Google ve ana şirket Alphabet’in Global İşlerden Sorumlu Başkanı ve Baş Hukuk Sorumlusu Kent Walker, şunları yazdı: uzun blog yazısı Bu hafta, ABD Kongresi’nin düşündüğü “anti-teknoloji” faturalarının önemli Google hizmetlerini bozma tehdidinde bulunduğunu ve kelimenin tam anlamıyla halkın sağlığını tehdit ettiğini iddia ediyor. Şaka yapmıyorum.
Gönderide açıklanacak çok şey var, ancak Google’ın argümanı üç temel noktaya indirgeniyor: ABD’nin teknolojik rekabet gücü, kullanıcı güvenliği ve kullanıcı deneyimi.
İlki, Google’ın gerçekte ne söylediğini düşünmek için bir dakikanızı ayırdığınızda, savunma olarak neredeyse gülünç. Esasen argüman, Google’ın yeni özellikler başlatmak veya sorunları çözmek için “hükümet bürokratlarından” (başka bir deyişle, kamu yararını gözeten düzenleyicilerden) izin alması gerekiyorsa, bunun Amerikan şirketlerini rakiplerine karşı rekabette dezavantajlı hale getireceği yönündedir. yabancı şirketler.
Gerçekten kastettikleri şey Çinli şirketler, çünkü Tencent gibi Çin’in devlete bağlı teknoloji devleri, Amerikan teknoloji şirketlerinin gücüne yakın herhangi bir yere sahip, bu da size Amerikan teknolojisi hakkında her şeyden çok daha fazlasını anlatmalıdır.
İşin püf noktası, “Yabancı şirketler de rutin olarak Amerikan teknolojisine ve Amerikalıların verilerine erişebilir” argümanıdır.
Birincisi, yabancı şirketler rutin olarak Amerikan teknolojisine erişiyor çünkü Amerikan şirketleri bunu onlara satıyor. Huawei telefonları, Huawei ABD Hükümeti tarafından onaylanana kadar Android işletim sistemi kullanıyordu, unutmayalım.
Google, Çinli şirketlerin ürünlerini parçalayıp tersine mühendislik yapmalarından endişe ediyorsa, iş var olduğu sürece bu işin bir parçası olmuştur. Bundan kaçınmak istiyorsanız, ürünlerinizi onlara satmayın. Her iki şekilde de sahip olamazsın.
Ardından, yabancı şirketlerin Amerikan verilerine rutin olarak erişebilecekleri argümanı var ve bu nedenle, muhtemelen ABD teknoloji şirketlerinin bunu yapma yeteneklerini kısıtlamak, ABD teknolojisini rekabette dezavantajlı hale getiriyor. Başka bir deyişle, Google, otoriter ülkelerde faaliyet gösteren şirketlere karşı mahremiyet koruması konusunda dolaylı olarak dibe doğru bir yarış için tartışıyor. Hayır teşekkürler.
Diğer iki argümanın biraz daha açılması gerekiyor, çünkü şu anda teknoloji dünyasında yükselen anti-tröst tartışmasının kalbine iniyorlar.
Anti-tröst mevzuatı kullanıcı güvenliğine zarar verir mi?
Google, “hizmetlerimize güvenlik ve gizlilik korumaları eklediğimiz için dünya çapında milyarlarca insanı siber saldırılardan koruyabildiğini” ve “Bu faturaların, ürünlerimizi varsayılan olarak korumamızı engelleyebileceğini ve yeni gizlilik riskleri doğuracağını” iddia ediyor. senin için.”
Kulağa uğursuz geliyor, ancak Google’ın verdiği örnekler, yaptıkları şeylerin ayak işlerini yapmıyor. Birincisi, “Faturalar, diğer şirketler benzer özellikler sunuyorsa otomatik güvenlik özelliklerini entegre etme yeteneğimizi engelleyebilir. Örneğin, açılır pencereleri, virüsleri, dolandırıcılıkları engellemek için Güvenli Tarama hizmetimizi ve Chrome ve Gmail’deki spam filtrelerini otomatik olarak eklememiz engellenebilir. ve kötü amaçlı yazılım.”
Google’ın, kullanıcıların mutlaka savunmasız bırakılacağını söylemediğine dikkat edin. Bu, yalnızca bir başkası benzer bir hizmet sunmuşsa sorun olur: başka bir deyişle, rekabet. Rekabetin yenilik için iyi bir şey olduğunu sanıyordum?
