Hint uzay aracı Aditya-L1 büyük güneş parlamasını gözlemliyor

Güneş, 22 Şubat 2024’te patlayıcı bir patlamada muazzam miktarda radyasyona fırlattığında, birkaç ay önce fırlatılan Hint uzay probu Aditya-L1 yakından izliyordu ve böylece en alt güneş atmosferinde böyle bir parlamanın ilk görüntülerini yakaladı.

Aditya’nın aksine, diğer güneş gözlemevleri, işaretlerin güneş yüzeyini terk ettiği güneşten bu mesafede “kör”. Bu nedenle yeni veriler, fişeklerin nasıl oluştuğu ve güneş atmosferinin farklı katmanlarında nasıl yayıldıkları konusundaki anlayışımızı geliştirmeye yardımcı olacaktır.

Uzaydaki güneş probları arasında, AIDYTA-L1 uzay aracı yeni gelen. Güneş Gözlemevi sadece Eylül 2023’te uzaya fırlatıldı ve kısa bir süre sonra Dünya ve Güneş arasındaki Dünya ve Güneş arasındaki yakınlık denge noktasında gözlem görevini üstlendi.

Yedi teleskop ve bilimsel enstrümanın ilk devreye alınmasından sonra, prob ödüllendirici iş için uzun süre beklemek zorunda değildi: 22 Şubat 2024’te güneşin yanında Dünya’ya bakan büyük bir radyasyon patlaması vardı. Araştırmacılar, parlamayı en enerjik radyasyon patlamaları arasında sıralayan X6.3 kategorisi olarak sınıflandırıyor.

Yeryüzünde, bu tür patlamalar uydular, güç ızgaraları ve radyo iletişiminin işleyişini etkileyebilir. Ve birkaç ay sonra, Güney Avrupa’da bile görülebilen muhteşem Auroras’a benzer şekilde güçlü fişekler eşlik etti. NASA’nın Güneş Dinamikleri Gözlemevi (SDO) ve ESA’nın güneş orbiteri ve toprak bazlı teleskoplar gibi diğer uzay gözlemevleri de dikkatlerini muhteşem olaya çevirdi.

Güneşten bir parlama patlamasını izlemek

Maksimum Planck Güneş Sistemi Araştırmaları Enstitüsü’nün de dahil olduğu güneş yörüngesi, yaklaşık 150 milyon kilometrede Aditya-L1’den maksimum 42 milyon kilometrelik güneşe çok daha yakındır. Bununla birlikte, Aditya’nın başka bir avantajı vardır: fişeklerin nereden geldiğini görür. Bir parlama güneş yüzeyini terk ederken, güneşin yüzeyinden yaklaşık 5.800 ° C’de başlayıp 1.000 milyon santigrat dereceden sıcak olan korona ile biten çeşitli bölgelerden geçer.

Aşırı sıcaklık farklılıkları nedeniyle, partikül akışı, yüzeyden ayrıldığında insanlara, birkaç on ila yüz binlerce santigrat dereceye kadar, koronaya ulaştığında x-ışını aralığına kadar ısındığında farklı dalga boylarında parlar. Plazma neden sıcaklaşıyor ve sıcaklaşıyor, güneşten uzaklaşıyor, muhtemelen güneşin çevrelerini ısıtan sabit enerji patlamalarından kaynaklanıyor.

Her iki uydu, güneş yörüngesi ve Aditya, güneşten ve elektromanyetik spektrumdan uzaklaşırken parlamayı gözlemleyen bir dizi enstrüman taşır. Aditya-L1, güneş ultraviyole görüntüleme teleskopu (takım elbise) ile 200 ila 400 nanometrede uzun dalga UV ışığı için özel bir göze sahiptir ve böylece bir parlamanın yüzeyden patladığı bölgeyi görür. Bu sözde düşük kromosere, şimdiye kadar bu detay seviyesine sahip araştırmacılar tarafından erişilemez.

Milletvekillerinin yönetmeni ve mevcut araştırmanın ortak yazarı Sami Solanki, “Aditya-L1’in araştırma kariyerinin başında bu kadar güçlü bir parlamaya tanık olması büyük bir şans vuruşu” diyor. yayınlanmış içinde Astrofizik dergi mektupları. “Diğer problardan ve teleskoplardan gelen gözlemlerle birlikte, bu ilk kez bir parlama sırasında güneş atmosferinin farklı katmanlarında meydana gelen süreçlerin tam bir resmini sunuyor.”

22 Şubat 2024’teki parlama, bir grup güneş lekesi arasında güneşin kuzey yarımküresinde bir bölgede ortaya çıktı. Yaklaşık 35 dakika sürdü ve 22:34 (UTC) civarında zirveye ulaştı. Takım elbise görüntülerinde, bu dönemde, yakın bitişik iki yerde parlak flaşlar görülebilir.

Mevcut yayın için ekip ayrıca Aditya’nın spektrometresi güneş enerjisi düşük enerjili X-ışını spektrometresinden (SOLEXS) verileri ve diğer boşluk problarından ve yer tabanlı güneş gözlemevlerinden verileri de analiz etti. Bu şekilde ekip, salınan enerjinin güneş atmosferinin farklı katmanlarında nasıl yayıldığını izleyebildi. Örneğin, analiz, alt güneş atmosferindeki parlamanın doğrudan dış atmosferde, koronada bir sıcaklık artışı eşlik ettiğini göstermektedir.

Aditya-L1 uzay aracı, Hindistan Uzay Araştırma Örgütü’nün (ISRO) bir projesidir. Güneş Ultraviyole görüntüleme teleskopu (takım) kavramı başlangıçta milletvekilleri tarafından öngörülmüştür; Enstrüman, Hindistan’ın Pune, Hindistan’daki Astronomi ve Astrofizik Merkezi tarafından tasarlandı, geliştirildi ve inşa edildi. Mevcut yayın aynı araştırma kurumu tarafından yönetildi. Üç milletvekili bilim adamı takım elbise ekibinin üyesidir.