Ölüme mahkum bir yıldız yaklaşık 20.000 yıl önce patlamış olsa da, onun parçalanmış kalıntıları inanılmaz hızlarda uzaya doğru koşmaya devam ediyor ve NASA’nın Hubble Uzay Teleskobu bu olayı yakaladı. Katkıda bulunanlar: NASA, ESA, Ravi Sankrit (STScI)
20.000 Yıllık Patlama Uzaya Yayılmaya Devam Ediyor
Süpernova adı verilen devasa bir yıldızın ani ve patlayıcı ölümü, evrenin başlangıcından bu yana meydana gelen en büyük patlamalardan biridir. Büyük patlama. Geride kalanlar, yumuşak bir pamuk topunu andıran parçalanmış yıldız kalıntılarıdır. Patlama, bir ışık lekesinden, parıldayan gazlardan oluşan incecik, birbirine dolanmış bir örümcek ağına doğru genişliyor.
En yakın süpernova kalıntılarından biri yaz göğünde yükseklerde bulunan Kuğu Döngüsüdür. Çapı 120 ışıkyılı kadar genişledi. Bu kadar büyük bir yapıyı şişirmek için gereken enerji hayallerin ötesindedir.
Çıplak gözle görülebilseydi, Kuğu İlmeği gökyüzüne uzanan altı dolunayın açısal çapı olurdu. Başka bir deyişle, kol boyu uzaklıkta tutulan üç parmak genişliğinde gibi görünecektir. Boyutu göz önüne alındığında, Cygnus Loop amatör yıldız gözlemcilerinin favori hedefidir.
Gökbilimciler evrenin gücünü kullandı Hubble uzay teleskobu Bulutsunun bir şeridine yakından bakmak için yakınlaştırmak için. İki ışıkyılı boyunca uzanan bir çarşafta kırışıklıklara benzeyen incecik iplikçikler buldular. Filamentler genişleyen balonun dış kenarında yer alıyor ve yıldızlararası boşluğa doğru ilerliyor.
Şok dalgasının konumunu analiz eden gökbilimciler, Hubble gözlemlerinin son 20 yılında filamentlerin hiç yavaşlamadığını buldu. Filamentlerin şekli bile değişmedi. Malzeme yıldızlararası uzaya saatte yarım milyon milin üzerinde bir hızla ulaşıyor; bu, Dünya’dan Ay’a yarım saatten daha kısa bir sürede seyahat edecek kadar hızlı!
2001’de (Geniş Alan Gezegen Kamerası 2 (WFPC2)) ve 2020’de (Geniş Alan Kamerası 3 (WFC3) ile) çekilen Hubble görüntüleri arasındaki göz kırpma, turuncu renkte parlayan hidrojenden ve mavi renkte soğuyan iyonize oksijenden oluşan incecik filamentleri gösteriyor. Hidrojen filamentleri, yandan bakıldığında buruşuk bir çarşaftaki çizgilere benziyor. Kırışıklıklar, şok dalgası yıldızlararası ortamda az ya da çok yoğun malzemeyle karşılaştığında ortaya çıkar. Şok dalgasının konumunu analiz eden gökbilimciler, filamanların son 20 yıllık Hubble gözlemlerinde hiç yavaşlamadığını ve şekil değiştirmediğini buldu. Malzeme yıldızlararası uzaya saatte yarım milyon milin üzerinde bir hızla ulaşıyor; bu, Dünya’dan Ay’a yarım saatten daha kısa bir sürede seyahat edecek kadar hızlı. Şok dalgası bu görüntülerin tepesine doğru ilerliyor. Kredi: NASAESA, STScI, Ravi Sankrit (STScI)
Süpernova Balonu Yeni Hubble Hızlandırılmış Filminde Genişliyor
Ölüme mahkum bir yıldız yaklaşık 20.000 yıl önce patlamış olsa da, onun parçalanmış kalıntıları inanılmaz hızlarda uzaya doğru koşmaya devam ediyor ve NASA’nın Hubble Uzay Teleskobu bu olayı yakaladı.
Kuğu Döngüsü adı verilen bulutsu, yaklaşık 120 ışıkyılı çapında kabarcık benzeri bir şekil oluşturuyor. Merkezine uzaklığı yaklaşık 2.600 ışık yılıdır. Bulutsunun tamamı gökyüzünde görüldüğü gibi altı dolunay genişliğindedir.
Süpernovaya Yakınlaştırma
Gökbilimciler, süpernova patlama dalgasının uzayda çevredeki malzemeye çarptığı bu genişleyen süpernova kabarcığının ön kenarının çok küçük bir dilimine yakınlaşmak için Hubble’ı kullandı. 2001’den 2020’ye kadar çekilen Hubble görüntüleri, kalıntının şok cephesinin zaman içinde nasıl genişlediğini açıkça gösteriyor ve hızını ölçmek için net görüntüleri kullandılar.
