyım ve hatta yükselirken ikincil madeni paralar bile yerleştirebiliyorum. Çok uzağa gidersem ipim biter, bu nedenle takılacak madeni paraları aramak ve bulmak aslında oyunun kontrol noktası sistemi olarak hizmet eder. Halat, büyük boşluklar boyunca sallanmak veya duvardan geçmek için kullanılabildiğinden çeşitli başka kullanımlara da sahiptir.

Justin Dayanıklılığın daha hızlı tükendiği güneşte kavrulmuş noktalar veya atlama mesafemi büyük ölçüde artıran rüzgar gibi temel tırmanma temellerine sık sık yeni değişiklikler getiriyor. Oyun yalnızca beş saat civarında sürmesine rağmen, yaklaşık her yarım saatte bir temel tırmanışı bir şekilde yeniden bağlamlandırıyor. Justin asla çok zor olmaz – son paranızın olduğu yere düşmek dışında pek bir başarısızlık durumu bile yoktur – ancak bu sistemleri bulmak tırmanışı hızlandırır.

Ne yazık ki, ara sıra kaçırılan bir atlamanın, kötü yerleştirilmiş pitonun veya aşılmış duvar koşusunun beni oyunun beklemediği bir alana götürdüğü anlar oldu. Bu anlar bazen kontrollerin bir kısmını kilitliyor, kameranın titremesine neden oluyor veya bana doğal bir kaçış yolu bırakmıyordu. Genellikle oyuncunun seviye boyunca izleyebileceği birden fazla yol olsa da, bu anlar Don’t Nod’un oyuncuların hala bazı çok özel rotaları takip etmesini istediğini gösteriyor. Bu, oyunun serbest tırmanma hissine aykırıdır, ancak şükürler olsun ki, maceram sırasında yalnızca birkaç tırmanma hatası nedeniyle başını kaldırdı.

Oynarken JustinDevasa, renkli bir kuleye minimum anlatı kesintisi ile tırmanmanın meditatif yönlerinden ve basit tatmininden keyif aldım. Justin geliştiricisinin daha önce yaptığı hiçbir şeye benzemeyen bir oyun ve Don’t Nod’un gelecekte yeni anlatım ve oynanış tarzlarını denemeye devam edeceğini umuyorum. Her ne kadar diğer oyuncular için bu oyun benim için Ekim ayının büyük oyunları arasında bir mola olmayacak olsa da, yine de stresi azaltmak ve tekrar tekrar hoş sürprizlerle karşılaşmak için kısa bir deneyim.

Justin Xbox Serisinde incelendi