NASA’nın uzay teleskopları, yaratılmakta olan kozmik bir korku öyküsünü yakaladı; iki galaksi, yamyamca bir birleşmeyle şiddetli bir şekilde birbirini yok etmeden önce yavaş yavaş birbirine doğru sürünüyor.
Webb ve Hubble uzay teleskopları, bu görevi gerçekleştirmek için güçlerini birleştirdi. en yüksek çözünürlüklü görüntü Uzayın karanlığından dışarı bakan, kana bulanmış bir çift öldürücü göz gibi görünen bir çift sarmal gökadanın görüntüsü.
Alex Gray’in bir tablosunu andıran görüntü, gelecekte olacakların habercisi. İki galaksi milyonlarca yıl sürecek bir çarpışma yolunda. Şimdiye kadar bu çift yalnızca birbirini sıyırdı; IC 2163 olarak kayıtlara alınan soldaki daha küçük gökada, sağdaki sarmal gökada olan daha büyük eşi NGC 2207’nin arkasına doğru yavaş yavaş ilerliyor.
NASA’ya göre görüntünün kan benzeri tonu, Webb’den gelen orta kızılötesi ışık ile Hubble’dan gelen görünür ve ultraviyole ışığın birleşiminden kaynaklanıyor. Görüntüdeki parlak kırmızı, damarlı çizgiler, iki gökadadan gelen malzemenin birbirlerinden ilk geçişleri sırasında birbirine çarpmış olabileceği yerlerdir.
İki sarmal galakside yüksek oranda yeni yıldız doğuyor. Her yıl, galaksiler Güneş büyüklüğünde iki düzine yıldıza eşdeğer üretirken, Samanyolu galaksisi yılda yalnızca iki veya üç Güneş benzeri yıldız üretiyor (aslında amatör çalışma). Her iki galaksi de son birkaç on yılda bilinen yedi süpernova üretirken, Samanyolu her 50 yılda bir ortalama bir süpernovaya ev sahipliği yapıyor. Galaksilerin süpernovaları sarmal kollarındaki alanı temizleyerek daha sonra soğuyan gaz ve tozu yeniden düzenleyerek bebek yıldızların oluşmasına olanak vermiş olabilir.
Galaksilerin yıldız oluşturan bölgeleri parlak mavi (Hubble’ın ultraviyole ışık kapasitesi sayesinde) ve pembe ve beyaz (Webb’in orta-kızılötesi kameraları tarafından çekilmiş) renklerde görülebiliyor. Görüntü aynı zamanda diğer parlak bölgelerde vurgulanan, bir grup yıldızın hızlı bir şekilde art arda oluştuğu yerler olan mini yıldız patlamalarını da gösteriyor.
Galaksilerin birbirlerine ilk geçiş yapmaları milyonlarca yıl aldı ve birleşmeleri için de milyonlarca yıl daha gerekecek. Bu süre zarfında galaksiler tekrar tekrar birbirlerinin yanından geçecekler. Her ne kadar onu görmek için orada olamasak da, görüntü sarmal gökadaların nasıl sonuçlanabileceğini tahmin etmemize yardımcı oluyor ve bu hiç hoş değil. İki galaksinin çekirdekleri ve kolları birleşerek tuhaf şekilli kollar ve çevredeki evreni uğursuzca izleyen bir çift göze sahip olmak yerine tek bir Sauron’un Gözü tipi özellik oluşturacak.
Bugün evrende çok daha fazla ürkütücü şeyin farkına varıyoruz. Avrupa Güney Gözlemevi (ESO), Samanyolu’nun merkezine yakın Akrep takımyıldızında bir kurdun gölgeli bir siluetini yakaladı; ya da bu bir at da olabilir.
Yerine uygun bir takma ad verilen Kara Kurt Bulutsusu (yine hâlâ bir at görüyorum) Dünya’dan yaklaşık 5.300 ışıkyılı uzaklıkta yer alıyor ve gökyüzündeki dört dolunaya eşdeğer bir alana yayılıyor. ESO. Karanlık bulutsular korkutucu şeylerdir; arkalarındaki yıldızların ışığını gizleyen devasa, soğuk kozmik toz bulutlarıdır ve kendi görünür ışıklarını yaymazlar.
NASA’nın Perseverance gezgini de Mars’tan bir göz tespit etti. Bu biraz daha az ürkütücü ve çok daha saçma olabilir, ancak Mars’ın minik, patates şeklindeki uydusu Phobos, gezicinin perspektifinden doğrudan Güneş’in önünden geçerek Güneş diskinin bir kısmını bloke etti ve çok sevimli pörtlek göz görünümü yarattı. Perseverance’da.
Marslının pörtlek gözü, bir çift yamyam, kana bulanmış göz ya da dev bir gök gölgesi gibi görünen gizemli bir kara kurt (ya da at) kadar korkutucu olmayabilir, ama şimdilik işe yarayacaktır.
