İnsanlar genellikle şairleri duygulu anlatım tarzlarından ve benzersiz şekilde insana özgü bir şekilde derin duyguları nasıl uyandırabildikleri için övüyorlar. Scientific Reports’ta yeni yayınlanan bir araştırmaya göre, yapay zekanın kalp atışlarımızı daha iyi tetikleyebileceği ortaya çıktı. İnsanlar yalnızca yapay zeka tarafından üretilen şiir ile insan tarafından yazılan şiir arasındaki farkı anlatmakta zorluk çekmekle kalmıyor, aynı zamanda pek çok kişi, en azından kelimelerin ardındaki silikon ruhu keşfedene kadar, yapay zeka tarafından hazırlanmış şiirleri, insan çabasıyla üretilen şiirlere tercih ediyor.
Pittsburgh Üniversitesi araştırmacıları, bir şiirin OpenAI’nin ChatGPT-3.5 yapay zeka modeliyle veya Shakespeare, Emily Dickinson, TS Eliot ve İngiliz dili şiirinin panteonunda yer alan diğerleri tarafından yazıldığını okuyucuların ne kadar iyi tespit edebildiklerini test etti. 1.600’den fazla katılımcı, yarısı insanlardan, yarısı da yapay zeka modelinden olmak üzere on şiirden oluşan rastgele bir karışımı okudu. Pek çok kişi yapay zeka şiirlerini insanların yazdığını düşünmekle kalmadı, aynı zamanda insanlar tarafından yazılan şiirlerin de bu şekilde işaretlenme ihtimalinin düşük olduğunu düşündü.
Görünüşe göre, insan şiirinin karmaşıklığı, yapay zekanın başıboş dolaşmasıyla karıştırılmıştı. Yapay zeka şiiri, klasik şairlerin çalışmalarında sıklıkla bulunan karmaşıklıktan kaçınarak, okurların bilinçsizce insan yaratıcılığına atfettiği nitelikler olan, daha ilişkilendirilebilir ve daha az korkutucu gelebilir.
Araştırmacılar, “Yapay zeka tarafından üretilen şiirlerin ritim ve güzellik gibi nitelikler açısından daha olumlu derecelendirildiğini ve bunun da onların insan tarafından yazılmış olarak yanlış tanımlanmasına katkıda bulunduğunu bulduk” diye yazdı. “Bulgularımız, katılımcıların yapay zekayı insan şiirinden ayırmak için ortak ama kusurlu buluşsal yöntemler kullandıklarını gösteriyor: yapay zeka tarafından oluşturulan şiirlerin basitliği, uzman olmayanlar için daha kolay anlaşılabilir, bu da onların yapay zeka tarafından üretilen şiiri tercih etmelerine ve insan şiirlerinin karmaşıklığını yanlış yorumlamalarına yol açabilir. yapay zekanın yarattığı tutarsızlık olarak.”
Şiirsel Yapay Zeka
Pek çok insanın bir şiirin ne zaman yapay zeka tarafından yazıldığını söyleyememesi şaşırtıcıdır; tıpkı yazar ortaya çıkana kadar yapay zeka tarafından yazılan şiirin tercih edilmesi de şaşırtıcıdır. Ancak bu daha çok şiiri çözümlemenin her zaman kolay olmadığının bir işareti, özellikle de çağdaş olmadığında. Ve bu, tıpkı diğer çıktılar gibi, yapay zekanın bugün mümkün olan en fazla insana hitap etme eğiliminde olduğu anlamına geliyor.
Çoğunlukla insan yaratıcılığının doğası gereği üstün olduğunu veya bir insanın çalışmalarını sezgisel olarak tanıyabileceğimizi varsayarız. Ancak yapay zeka araçları geliştikçe bu varsayımlar giderek daha fazla teste tabi tutuluyor. Bu sadece akademik bir çalışma da değil. Bunun sanat, eğitim ve makinelerin artık ciddi rakipler olduğu bir dünyada yaratıcı çalışmaya nasıl değer verdiğimiz üzerinde gerçek etkileri var.
Bulgular ayrıca yapay zekanın giderek daha sofistike bir yaratıcı araç haline gelmesiyle birlikte geleneksel sanat tanımlarını yeniden düşünmemiz gerekebileceğini de gösteriyor. Bu mutlaka bir yapay zekanın “hissetmesi” ya da “hayal etmesi” ile ilgili değil, çıktısının izleyicide nasıl yankı uyandırdığı ile ilgili.
Ama belki de insan olmak ve şiir konusunda son sözü, her ikisi hakkında da çok şey yazmış bir şaire bırakmak en doğrusu. İşte Henry David Thoreau’nun “Ben Bağlı Boş Çabalardan Oluşan Bir Parselim”:
Ben bir yığın boş çabanın bağlısıyım
Şans eseri bir araya gelerek,
Bir o yana bir bu yana sallanıyorlar, onların bağlantıları
O kadar gevşek ve geniş yapılmışlardı ki,
Sanırım,
Daha ılıman havalar için.
Kökleri olmayan bir demet menekşe,
Ve kuzukulağı birbirine karışmış,
Bir tutam samanla çevrelenmiş
Bir kez onların sürgünlerine sarıldılar,
Kanun
Bu sayede sabitlendim.
Zamanın dışarıdan yakaladığı bir burun bandı
O güzel Elysian tarlaları,
Yabani otlar ve kırık saplarla, aceleyle,
Ayaktakımını bozguna uğratıyor mu
Bu israf
Teslim olduğu gün.
Ve burada görünmeden kısa bir saatliğine çiçek açıyorum
Meyve sularımı içiyorum,
Toprakta kökü olmayan
Dallarımı yeşil tutmak için
Ama ayakta dur
Çıplak bir fincanda.
Sapımda bazı körpe tomurcuklar kaldı
Hayatın taklitinde,
Ama ah! çocuklar bilmeyecek,
Zaman onları soldurana kadar,
yazık
Bunlarla dolular.
Ama şimdi görüyorum ki, boşuna sürüklenmemişim.
Ve sonra hayatın vazosunda
Hayatta kalabildiğim sürece cam setinden,
Ama nazik bir el tarafından getirildi
Canlı
Garip bir yere.
Bu şekilde inceltilen hisse senedi yakında saatlerinin karşılığını alacak,
Ve bir yıl daha,
Tanrı’nın bildiği gibi, daha özgür bir havayla,
Daha fazla meyve ve daha güzel çiçekler
Dayanacak,
Ben burada bayılırken.
