2024, Intel’in bazı Pentium CPU’larında bir matematik hatası olduğunu duyurmasının 30. yıl dönümü. Heise).
1993 yılında Intel, yeni P5 mimarisini kullanan ilk nesil Pentium CPU’larını piyasaya sürdü (dolayısıyla Pentium) ve 1989’daki eski Intel 486’nın yerini aldı. Yeni çip, ilk süperskalar tasarıma, dallanma tahminine ve kayan nokta sayıları içeren matematik işlemlerini hızlandırmaya yardımcı olacak daha hızlı bir kayan nokta birimine (FPU) sahipti. bir ondalık nokta.
Kayan nokta matematiğinin Pentium’da hız kazanmasının nedenlerinden biri bölme için Sweeney-Robertson-Tocher algoritmasının kullanılmasıydı. Bu yükseltme sayesinde Pentium, bölünmeyi saat döngüsü başına iki bit oranında hesaplayabilirken, 486 döngü başına yalnızca bir bit toplayabildi.
Ancak algoritma, Pentium’un 2.048 hücrelik bir diziyi (modern bir SSD’dekiler gibi) bir kenara ayırmasını gerektiriyordu; bunlardan 1.066’sının -2 ile 2 arasındaki değerlere ayarlanması gerekiyordu. Intel, kurulumu yaparken küçük ama kritik bir hata yaptı. sıralamak; beş hücre 2 yerine 0’a ayarlandı.
Algoritmanın kayan noktalı bölme (veya FDIV) yapmak için bu hücreleri kontrol etmesi gerektiğinde, matematiği yanlış yapıyordu ve böylece hata doğmuştu.
1.066 doldurulan hücreden yalnızca beşi yanlış değere sahip olduğundan, kayan nokta bölme hesaplamaları genellikle en azından dördüncü basamağa kadar doğruydu; belki de hatanın bir yıldan fazla bir süre boyunca fark edilmemesinin nedeni budur. Sonunda, Lynchburg Koleji’nden matematik profesörü Thomas Nicely, hesaplamaları birden fazla bilgisayarda çalıştıran hatayı keşfetti; bunlardan biri Pentium kullanıyordu.
Ekim 1994’e gelindiğinde Nicely, hatanın Pentium CPU’nun kendisinde olduğundan emindi ve Intel’e bu konuda bir mektup gönderdi. Ayrıca, yeni ortaya çıkan İnternet sayesinde çok hızlı bir şekilde kamuoyunun bilgisine sunulan hatayı akademik topluluktaki diğer kişilere anlatmaya başladı. Yaklaşık bir hafta sonra medya FDIV hatası hakkında haber yapmaya başladı ve bu o kadar büyük bir hikaye haline geldi ki CNN bununla ilgili bir bölüm bile yayınladı.
Ancak Intel, mektubu almadan önce sorunun zaten farkındaydı ve yeni üretilen çiplerin amaçlandığı gibi çalışabilmesi için yama yapıyordu. Ancak ilk başta hatadan etkilenen Pentium’ları değiştirmeye yönelik bir plan yoktu çünkü Intel bunun çok da önemli olmadığına inanıyordu. Hata olmadan yeni bir çip isteyenlerin Intel’e gerçekten sorunla karşılaştıklarını göstermeleri gerekiyordu.
Intel’in FDIV hatasına karşı tutumu ciddi tepkilere yol açtı ve Intel’in uzun süredir iş ortağı olan IBM, Intel destekli bilgisayarların satışını durdurarak meseleyi kendi eline aldı. IBM ve diğer OEM’ler de Pentium’ların değiştirilmesini teklif etti.
20 Aralık’ta Intel nihayet sorunu görmezden gelmeyi bırakmaya karar verdi ve sorunlu tüm Pentium’ların geri çağrılacağını duyurdu. Intel sorunu kabul etti 1994 yıllık raporu“tartışmaya sürüklendiğini” söyleyerek arızalı CPU’ları geri çağırmanın 475 milyon dolara mal olduğunu kabul etti. Ancak Intel, Pentium satışlarının FDIV “krizi” sırasında artmaya devam ettiğini ve “her yerde bilgisayar” stratejisinin işe yaradığını da iddia etti.
FDIV hata bölümü, Intel’in CPU’ları geri çağırmak zorunda kaldığı ilk olaydı ve aynı zamanda şirketin ilk büyük donanım hatasıydı ama kesinlikle sonuncusu değildi. 2024, yalnızca FDIV hatasının 30. yıl dönümü değil, aynı zamanda Intel’in Raptor Lake CPU’larının kendilerini kızartarak öldürüyorlar çok fazla voltaj nedeniyle.
Bu sefer Intel’in tüm Raptor Lake CPU’larını geri çağırmasına gerek kalmadı, ancak yüksek voltaj hatası nedeniyle hasar gören tüm çipler değiştirildi. Şirket ayrıca hatanın tekrar oluşmasını önlemek için yeni anakart BIOS’ları aracılığıyla yeni bir CPU mikro kodu yayınladı.
FDIV hatası, yazılım veya donanım yazılımı yamalarıyla gerçek anlamda düzeltilemese de, en azından hiçbir işlemciyi öldürmedi. Pentium sahiplerinin FDIV hatasıyla ne kadar seyrek karşılaştığı göz önüne alındığında, Raptor Lake yüksek voltaj hatası muhtemelen daha fazla kullanıcıyı etkiledi, ancak her işlemci hasar görmedi.