Google hizmetleri arasındaki bağlantıları koparmaya ne dersiniz? Bu, Google’ın “ürünlerimizde güvenlik sinyallerini kullanan güvenlik risklerini tespit etme ve sizi bunlara karşı koruma” yeteneğini sınırlar mı?
Bu tamamen mümkün, ancak Google bunların ne tür tehditler olduğunu ve neden kendilerinin ve tek başlarına onları önleyebileceklerini söylemiyor. Rakip bir hizmet bu tehditleri tespit etmede gerçekten daha iyi olamaz mı? Belki, belki değil, ama neden Google’ın bu soruya kendi lehine karar verme münhasır hakkı var?
Google ayrıca, “Google Arama’yı veya Google Play’i kullandığınızda, bir dizi spam içerikli ve düşük kaliteli hizmete eşit önem vermemiz gerekebileceğini” söylüyor. Bu doğru, yalnızca düşük kaliteli ve spam içerikli hizmetlerin ve Google reklamlarına para ödeyen uygulamaların belirgin bir şekilde görüntülenmesine izin verilir.
Üstelik bu argüman, Google’a bir uygulamanın veya hizmetin “düşük kaliteli” olup olmadığına karar verme hakkı veriyor. İlk olarak, Google Play pazaryerini gördünüz mü? Bu cephede zaten başarısızlar. Düşük kalite Google için ne anlama geliyor? Kim bilir, buna bizim adımıza karar verirler ve bunun sonucunda Google’ın kendi ürünleriyle rekabet eden uygulamalar ve hizmetler zarar görebilir.
Ancak asıl can alıcı nokta, “Bu faturalar, bizimle sakladığınız hassas verileri, gizliliğinizi tehlikeye atabilecek şekillerde bilinmeyen şirketlerle paylaşmaya zorlayabilir” iddiasıdır.
Bu, kısaca Google’ın tüm iş modelidir. Google bunu zaten yapıyor, yalnızca Google bu verilere erişim için ücret alıyor. Ayrıca, “bizimle sakladığınız veriler”, “çevrimiçi etkinliğiniz hakkında topladığımız veriler” demenin eğlenceli bir yoludur, ancak neden ikinci ifade yerine ilk ifadeyi kullanmak istediklerini anlayabiliyorum.
Anti-tröst mevzuatı, müşterilere ve küçük işletmelere yardımcı olan özellikleri ihlal ediyor mu?
Google haklı olarak “Google Arama’ya geldiğinizde en yararlı sonuçları almak istersiniz” notunu düşer. Bu nedenle, çok sayıda Google arama isteği, arama sonuçları sayfasının üst kısmında reklamlarla dolu arama sonuçları döndürür. Ama dalıyorum.
Google, “Bir yer veya adres ararsanız, sonuçlarınızda size Google Haritalar’dan yol tarifi gösteremeyebiliriz” diyor. Google’a teşekkürler! Google Haritalar’ı her şeye entegre etmeden önce kimse bir yere nasıl gidileceğini bilmiyordu.
Google, Google Arama ve Haritalar entegrasyonu olmadan, Google’ın topladığı yerel işletmeler hakkındaki bilgilerin, çalışma saatleri, yaya trafiği vb. gibi Arama’da “vurgulanmayabileceğini” söylüyor. Bu, hem işletmeye hem de müşterilere zarar verebilir, ancak Google bunun nasıl olacağını söylemez. . Belki onlar da listelenen telefon numarasını çevirmek ve işletmenin saat kaçta kapandığını sormak için çok endişeli olan Y kuşağıdır. Google gelmeden önce biz ne yapıyorduk? Kaybolmuş küçük kuzulardık.
Benzer şekilde, Gmail, Takvim ve Dokümanlar “kesintisiz” çalışacak şekilde entegre edilmezse işletmeler bundan zarar görür. Yine, yalnızca Google hizmetleri arasında sıkı bir şekilde kontrol edilen entegrasyonun sorunu çözebileceği kadar zahmetli bir duruma ilişkin herhangi bir ayrıntı sağlamazlar.
