Gökbilimciler Satürn Yörüngesinde 128 Yeni Ay bulur

Kanada Fransa Hawaii teleskopu ile çalışan uluslararası bir gökbilimci ekibi, Satürn’ün yörüngesinde 128 ay daha fazla keşfetti. Küçük Gezegen Merkezi keşifleri doğruladı Ekip, Satürn’ü 2019-2021 arasında tekrar tekrar gözlemledi ve birden fazla görüntüyü birleştirerek gürültüyü azalttı ve sinyalleri aylardan güçlendirdi. Başlangıçta, o sırada onaylanamayan 64 yeni ay ve daha birçok nesne buldular.

Gönderilen yeni bir makale Gezegensel Bilimler Dergisi Ve mevcut üzerinde Arxiv Preprint Server, bu ilk 64 yeni Satürn ayının keşfini sunuyor. Baş yazar, makalesi “Küçük Satürn aylarının retrograd baskınlığı, son zamanlarda geriye dönük bir çarpışmayı yineliyor” başlıklı Edward Ashton’dur. Ashton, Academia Sinica Astronomi ve Astrofizik Enstitüsü’nde doktora sonrası bir adamdır ve astronomi doktora derecesini aldı. British Columbia Üniversitesi’nde.

Keşifleri 2023’te başka gözlemlere yol açtı.

Baş araştırmacı Dr. Edward Ashton, “Bunların muhtemelen aylar olduğu ve daha fazla keşfedilmeyi beklediği bilgisiyle, aynı gökyüzü sahalarını 2023’te üst üste üç ay boyunca tekrar ziyaret ettik.” Dedi. “Tabii ki, 128 yeni ay bulduk.”

Jüpiter ve Satürn en bilinen aylara ev sahipliği yaparak sırayla. Jüpiter’in şu anki bilinen ay sayısı 95 ve bu sayının artması bekleniyor. Ancak Ashton’a göre, Jüpiter muhtemelen asla yetişmeyecek.

Ashton, “Projeksiyonlarımıza dayanarak, Jüpiter’in yetişeceğini sanmıyorum.” Dedi.

Tüm yeni aylar düzensiz aylardır. Düzensiz aylar geniş, eliptik yörüngeler takip eder ve genellikle oldukça eğimlidir. Çok daha az eliptik bir yol izleyen ve sadece biraz eğimli olan Earth’s Moon gibi normal aylardan çok farklıdırlar. Fark, kökenlerinden kaynaklanıyor.

Dünyanın ayı Dünya çevresinde oluşurken, muhtemelen milyarlarca yıl önce dev bir etki nedeniyle, Satürn’ün yeni ayları muhtemelen yakalanan nesnelerdir. Ayrıca küçükler, yani yakalanan nesneleri ve diğer ayları içeren çarpışmalardan muhtemelen parçalardır.

UBC Fizik ve Astronom Dairesi’nde (PHA’lar) Dr. Brett Gladman, “Bu aylar birkaç kilometre büyüklüğünde ve muhtemelen diğer Satürn aylarıyla ya da geçen kuyruklu yıldızlarla şiddetli çarpışmalarla parçalanan daha az sayıda yakalanan ayın tüm parçalarıdır.” Dedi.

Satürn, sadece ikonik halkaları nedeniyle değil, aynı zamanda ay nüfusu nedeniyle gizemli bir gezegendir. Bu keşiften önce, gökbilimciler küçük ayların büyük olanlara oranının çarpık olduğunu biliyorlardı. Büyük aylardan çok daha küçük aylar var ve bu yeni gözlemleri motive eden şey bu. Bu küçük aylar muhtemelen daha büyük olanların parçalarıdır. Bu, son 100 milyon yıl içinde Satürn sisteminde büyük bir çarpışma olduğu anlamına geliyor.

Moonların çoğunluğu retrograd yörüngeleri takip eder, bu da yerinde uydular yerine başlangıçta yakalanan nesneler olduklarını gösterir.

