“Gerçek olaylarla ölü ya da yaşayan kişilerle benzerlikler tesadüf değildir. Bu kasıtlıdır.” Costa-Gavras’ın başındaki başlık kartında böyle yazıyor ZSoğuk Savaş’ın zirvesinde Rus ve Amerikan etkisi arasında kalan çok sayıda polis devletinin yerine geçebilecek isimsiz bir Akdeniz ülkesinde geçiyor. 1969 Fransız-Cezayir prodüksiyonu uygun bir şekilde uluslararasıydı: Diyalog (İspanyol yazar Jorge Semprún tarafından yazılmıştır) Fransızca olmasına rağmen, Yunan yazar Vassilis Vassilikos’un bir kitabına dayanan olay örgüsü, 1963’te Yunanistan’da popüler bir suikastın ardından yaşanan olaylara bağlı kalmaktadır. İktidardaki cuntaya karşı çıkmaya cesaret eden pasifist aday (meslektaşı Yves Montand tarafından canlandırılıyor). Heyecan verici bir sahnede caddenin karşısına yazılan başlık mektubu, “Yaşıyor” anlamına gelen bir protesto sloganıydı.
“İşte beklediğimiz yeni Hitchcock” diye bağırdı TR Yunan yönetmen hakkında. “Yapıcılarının siyasi taahhütleri ne olursa olsun, Z Eleştirmen John Mahoney, 60’lardaki suikast ve ayaklanmaların onlar için önemli olduğunu düşünen Amerikalı sinemaseverlere hitaben, “Politik bir gerilimin ustaca hazırlanmış bir örneği, gerçek yaşam ortamının kurgusal anonimliği ve karakterleri yalnızca onun sonuçlarını ve evrenselliğini genişletmeye hizmet ediyor” diye yazdı. hala çiğ.
Z En iyi film ve en iyi uluslararası uzun metrajlı film dallarında Oscar’a aday gösterilen ilk filmdi; bu Jonathan Glazer’ın başarısıydı. İlgi Alanı bu yıl gerçekleşti.
Z ayrıca en iyi yönetmen ve uyarlama senaryo dallarında adaylık kazandı ve kurgu (Françoise Bonnet) ve yabancı dilde film (kategoriye o zamanlar bu ad veriliyordu) dalında Oscar kazandı. Costa-Gavras, 1970 yılında Dorothy Chandler Pavilion’dan eli boş ayrıldı ama sonunda 1982’nin en iyi uyarlama senaryosunu kazandı. EksikJack Lemmon’ın başrol oynadığı.
Alaycı bakışlarıyla, Z spesifik olmayan ortamı ve anti-demokratik duyarlılığın küresel çapta yeniden canlanması sayesinde geçerliliğini koruyor. İronik bir şekilde, Vladimir Putin’in takipçileri Z harfini sembol olarak benimsediler. Costa-Gavras’ın üzülerek takdir edeceği bir değişiklik bu. TR filmin “acı ve ironik bir marka olmasına rağmen mizah zenginliği” olarak adlandırıldı.
Bu hikaye ilk olarak The Hollywood Reporter dergisinin Şubat ayındaki bağımsız sayısında yayınlandı. Dergiyi almak için abone olmak için burayı tıklayın.