Bir işletmenin tamamen hizmet ekosistemine kilitlenmesini sağlamak ve onlara daha fazla para kazandırmakla ilgili değil, bunu küçük işletmelere bir hizmet olarak yapıyorlar. Tamamen yukarı ve yukarı.
Son olarak, Google’ın blog gönderisinde kullandığı ve gerçekten…tatsız olan bazı argümanlar var. “Sadece bir örnek olarak, ‘yakınımdaki aşı’ için arama yaparsanız, size topluluğunuzdaki aşı yerlerinin haritasını gösteremeyebiliriz.”
Elbette, bu doğru olabilir, ancak Google’ın “10036 aşılarını” veya başka herhangi bir posta kodunu da alabilir ve çoğu insanın zaten yapacağı gibi aynı bilgileri alabilirsiniz. Bununla ilgili rahatsız edici olan şey, Google’ın, kârlılığını tehdit edebilecek antitröst düzenlemesini yenmek için bir halk sağlığı krizini bahane etmesidir.
“Acil bir sorunuz olduğunda – ‘inme belirtileri’ gibi – Google Arama’nın size anında ve net bilgi vermesi engellenebilir ve bunun yerine sizi düşük kaliteli sonuçların bir karışımına yönlendirmesi istenebilir.
Google isterse, herhangi bir anti-tröst mevzuatında bir sağlık acil durumuna işaret edebilecek terimler için bir istisna yapılmasını isteyebilir – eğer varsa, yasa koyucuların çok azının reddetmeye meyilli olacağı bir oylama. Hükümet zaten teknoloji şirketlerinin sonuçlarında Covid-19 hakkında yanlış bilgileri etiketliyor, bu nedenle güvenlik nedenleriyle istisnalar yapılamayacak gibi değil.
Bunun yerine, Google, devam eden anti-tröst çabasını yenmek için özellikle korkutucu bir uç vakayı argüman olarak kullanıyor. Buradaki öneri, ya Google’ın, birçok yasa koyucunun tekelci olarak kabul ettiği mevcut iş uygulamalarına katılmasına izin vermenizdir ya da sizin ya da sevdiğiniz kişinin felç geçiriyor olabileceği ve bunu anlamak için yanlış bilgilerle uğraşmak zorunda kalacağınız hemen söylenmeyebilir. kendi başına, ki bu kesinlikle utanç verici olurdu. Safra gerçekten mide bulandırıcı.
Google’ın kendini savunması aslında günlük hayatın içine çok fazla girdiğini gösteriyor.
Tek yapmanız gereken “Google ne yapıyor?” diye sormak. sorunu görmek için. Tek bir şey değil, giderek her şey. Dünyadaki telefon ve tabletlerin büyük çoğunluğunu çalıştırır. Mil bazında dünyanın en büyük arama motorudur. Yol tarifi almanın tek yolu bu, çoğumuzun iletişim kurma şekli ve giderek çoğumuzun günlük işlerimizi bu şekilde yürütme şekli.
Her yerde ve Google, bu hizmetler arasındaki bağlantıyı basitçe kesmenin ve rekabete izin vermenin her şeyi bozabileceğini söylüyor. Eğer durum buysa, o zaman tek parça olarak kalamayacak kadar güçlüdür. Hiçbir şirket, sevilen birinin felç geçirip geçirmediğini bile bile, günlük hayatımızda yaptığımız şeylerin çoğu üzerinde bu kadar çok güce sahip olmamalıdır.
Ve bu sadece Google değil. Facebo, yani Meta, arkadaşlarınız ve ailenizle bağlantı kurmanın ve etkileşim kurmanın tek yolu olmak istiyor. Amazon, veri merkezlerinden birindeki bir sunucu kesintisinin aynı anda binlerce uygulamayı ve web sitesini çökertebileceği noktaya kadar giderek tüm internetin bel kemiği haline geliyor.
Google’ın iş uygulamalarını ve daha geniş anlamda teknoloji endüstrisinin uygulamalarını savunması, amaçlananın tam tersini yapar. Kendisinin ve diğer tüm teknoloji devlerinin bunu yapacak kadar güçlü tek varlık olan hükümet tarafından neden kontrol edilmesi gerektiğine dair ikna edici bir vaka ortaya koyuyor. Her geçen gün, teknoloji endüstrisi bize bunu kendi kendine yapmanın kesinlikle güvenilemeyeceğini gösteriyor.