2021 makalesinde Ashton ve ortak araştırmacılar, Satürn sisteminde nispeten yakın zamanda yapılan bir çarpışmanın bu aylardan sorumlu olduğunu gösterdiler. Yazarlar, “D = 4 km’den 3 km’ye kadar dik Satürn boyut dağılımının düzensiz ay sisteminde önemli bir” son “çarpışmasının (veya çarpışmasının) imzası olduğunu varsayıyoruz.” “Yenilik argümanı, karşılıklı çarpışmaların daha sonra başlangıçta dik boyut dağılımını, Jüpiter’de olduğu gibi, Q ≃ 3.5’in denge değerine doğru taşlamasıdır.”

128 yeni ayın çoğu Mundilfari Moons’a yakındır. Mundilfari, İskandinav mitolojisinden bir figür ve Satürn’ün aylarından birinin adı ve Satürn’ün yörüngesinde düzensiz ayların bir alt grubudur. Mundilfari alt grubu, İskandinav grubunun bir alt grubudur, Satürn’ün retrograd yörüngeleri takip eden düzensiz aylarının daha büyük bir gruplamasıdır. Mundilfari alt grubunun yakınındaki yüksek küçük ayların yüksek konsantrasyonu, bu bölgenin önemli bir geçmiş çarpışmasının yeri olduğunu göstermektedir.

Gladman, “Bu çalışmalar dev gezegenlerin 4 milyar yıldan daha uzun bir süre önce dev gezegenler oluştukça orta büyüklükte aylar yakaladığını ve şimdi çoğunlukla orijinal olarak yakalanan ayların parçaları olan uyduları görüyoruz.” Dedi.

Ashton, “Dikkatli bir şekilde planlanan çok yıllı kampanyamız, bize Satürn’ün düzensiz doğal uydu nüfusunun evrimini anlatan yeni aylardan oluşan bir bonanza verdi.” Dedi.

Satürn’ün ay popülasyonu, halkalarıyla karmaşık bir şekilde bağlantılıdır. Bazı ayları halkaları şekillendirir ve “çoban ayları” olarak adlandırılır. Moons ayrıca halkalarda, halka yapısındaki en belirgin boşluk olan Cassini Bölümü gibi boşluklar yaratır. Gökbilimciler, halkaların Satürn’e çok yaklaşan ve yerçekimi ile parçalanan ay kalıntıları olduğunu düşünüyor. Eski çarpışmalar da yüzüklerin yaratılmasına katkıda bulunabilirdi. Halka malzemesinin yeni küçük aylar birleşmesi ve oluşturulması da mümkündür. Birçok gökbilimci Satürn’ün halkalarını ve aylarını birbirine bağlı bir sistemin parçası olarak görüyor.

Şimdilik, IAU ayların her biri için bir dizi sayı ve harf atadı. Sonunda isimler alacaklar. Satürn’ün ayları İskandinav, Galya ve Kanada Inuit tanrıları için seçilmiştir ve bu yeni aylar aynı kongreyi takip edecek. İnsanlık tanrıları icat etmekten asla çekinmemiştir, bu yüzden muhtemelen isimleri tükenmeyeceğiz.

Satürn şimdi 274 aya ev sahipliği yapıyor. Bu sadece Jüpiter’den daha fazlası değil, aynı zamanda diğer tüm güneş sistemi aylarının neredeyse iki katı ayın iki katı. Gökbilimciler daha fazlasını bulmaya devam edecek mi?

Belki, ama bir ayın boyutuna göre kesin bir tanımı yoktur. Teknolojiyi iyileştirerek, gökbilimciler güneş sisteminin gezegenlerine dönen daha küçük kayalar keşfedebilirler. Bazen bunlara ay yerine “ayetler” denir.

Ancak, teknoloji artık mevcut olduğunda, Ashton daha fazlasını bulacaklarını düşünmüyor.

Ashton, “Mevcut teknoloji ile Satürn, Uranüs ve Neptün çevresindeki aylar için zaten yapılanlardan çok daha iyisini yapabileceğimizi sanmıyorum” dedi.