Bugüne kadar yaklaşık 5.000 dış gezegen keşfetmiş olsak da, bu gezegenler hakkında sahip olduğumuz bilgilerin çoğu oldukça basit. Araştırmacılar genellikle bir gezegenin kütlesini veya yarıçapını ve ev sahibi yıldızına olan mesafesini bilirler, ancak bundan biraz daha fazlası, bu dünyaların gerçekte neye benzediğini tahmin etmeyi zorlaştırır. Bununla birlikte, yeni araçlar ve teknikler, araştırmacıların bir gezegenin yoğunluğu gibi ayrıntılar hakkında daha fazla bilgi edinmesine ve bu yerlerin neye benzediğinin daha iyi anlaşılmasına olanak tanıyor.
Son zamanlarda, Hubble Uzay Teleskobu ve Spitzer Uzay Teleskobu’ndan gelen verileri kullanan araştırmacılar, Dünya’daki okyanuslardan 500 kat daha derin okyanuslara sahip, su dünyaları gibi görünen iki gezegen belirlediler.
Kepler-138 c ve Kepler-138 d gezegenleri ilk olarak 2014 yılında Kepler Uzay Teleskobu tarafından tanımlandı, ancak yakın zamana kadar yoğunluklarını ortaya çıkarmak için Hubble ve Spitzer’den gelen veriler kullanılmadı. Araştırmalar, gezegenlerin hacminin yarısının sudan oluşabileceğini gösteriyor ve bu boyut ve türdeki gezegenler hakkında soru işaretleri uyandırıyor.
Araştırmacılardan biri olan Björn Benneke, “Daha önce Dünya’dan biraz daha büyük olan gezegenlerin, Dünya’nın ölçeklendirilmiş versiyonları gibi büyük metal ve kaya topları olduğunu düşündük ve bu yüzden onlara süper Dünyalar adını verdik” dedi. Montreal Üniversitesi, bir ifade. “Ancak şimdi, bu iki gezegenin, Kepler-138 c ve d’nin doğaları gereği oldukça farklı olduklarını ve tüm hacimlerinin büyük bir kısmının muhtemelen sudan oluştuğunu gösterdik. Gökbilimciler tarafından uzun süredir var olduğu teorize edilen bir gezegen türü olan su dünyaları için şimdiye kadarki en iyi kanıt.”
Uzmanlar, bu sulu dünyaların neye benzediğini resmetmek için güneş sistemimizdeki gezegenleri değil, bazı uyduları düşünmemiz gerektiğini söylüyor. Trottier Ötegezegen Araştırma Enstitüsü’nden baş yazar Caroline Piaulet, “Jüpiter ve Satürn’ün yörüngesinde dönen, ancak yıldızlarına çok daha yakın olan su açısından zengin uydular olan Europa veya Enceladus’un daha büyük versiyonlarını hayal edin” dedi. “Buzlu bir yüzey yerine, büyük su buharı zarfları barındırırlardı.”
Ancak söz konusu gezegenlerin atmosferleri aşırı derecede sıcak olduğundan, bu gezegenler güneş sistemimizdeki herhangi bir yere pek benzemez. Bunun yerine, muhtemelen altında yüksek basınçta sıvı su bulunan kalın bir buhar atmosferine sahip olacaklardır.
Kulağa alışılmadık gelse de, gelecekte daha benzer dünyalar bulabiliriz. Benneke, “Cihazlarımız ve tekniklerimiz yıldızlarından daha uzaktaki gezegenleri bulup inceleyecek kadar hassas hale geldikçe, bu su dünyalarından çok daha fazlasını bulmaya başlayabiliriz” dedi.
