Life Is Strange 2015’te çıktığında, kendisinden önceki birçok oyunun izinden gidiyordu, ancak en belirgin olanı o zamanlar dallanan anlatılar ve çok sayıda diyalog seçeneğiyle macera oyunları yapma konusunda ateşli bir çizgide olan Telltale’in oyunlarıydı. Don’t Nod, Life Is Strange ile bu formatı kendine özgü hale getirdi ve yıllar boyunca birçok devam oyunu ve yan ürün üretti, her zaman çalkantılı durumlara yakalanmış ancak gizemli doğaüstü yeteneklerle donatılmış gençlere odaklandı.
Bu ilk çıkıştan yaklaşık on yıl sonra ve birçok başka türde oyun geliştirdi ve yayınladıDon’t Nod, onu ünlü yapan deneyim türüne geri dönüyor. Lost Records: Bloom and Rage, bir kısmı Stand By Me, bir kısmı I Know What You Did Last Summer olan ve tamamen heyecan verici olan üçüncü şahıs macera oyunudur.
Lost Records, orijinal Life Is Strange gibi genç kızlara odaklanıyor. Ancak bu sefer, Max ve Chloe gibi iki yakın arkadaş değil, grubun yeni üyesi olan başrol oyuncusu Swann Holloway de dahil olmak üzere dörtlü bir kız. Swann, korku filmlerini, tüylü terlikleri ve kedisi Pumpkin’i seven, muhtemelen 15 yaşında, garip, çilli yüzlü bir kız. Oynadığım iki saatlik bir ön izleme yapısı beni, evlerinin farklı bir katından annesiyle tartıştığı yatak odasında başlattı.
Yıl 1995 ve odası bunu fazlasıyla açıkça gösteriyor, çünkü duvardan duvara dönemine uygun takıntılarıyla kaplı – her çağda çoğu gencin yaptığı gibi. Yasal olarak belirgin X-Files resimleri dergilerden kesilmiş ve poster gibi asılmış, Lisa Frankvari neon not defterleri masasının etrafına saçılmış ve VHS kiralamaları neredeyse zeminin her köşesine sıkıştırılmış.
Oyunun lo-fi müziği beni 90’larda çocuk olduğum günlere geri götürdü ve Swann benden yaklaşık on yıl daha uzun olsa da, her şey otantik ve nostaljik hissettirdi. 1990’ların yeni nostalji yemi olduğu bir noktada olduğumuzu görmek beni gerçekten heyecanlandırıyor. Bu yemi biraz olsun yutmaktan çekinmiyorum ve Lost Records da buna çok meyilli.
Swann’ın doğaüstü güçleri olmayacak gibi görünüyor, ancak diyalog seçeneklerini seçmek ve bir dizi nesneyle etkileşime girmek için bir seviyeyi keşfetmek arasında, aynı zamanda bir video kamerayla donatılmış — o dönemde büyüyen her ailenin sahip olduğu türden. Beni özellikle Lost Records için heyecanlandıran bu detay.
Kamerayla oyuncular birinci şahısa atlayıp Swann’ın hayatını çok az sınırlamayla kaydediyorlar. Belirli şeyleri kaydetmek anıları veya ev filmleri olarak bir araya getirebileceğiniz sahne paketlerini tetikleyecek ve bunlar daha sonra Swann tarafından anlatılacak. Her bitmiş projenin üzerinde biten grenli filtre gözlerim için bir zaman makinesi gibi.
Bu ev filmleri, “yeterince yakın” görünen görüntülerle doldurmak yerine oyuncunun tam kayıtlarını kullanır ve her oyuncuya, oyun mekaniği olarak zaten sevdiğim ilgi çekici bir şekilde yönetmeninin gözünü bulma şansı verir. İlk taslağınızı sevmezseniz, uzun süre bir şeyler kaydedebilir ve videolarınızı anılar menüsünde anında düzenleyebilirsiniz.
Swann ve üç yeni arkadaşı, okul sonrası punk rock grubu Bloom and Rage için bir müzik videosu çekmek üzere grup provasından ayrılıp ormana doğru yürürken, güneş ışığı bitki örtüsünün arasından süzüldü ve bana Unreal Engine 5’in aydınlatmasının ne kadar güzel olabileceğini hatırlattı. Bu bir Life is Strange oyunu değil, ancak ona çok benziyor, ancak şüphesiz serinin en muhteşem oyunu olurdu.
Kızların küçük bir tepenin üzerinde hava gitarı çalmasından geyik pisliğinin yakın çekimine kadar birkaç sahne kaydedildikten sonra, kızlar günlerini tamamen güvenli olmayan bir gözetleme noktasının kenarında gün batımını izleyerek, ayaklarını bir uçurumun kenarından sarkıtarak, böylece ergenlikle birlikte gelen o eşsiz yenilmezlik hissini hissedebilmek için sonlandırdılar. Pastoral bir yer ama bu Don’t Nod olduğu için kısa ömürlü olacağını biliyorsunuz.
Garajdaki takılma yerlerine döndüklerinde, kızlar Swann’ın yarattığı şeye dalmış durumdalar. İkinci kez izlemek için geri sarmadan önce, kamera aniden kendi hayatını yaşamaya başlıyor ve Swann’ın neredeyse hiç hatırlamadığı gece yarısı görüntülerine atlıyor. Görüntülerde ne olduğu demoda açıklanmıyor, ancak kızları şok etmiş gibi görünüyor. Demo o noktada aniden sona erdi ve beni, belki de bu tür güçlere sahip olan kişi Swann olmasa bile, sonuçta doğaüstü bir unsur olup olmadığını merak etmeye yöneltti.
Modern çağda geçen bir çerçeveleme aygıtı, demo boyunca yaşanan geri dönüşleri bölüyor ve biraz daha fazla içgörü sunuyor. Yetişkinler olarak bir barda, Swann ve Autumn, gruplarına hitaben yazılmış ve “Hatırlıyorum” ve “Oradaydım” gibi tehditlerle süslenmiş garip bir paket hakkında endişeli seslerle konuşuyorlar. Görünüşe göre kızlar o yaz kamuoyuna duyurulmasını istemedikleri bir şey yapmışlar ve şimdi geçmişleri onları rahatsız etmek için geri dönmüşken, aynı zamanda beni erişilemez ayrıntılarla kışkırtıyor.
Lost Records’un daha fazlasını oynamak için sabırsızlanıyorum. 90’lar nostaljisinin klasik Don’t Nod macera oyunu öğeleriyle ve yeni kamera mekanikleriyle karışımı, kameranın arkasına tekrar geçene kadar düşüneceğim hikaye odaklı bir oyun ortaya çıkarıyor.
Lost Records: Bloom and Rage daha önce bu sonbaharda piyasaya sürülecekti, ancak Life is Strange: Double Exposure’ın bu Ekim ayında piyasaya sürüldüğünde biraz nefes alma alanı sağlamak için ertelendi. Şu an itibariyle Lost Records: Bloom and Rage, PC, PS5 ve Xbox Series X|S’te 2025’in başlarında piyasaya sürülmesi planlanıyor.
