NSF’nin NOIRLab programı olan uluslararası Gemini Gözlemevi tarafından Şili’den çekilen bu eterik görüntü, bir kelebeğin kanadı kadar hassas görünüyor. Bununla birlikte, Samanyolu’muzdaki en yakın yıldız oluşum bölgelerinden biri olan daha da büyük Bukalemun I kara bulutunun merkezine yakın bir yerde bulunan Bukalemun Kızılötesi Bulutsusu olarak bilinen bir yapıdır. Kredi: Uluslararası Gemini Gözlemevi/NOIRLab/NSF/AURA, Teşekkür: Görüntü işleme: TA Rektörü (Alaska Üniversitesi Anchorage/NSF’nin NOIRLab’ı), J. Miller (Gemini Gözlemevi/NSF’nin NOIRLab’ı), M. Zamani (NSF’nin NOIRLab’ı) & D. de Martin (NSF’nin NOIRLab’ı)
Tek kanatlı bir kelebeği andıran bu parlayan bulutsu, tomurcuklanan bir yıldızı gizler.
NSF’nin NOIRLab programı olan uluslararası Gemini Gözlemevi tarafından Şili’den çekilen bu eterik görüntü, bir kelebeğin kanadı kadar hassas görünüyor. Bununla birlikte, dünyamıza en yakın yıldız oluşum bölgelerinden biri olan mamut Bukalemun I kara bulutunun merkezine yakın bir yerde bulunan Bukalemun Kızılötesi Bulutsusu olarak bilinen bir yapıdır. Samanyolu.
İkizler Güney teleskopu ile çekilen bu nefes kesici görünür ışık görüntüsü, ekrandan fırlamaya hazır gibi görünüyor. Bu görünüşte incecik nesne, Bukalemun Kızılötesi Bulutsusu olarak bilinen bir gaz çıkışıdır – bu görüntüde olduğu gibi görünür ışıkta da görülebilmesine rağmen, ışığın bazı kızılötesi dalga boylarında parlak olduğu için böyle adlandırılmıştır. Bu yansıma bulutsunun merkezinde ve bu görüntünün merkezinde, karanlık bir dikey bant tarafından gölgelenen düşük kütleli (Güneşimizden daha az kütleli) bir yıldız olan bulutsunun motoru gizlidir. Bu genç, soğuk yıldız, gözden gizlenmiş olmasına rağmen, genç yıldızın oluştuğu yıldızlararası bulutun içinden bir tünel oluşturan hızlı hareket eden gaz akışları yayar. Yıldız tarafından yayılan kızılötesi ve görünür ışık bu tünel boyunca kaçar ve duvarlarından saçılarak incecik bir yansıma bulutsusuna yol açar.
Görüntü merkezinin sağındaki parlak kırmızı nesne, bulutsuda daha yavaş hareket eden gazla çarpıştıktan sonra hızlı hareket eden gaz akışının bir kısmının yandığı yeri işaret ediyor. Herbig-Haro (HH) nesnesi olarak bilinir ve HH 909A adını taşır. Diğer Herbig-Haro nesneleri, yıldızın görüntünün sağ ve sol kenarlarının ötesindeki çıkış ekseni boyunca bulundu.
Gökbilimciler önerdi Bukalemun Kızılötesi Bulutsusu’nun merkezindeki karanlık bandın, yıldızın etrafında dönen bir gaz ve toz rezervuarı olan bir yıldız diski olduğunu. Circumstellar diskler tipik olarak genç yıldızlarla ilişkilendirilir ve gezegenler oluşturmak için gereken malzemeleri sağlar. Diskin bu görüntüde bir daire yerine bir bant olarak görünmesinin nedeni, burada, Dünya’daki gözlemcilere yalnızca bir kenarı göstermesi, kenarda olmasıdır. Gökbilimciler, bulutsunun merkez yıldızının diskin içine gömülü genç bir yıldız nesnesi olduğuna inanıyor.
Bu görüntüde mavi görünen arka plan bulutsu, çerçevenin dışında bulunan yakındaki bir yıldızdan gelen ışığı yansıtıyor.