Gökbilimciler, parlayan gazlardan oluşan devasa bir kabarcık olan Kuğu Döngüsü Bulutsusu’nun bir şeridine yakından bakmak için Hubble Uzay Teleskobu’nu kullandı. İki ışıkyılı boyunca uzanan buruşuk bir çarşafta çizgilere benzeyen incecik iplikçikler buldular. Bu bölge genişleyen balonun dış kenarında yer alır ve 20.000 yıl önce patlayan bir yıldız tarafından oluşturulmuştur. Şok dalgasının konumunu analiz eden gökbilimciler, iplikçiklerin Hubble’ın son 20 yıllık gözlemlerinde hiç yavaşlamadığını ve şekil değiştirmediğini buldu. Malzeme yıldızlararası uzaya saatte yarım milyon milin üzerinde bir hızla ulaşıyor; bu, Dünya’dan Ay’a yarım saatten daha kısa bir sürede seyahat edecek kadar hızlı. Kredi bilgileri: NASA, ESA, STScI
Gökbilimciler şokun yerini analiz ederek şokun son 20 yılda hiç yavaşlamadığını ve yıldızlararası uzaya saatte yarım milyon milin üzerinde bir hızla yaklaştığını, yani Dünya’dan Ay’a daha kısa sürede seyahat edebilecek kadar hızlı olduğunu buldular. yarım saatten fazla. Bu inanılmaz derecede hızlı görünse de aslında bir süpernova şok dalgasının hızının yavaş ucundadır. Araştırmacılar, parçalanmış yıldızın yıldızlararası uzaya nasıl çarptığını yakından görmek için Hubble görüntülerinden bir “film” oluşturabildiler.
Gökbilimcilerin Görüşleri
Baltimore, Maryland’deki Uzay Teleskobu Bilim Enstitüsü’nden gökbilimci Ravi Sankrit, “Hubble, balonun kenarında olup bitenleri bu kadar net bir şekilde izleyebilmemizin tek yolu” dedi. “Hubble görüntülerine ayrıntılı olarak baktığınızda muhteşemler. Bize süpernova şoklarının uzayda yayılırken karşılaştığı yoğunluk farklılıklarını ve bu şokların arkasındaki bölgelerdeki türbülansı anlatıyorlar.”
Katkı Sağlayan: NASA, ESA, STScI, Teşekkür: NSF’s NOIRLabAkira Fujii, Jeff Hester, Davide De Martin, Travis A. Rektör, Ravi Sankrit (STScI), DSS
Neredeyse ikiye yakın bir bakışışık yılıParıldayan hidrojen filamentlerinin uzun kesiti, yandan bakıldığında buruşmuş bir tabakaya benzediklerini gösteriyor. Baltimore, Maryland’deki Johns Hopkins Üniversitesi’nden William Blair, “Çerçevede kenardan görülen dalgalanmalar görüyorsunuz, bu yüzden bükülmüş ışık şeritlerine benziyor” dedi. “Bu kıpırdamalar, şok dalgası yıldızlararası ortamda az ya da çok yoğun malzemeyle karşılaştığında ortaya çıkıyor.” Yaklaşık yirmi yılı aşkın süredir hızlandırılmış film, filamentlerin arka plandaki yıldızlara doğru hareket ettiğini ancak şekillerini koruduğunu gösteriyor.
“Hubble’ı Kuğu Döngüsü’ne yönelttiğimizde bunun, incelemek istediğimiz bir şok cephesinin ön kenarı olduğunu biliyorduk. İlk resmi elde ettiğimizde ve bu inanılmaz, hassas ışık şeridini gördüğümüzde bu bir bonustu. Bu tür bir yapıyı çözeceğini bilmiyorduk” dedi Blair.
Süpernova’nın Kozmosla Etkileşimi
Blair, şokun patlama bölgesinden dışarıya doğru ilerlediğini ve ardından yıldızlararası ortamla, yıldızlararası uzaydaki gaz ve tozdan oluşan ince bölgelerle karşılaşmaya başladığını açıkladı. Bu, görünmez nötr hidrojenin 1 milyon dereceye kadar ısıtıldığı süpernova balonunun genişlemesinde çok geçici bir aşamadır. Fahrenhayt veya daha fazlası şok dalgasının geçişiyle. Daha sonra, elektronlar daha yüksek enerji durumlarına uyarıldıkça gaz parlamaya başlar ve düşük enerji durumlarına geri dönerken fotonlar yayar. Şok cephesinin daha gerisinde, iyonize oksijen atomları soğumaya başlıyor ve mavi renkte gösterilen karakteristik bir parıltı yayıyor.
Kuğu Döngüsü, 1784 yılında William Herschel tarafından 18 inçlik basit bir yansıtıcı teleskop kullanılarak keşfedildi. İki yüzyıldan biraz daha uzun bir süre sonra, bu muhteşem manzarayı görmek için nebulanın çok küçük bir dilimine yakınlaşabilecek kadar güçlü bir teleskopa sahip olacağımızı asla hayal edemezdi.
Hubble Uzay Teleskobu
Hubble Uzay Teleskobu, NASA ile NASA arasındaki uluslararası işbirliğinin bir projesidir. Avrupa Uzay Ajansı (ESA). NASA’nın Greenbelt, Maryland’deki Goddard Uzay Uçuş Merkezi teleskopu yönetiyor. Baltimore, Maryland’deki Uzay Teleskobu Bilim Enstitüsü (STScI), Hubble bilim operasyonlarını yürütmektedir. STScI, Washington DC’deki Astronomi Araştırma Üniversiteleri Birliği tarafından NASA adına işletilmektedir.
