İkizler Güney Teleskobunun Uyarlanabilir Optik Sistemi Tarafından Yakalanan Yan Sarmalı Genç Yıldız Fıskiyelerinin Kristal Netliğinde Görüntüleri

Uyarlamalı optiklerle yakalanmış genç yıldızlardan gelen kıvrımlı çift kutuplu yıldız jetlerinin kristal netliğinde görüntüleri.

NSF’nin NOIRLab programı olan uluslararası Gemini Gözlemevi tarafından Şili’den çekilen yeni görüntülerde, kıvrımlı yıldız jetleri bir yıldız tarlasında tembelce dolanıyor. Hafifçe kıvrılan yıldız jetleri, genç yıldızların dışarı akışıdır ve astronomlar, yan dolambaçlı görünümlerinin, eşlik eden yıldızların yerçekimi çekiciliğinden kaynaklandığından şüphelenirler. Bu kristal netliğinde gözlemler, Gemini South teleskobunun astronomların atmosferik türbülansın bulanık etkilerine karşı koymalarına yardımcı olan uyarlanabilir optik sistemi kullanılarak yapıldı.

Genç yıldız jetleri, yıldız oluşumunun yaygın bir yan ürünüdür ve dönen genç yıldızların manyetik alanları ile onları çevreleyen gaz diskleri arasındaki etkileşimden kaynaklandığı düşünülmektedir. Bu etkileşimler, Şili And Dağları’nın kenarında Cerro Pachón’da Gemini Güney teleskopunu kullanan gökbilimciler tarafından çekilen iki görüntüde olduğu gibi, zıt yönlerde ikiz iyonize gaz selleri fırlatır. Gemini South, gezegendeki en iyi gözlem alanlarından ikisinde iki adet 8.1 metrelik optik/kızılötesi teleskoplardan oluşan, NSF’nin NOIRLab’ının bir programı olan uluslararası Gemini Gözlemevi’nin yarısıdır. Muadili Gemini North, Hawaii’deki Maunakea zirvesinin yakınında yer almaktadır.

İlk görüntüdeki MHO 2147 adlı jet, Dünya’dan kabaca 10.000 ışıkyılı uzaklıkta ve Dünya’nın galaktik düzleminde yer alıyor. Samanyolu, Yay ve Ophiuchus takımyıldızları arasındaki sınıra yakın. MHO 2147, görüntüde yıldızlı bir zeminde yılan gibi kıvrılıyor – Yılancı’ya yakın bir nesne için uygun şekilde yılan gibi bir görünüm. 88 modern astronomik takımyıldızın çoğu gibi, Yılancı’nın da mitolojik kökleri vardır – antik Yunanistan’da bir yılanla boğuşan çeşitli tanrıları ve kahramanları temsil eder. İkinci resimde görülen jet olan MHO 1502, yaklaşık 2000 ışıkyılı uzaklıkta, Vela takımyıldızında yer almaktadır.

Bu 4 görüntülü panel, genç yıldız jeti MHO 2147’nin bazı ilginç özelliklerinden alıntıları göstermektedir. Sağ üst panel, yığılma diskleriyle çevrili büyük kütleli genç yıldızları içerme olasılığı yüksek olan nebula olan uçuk pembe alanların bulunduğu jetin merkezini göstermektedir. bir boşluk oluşturmak için malzeme çıkaran. Pembe renk, merkezi kaynaktan saçılan ışığın kavite duvarlarına yansımasından kaynaklanır. Diğer panellerdeki mavi alanlar, çevreleyen malzeme ile tek tek yıldızlar tarafından fırlatılan malzeme arasındaki çarpışma tarafından uyarılan dağınık moleküler hidrojen bulutlarıdır.
Görüntü, NSF’nin NOIRLab programı olan uluslararası Gemini Gözlemevi tarafından Şili’den alındı.
Kredi: Uluslararası Gemini Gözlemevi/NOIRLab/NSF/AURA, Teşekkür: Görüntü işleme: TA Rektörü (Alaska Üniversitesi Anchorage/NSF’nin NOIRLab’ı), M. Zamani (NSF’nin NOIRLab’ı) & D. de Martin (NSF’nin NOIRLab’ı), Teşekkür: PI: L. Ferrero (Universidad Nacional de Córdoba)

Yıldız jetlerinin çoğu düzdür, ancak bazıları dolaşabilir veya düğümlenebilir. Düzensiz jetlerin şeklinin, onları yaratan nesne veya nesnelerin bir özelliği ile ilgili olduğu düşünülmektedir. İki kutuplu jet MHO 2147 ve MHO 1502 durumunda, onları yaratan yıldızlar gözden uzaktır.

MHO 2147 durumunda, akılda kalıcı tanımlayıcı IRAS 17527-2439’a sahip olan bu genç merkezi yıldız, bu görüntüde temsil edilen kızılötesi dalga boylarında opak olan soğuk, yoğun bir gaz bölgesi olan bir kızılötesi karanlık buluta gömülüdür.^[1] MHO 2147’nin kıvrımlı şekli, jetin yönünün zamanla değişmesinden ve merkezi yıldızın her iki tarafında yumuşak bir eğri izlemesinden kaynaklanmaktadır. Bu neredeyse kesintisiz eğriler, MHO 2147’nin merkezi kaynağından sürekli emisyonla şekillendirildiğini gösteriyor. Gökbilimciler, jetin değişen yönünün (deviniminin), merkezi yıldız üzerinde hareket eden yakındaki yıldızların yerçekimi etkisinden kaynaklanabileceğini buldular. Gözlemleri, IRAS 17527-2439’un 300 milyar kilometreden (neredeyse 200 milyar mil) daha fazla ayrılmış üçlü bir yıldız sistemine ait olabileceğini gösteriyor.