Bukalemun Kızılötesi Bulutsusu, Bukalemun II ve Bukalemun III kara bulutlarının komşu olduğu daha büyük Bukalemun I kara bulutunun içinde bulunur. Bu üç kara bulut topluca, güney gökyüzündeki Bukalemun takımyıldızının neredeyse tamamını kaplayan geniş bir yıldız oluşum alanı olan Bukalemun Kompleksi’ni oluşturur.
Bu görüntüdeki muhteşem detay, NSF’nin NOIRLab’ının bir programı olan uluslararası Gemini Gözlemevi’nin bir parçası olan, Şili’deki Cerro Pachón’un üzerinde, Gemini South’ta bulunan ikiz İkizler Çok Nesneli Spektrograflarının (GMOS) güney baskısı sayesindedir. GMOS, bir spektrograf olmanın yanı sıra görüntüleme yeteneklerine de sahiptir.[1] bu da onu çok yönlü bir enstrüman yapıyor.
NOIRLab enstrüman bilimcisi German Gimeno, “GMOS-South, tüm bulutsuyu güzel bir şekilde yakalayabilen görüş alanı ve bulutsunun iyonize gazından emisyonu yakalama yeteneği nedeniyle bu gözlemi yapmak için mükemmel bir araçtır” dedi. .
Görüntü, NOIRLab Eski Görüntüleme Programının bir parçası olarak NOIRLab’ın İletişim, Eğitim ve Katılım ekibi tarafından üretildi.
notlar
- GMOS – bu görüntüyü yakalamak için kullanılan araç – bir spektrograftır. Spektrograflar, ışığı dalga boyuna göre bölerek çalışır (güneş ışığını bir gökkuşağı rengine bölen bir prizma düşünün, ama çok daha kesin olarak). Bu, gökbilimcilerin gök cisimlerinin kimyasal bileşimi gibi özellikleri yorumlamalarına olanak tanır. Ancak bu görüntü, spektroskopik verilerden yapılmadı, ancak bir gök nesnesinden gelen ışığın şarj bağlantılı bir cihaz (CCD) tarafından kaydedildiği, görüntüleme adı verilen bir gözlem tekniği kullanılarak oluşturuldu. Farklı filtreler, ışığın farklı dalga boyu aralıklarını izole ederek ayrıntılı, çok renkli bir bileşik görüntünün oluşturulmasına olanak tanır.
NSF’nin NOIRLab (Ulusal Optik-Kızılötesi Astronomi Araştırma Laboratuvarı), ABD’nin yer tabanlı optik-kızılötesi astronomi merkezi, uluslararası Gemini Gözlemevi’ni (NSF, NRC-Kanada, ANID-Şili, MCTIC-Brezilya, MINCyT-Arjantin’in bir tesisi) işletmektedir. ve KASI–Kore Cumhuriyeti), Kitt Peak Ulusal Gözlemevi (KPNO), Cerro Tololo Amerika Kıtası Gözlemevi (CTIO), Toplum Bilimi ve Veri Merkezi (CSDC) ve Vera C. Rubin Gözlemevi (Bölüm ile işbirliği içinde işletilmektedir) Energy’nin SLAC Ulusal Hızlandırıcı Laboratuvarı). NSF ile yapılan bir işbirliği anlaşması kapsamında Astronomi Araştırma Üniversiteleri Birliği (AURA) tarafından yönetilmektedir ve merkezi Tucson, Arizona’da bulunmaktadır. Astronomi topluluğu, Arizona’daki Iolkam Du’ag (Kitt Peak), Hawaii’deki Maunakea ve Şili’deki Cerro Tololo ve Cerro Pachón üzerinde astronomik araştırmalar yapma fırsatına sahip olmaktan onur duymaktadır. Bu sitelerin sırasıyla Tohono O’odham Ulusu, Yerli Hawai topluluğu ve Şili’deki yerel topluluklar için sahip olduğu çok önemli kültürel rolü ve saygıyı tanıyor ve kabul ediyoruz.
