Google bugün, veri merkezlerine elektrik sağlamak üzere yedi küçük reaktör inşa etmek üzere nükleer girişim Kairos Power ile bir anlaşma imzaladığını duyurdu. Anlaşma, veri merkezleri ve yapay zekaya yönelik enerji talebinin arttığı bir dönemde yaklaşık 500 megavat karbonsuz elektrik eklemeyi vaat ediyor.
Yeni enerji santrallerinin on yılın sonuna kadar devreye girmesi planlanıyor. binaen Google’a. Reaktörlerin Google’ın tesislerine doğrudan mı bağlanacağı – “sayacın arkasında” olarak bilinen bir düzenleme – ya da Google’ın Kairos ile yaptığı anlaşma yoluyla karbonsuz enerji iddiasıyla şebekeyi besleyip beslemeyeceği açık değil.
Anlaşmayla Google, elektriğe olan susuzluğunu gidermek için nükleer enerjiye yönelme konusunda Microsoft ve Amazon’a katılıyor. Eylül ayında Microsoft, Three Mile Island’da 2019’da kapatılan bir reaktörü yeniden başlatmak için Constellation Energy’ye ödeme yapacağını duyurdu. Bu yılın başlarında Amazon, hiper ölçekli bir veri merkezi inşa edeceğini ve bunu doğrudan Pensilvanya’daki başka bir nükleer tesise bağlayacağını açıklamıştı.
Kairos 2030 son teslim tarihine ulaşabilirse, bu son tahminde küçük bir revizyon olacaktır: Temmuz gibi yakın bir tarihte şirket, ticari operasyonlarını “2030’ların başı”na kadar hedefliyordu. yayınlanan bir makale ABD Enerji Bakanlığı tarafından. Kairos revize edilen hedefe ulaşabilse bile, birçoğu 2035’ten önce ticari ölçekli enerji santrallerini devreye almayı hedefleyen füzyon girişimleri ile bir yarışa kilitlenmiş durumda.
Kairos, nükleer santrallerin maliyetini düşürmek ve inşaatını hızlandırmak amacıyla küçük modüler reaktörler (SMR) olarak adlandırılan yeni nesil nükleer girişimlerden biri.
Çoğu nükleer santral, 1.000 megawatt veya daha fazla güç sağlayan devasa tesislerdir, ancak planlanması yıllar alır ve inşa edilmesi neredeyse on yıl alır. ABD’deki en yeni fisyon reaktörleri, Georgia’daki Vogtle Ünite 3 ve 4, sırasıyla 2023 ve 2024’te devreye alınarak yedi yıllık kuraklığı sona erdirdi (bir sonraki en yeni reaktör 2016’da devreye alındı). Yine de yedi yıl gecikmişlerdi ve Bütçeyi 17 milyar dolar aştı.
SMR girişimleri, maliyetleri düşürmek ve inşaatı hızlandırmak için seri üretim tekniklerini kullanarak nükleer enerji santrallerini daha hızlı ve daha ucuz inşa etmeye çalışıyor. Kairos, reaktörü suyla değil erimiş lityum florür ve berilyum florür tuzlarıyla soğutarak teknolojiyi bir adım daha ileri götürmeye çalışıyor. Nükleer Düzenleme Komisyonu, girişimin 35 megavatlık bir gösteri reaktörüne yönelik planlarını onayladı; bu, başka bir SMR girişimi olan Oklo’nun gözünden kaçan bir şey.
Düzenleyici onaya rağmen Kairos hala önemli zorluklarla karşı karşıya. Henüz hiçbir ticari küçük modüler reaktör devreye alınmadı, bu da ekonominin büyük ölçüde kanıtlanmadığı anlamına geliyor. Üstelik Kairos’un erimiş tuz tasarımı, su soğutmalı reaktörlerle ilgili onlarca yıllık endüstri deneyimini de destekliyor.
Ancak Kairos’un en büyük sorunu teknik olmayabilir. Her iki araştırmaya göre Amerikalıların yüzde 56’sı nükleer enerjiden yana olduğunu söylüyor. Pew Araştırması%44’ü karşı çıkıyor. Reaktör sahaları seçildiğinde karşı çıkanların sayısı artabilir; Pew anketi insanlara yalnızca ABD’nin nükleer enerjiyi arka bahçelerinde değil genel olarak kullanması gerekip gerekmediğini sordu. Dahası, nükleer enerjiye verilen destek yakın zamandaki en yüksek seviyeye yakınken, çok daha fazlası insanlar bugün mevcut olan ve yeni nükleer santrallerden çok daha ucuza mal olan rüzgar ve güneş teknolojilerini destekliyorlar.