Düğümlü genç yıldız jeti MHO 1502, NSF’nin NOIRLab programı olan uluslararası Gemini Gözlemevi tarafından Şili’den alınan bu görüntüde. Yıldız jeti, HII bölgesi olarak bilinen yıldız oluşum alanına gömülüdür. İki kutuplu jet, bir düğüm zincirinden oluşuyor ve bu, iki yıldız olduğu düşünülen kaynağının aralıklı olarak malzeme yaydığını gösteriyor. Bu kristal netliğinde gözlemler, Gemini South teleskobunun astronomların atmosferik türbülansın bulanık etkilerine karşı koymalarına yardımcı olan uyarlanabilir optik sistemi kullanılarak yapıldı.
Kredi: Uluslararası Gemini Gözlemevi/NOIRLab/NSF/AURA, Teşekkür: Görüntü işleme: TA Rektörü (Alaska Üniversitesi Anchorage/NSF’nin NOIRLab’ı), M. Zamani (NSF’nin NOIRLab’ı) & D. de Martin (NSF’nin NOIRLab’ı), PI: L. Ferrero (Universidad Nacional de Córdoba)

Öte yandan MHO 1502, tamamen farklı bir ortama gömülüdür – yıldız oluşum alanı olarak bilinen bir HII bölgesi. İki kutuplu jet, bir düğüm zincirinden oluşuyor ve bu, iki yıldız olduğu düşünülen kaynağının aralıklı olarak malzeme yaydığını gösteriyor.

Bu ayrıntılı görüntüler, Gemini South Adaptive Optics Imager tarafından çekildi (GSAOI), 8.1 metre çapındaki Gemini South teleskobundaki bir alet. Gemini South, kuru hava ve ihmal edilebilir bulut örtüsünün gezegendeki en iyi gözlem alanlarından birini sağladığı Cerro Pachón zirvesinde yer almaktadır. Bununla birlikte, Cerro Pachón’un tepesinde bile, atmosferik türbülans, yıldızların bulanıklaşmasına ve parlamasına neden olur.

GSAOI, GeM’ler ile çalışır, Gemini Çoklu Konjugat Uyarlanabilir Optik Sistemi, uyarlanabilir optik adı verilen bir teknik kullanarak bu bulanıklaştırma etkisini ortadan kaldırmak için. GeM’ler, doğal ve yapay kılavuz yıldızların parıldamasını saniyede 800 defaya kadar izleyerek, atmosferik türbülansın Gemini South’un gözlemlerini nasıl bozduğunu belirleyebilir.^[2] Bir bilgisayar, bu bilgiyi, türbülansın neden olduğu bozulmaları ortadan kaldırarak, deforme olabilen aynaların şeklini hassas bir şekilde ayarlamak için kullanır. Bu durumda, keskin uyarlanabilir optik görüntüler, genç yıldız jetlerinin her düğümünde önceki çalışmalara göre daha fazla ayrıntıyı tanımayı mümkün kılmıştır.

notlar

1. Astronomik nesneler farklı dalga boylarında çok farklı görünebilir. Örneğin, yeni doğan yıldızları çevreleyen toz, görünür ışığı engeller ancak kızılötesi dalga boylarında saydamdır. Benzer bir şey burada Dünya’da da oluyor – insan bedenleri görünür dalga boylarında şeffaf olmasa da doktorlar bir X-ışını makinesiyle içinizi görebilir. Gökbilimciler bu nedenle Evren hakkında mümkün olduğunca çok şey öğrenmek için Evreni elektromanyetik spektrum boyunca inceler.
2. Teleskoplardaki uyarlanabilir optik sistemler genellikle astronomik bir gözlemin hedefine yakın duran parlak yıldızlar olan “doğal kılavuz yıldızlardan” yararlanır. Parlaklıkları, atmosferik türbülansın görünümlerini nasıl bozduğunu ölçmeyi kolaylaştırır. İkizler Güney ayrıca güçlü lazerlerin üst atmosfere parlatılmasıyla üretilen yapay kılavuz yıldızları kullanır.

Daha fazla bilgi

Bu görüntüdeki gözlemler, GSAOI+GeMS ile elde edilen iki kıpır kıpır yıldız jeti MHO 1502 ve MHO 2147’nin yüksek çözünürlüklü görüntüleri dergide yer almak üzere gazetede yayınlandı. Astronomi ve Astrofizik.

Referans: LV Ferrero, G. Günthardt1, L. García, M. Gómez, VM Kalari ve HP Saldaño tarafından “GsAOI+GeMS ile elde edilen iki kıpırdayan yıldız jeti MHO 1502 ve MHO 2147’nin yüksek çözünürlüklü görüntüleri”, Kabul edildi, Astronomi ve Astrofizik.
DOI: 10.1051/0004-6361/202142421

Ekip, LV Ferrero’dan (Universidad Nacional de Córdoba ve Consejo Nacional de Investigaciones Científicas y Técnicas) oluşuyordu. [CONICET]), G. Günthardt (Universidad Nacional de Córdoba), L. García (Universidad Nacional de Córdoba), M. Gómez (Universidad Nacional de Córdoba ve CONICET), VM Kalari (Universidad de Chile ve Gemini Observatory/NSF’s ve HP NOIRLab), Saldano (Universidad Nacional de Córdoba).