Bu Hubble Uzay Teleskobu görüntüsü, merceksi gökada NGC 4753’ün neredeyse yandan görünüşünü sergiliyor. Kredi: ESA/Hubble & NASA, L. Kelsey
NASA/ESA Hubble Uzay Teleskobu’ndan alınan bu yeni görüntüde, merceksi gökada NGC 4753’ün neredeyse kenardan görünümü yer alıyor. Merceksi gökadalar eliptik bir şekle ve kötü tanımlanmış sarmal kollara sahiptir.
Bu görüntü, nesnenin bugüne kadarki en keskin görüntüsü olup, Hubble’ın inanılmaz çözme gücünü ve karmaşık toz yapılarını ortaya çıkarma yeteneğini sergiliyor. NGC 4753, Dünya’dan yaklaşık 60 milyon ışıkyılı uzaklıkta, Başak takımyıldızı yönünde yer alır ve ilk kez gökbilimci William Herschel tarafından 1784 yılında keşfedilmiştir. Yaklaşık 100 gökadadan oluşan Başak II Bulutu içindeki NGC 4753 gökada Grubu’nun bir üyesidir. galaksi kümeleri.
Bu galaksi muhtemelen yaklaşık 1,3 milyar yıl önce yakındaki bir cüce galaksiyle galaktik birleşmenin sonucudur. NGC 4753’ün çekirdeğinin etrafındaki belirgin toz şeritleri muhtemelen bu birleşme olayından kaynaklanmıştır.
Gökbilimciler galaksideki kütlenin çoğunun hafifçe düzleşmiş, küresel bir karanlık madde halesinde yattığını düşünüyor. Karanlık maddeye ‘karanlık’ deniyor çünkü onu doğrudan gözlemleyemiyoruz, ancak gökbilimciler onun evrendeki tüm maddenin yaklaşık %85’ini oluşturduğunu düşünüyor. Karanlık madde elektromanyetik alanla etkileşime girmiyor gibi görünüyor ve bu nedenle ışığı yaymıyor, yansıtmıyor veya kırmıyor gibi görünüyor. Bunu ancak normal madde adı verilen görebildiğimiz madde üzerindeki kütleçekim etkisiyle tespit edebiliriz.
NGC 4753’ün düşük yoğunluklu ortamı ve karmaşık yapısı, gökadayı merceksi gökadaların oluşumuna ilişkin farklı teorileri test eden modellerde kullanabilen gökbilimciler için onu bilimsel açıdan ilgi çekici kılmaktadır. Galaksi ayrıca bilinen iki Tip Ia süpernovaya da ev sahipliği yaptı. Bu tür süpernovalar, evrenin genişleme hızının araştırılmasında son derece önemlidir.
Eş yıldızlara sahip beyaz cücelerin patlaması sonucu oluştukları için her zaman aynı parlaklıkta zirveye ulaşırlar; güneşten 5 milyar kat daha parlaktırlar. Bu olayların içsel parlaklığını bilmek ve bunu görünen parlaklıklarıyla karşılaştırmak, gökbilimcilerin bunları kozmik mesafeleri ölçmek için kullanmalarına olanak tanır ve bu da evrenin zaman içinde nasıl genişlediğini belirlememize yardımcı olur.
Alıntı: Hubble kozmik toz şeritlerini görüyor (2024, 17 Mayıs) 18 Mayıs 2024 tarihinde https://phys.org/news/2024-05-hubble-views-cosmic-lanes.html adresinden alındı.
Bu belge telif haklarına tabidir. Özel çalışma veya araştırma amacıyla yapılan adil anlaşmalar dışında, hiçbir kısmı yazılı izin olmadan çoğaltılamaz. İçerik yalnızca bilgilendirme amaçlı sağlanmıştır.
