Gökbilimciler, gizemli ‘süper Dünyaların’ oluşum mekanizmasını anlamak için önemli bir gezegen sistemi keşfettiler.

Liège Üniversitesi ve CSIC araştırmacıları tarafından NASA’nın TESS teleskobundan yapılan gözlemler kullanılarak yürütülen bir araştırma, senkronize bir dansta soğuk bir yıldızın etrafında dönen Dünya’dan biraz daha büyük iki gezegenden oluşan bir sistemin tespitini sunuyor. TOI-2096 olarak adlandırılan sistem, Dünya’dan 150 ışıkyılı uzaklıkta bulunuyor.

Keşif, Avrupa ve Amerika üniversiteleri arasındaki yakın işbirliğinin sonucudur ve parlak yıldızların etrafında dönen gezegenleri bulmayı amaçlayan ABD uzay misyonu TESS (Transiting Exoplanet Survey Satellite) tarafından mümkün kılındı.

“TESS, geçiş yöntemini kullanarak, yani bir gezegenin yıldız ile gözlemci arasından geçmesinin neden olabileceği hafif bir karartma arayışında binlerce yıldızın yıldız parlaklığını izleyerek tüm gökyüzünü araştırıyor. Ancak, ExoTIC laboratuvarının eski üyesi, makalenin ilk yazarı astrofizikçi Francisco J. Pozuelos, yeni dünyaları tespit etme gücüne rağmen, TESS misyonunun tespit edilen sinyallerin gezegensel doğasını doğrulamak için yer tabanlı teleskopların desteğine ihtiyacı var” diye açıklıyor. Liège Üniversitesi ve şimdi İspanya Ulusal Araştırma Konseyi’ne (IAA-CSIC) katılmıştır.

TOI-2096 b ve TOI-2096 c gezegenleri, uluslararası bir yer tabanlı teleskop ağı ile gözlemlendi ve bunların onaylanması ve karakterizasyonu sağlandı. Geçişlerin çoğu, Liège Üniversitesi liderliğindeki TRAPPIST ve SPECULOOS projelerinin teleskoplarıyla elde edildi.

ULiège’deki ExoTIC laboratuvarında doktora öğrencisi olan Mathilde Timmermans, “Verilerin kapsamlı bir analizini yaparak, iki gezegenin rezonans yörüngelerde olduğunu bulduk: dış gezegenin her yörüngesinde, iç gezegen yıldızın etrafında iki kez dönüyor” diyor. ve dergide yayınlanan makalenin ikinci yazarı Astronomi ve Astrofizik.

“Bu nedenle periyotları, b gezegeni için yaklaşık 3,12 gün ve gezegen c için yaklaşık 6,38 gün ile birbirinin katı olmaya çok yakın. Bu çok özel bir konfigürasyon ve gezegenler arasında güçlü bir yerçekimi etkileşimine neden oluyor. veya gezegenlerin yıldızlarının önünden geçişini hızlandırır ve yakın gelecekte daha büyük teleskoplar kullanılarak gezegen kütlelerinin ölçülmesine yol açabilir.”

Keşfin arkasındaki araştırmacılar, yıldızına en yakın olan gezegen b’nin yarıçapının Dünya’nınkinin 1,2 katı olduğunu, dolayısıyla ‘süper Dünya’ adının verildiğini tahmin ediyor. Özellikleri, muhtemelen ince bir atmosferle çevrili, çoğunlukla kayalık bir bileşime sahip bir gezegen olan Dünya’nınkine benzer olabilir. Benzer şekilde, c gezegeninin yarıçapı Dünya’nın yarıçapının 1,9 katı ve Neptün’ün yarıçapının %55’idir; veya güneş sistemimizdeki Uranüs ve Neptün gibi su açısından zengin atmosferler.

Bu boyutlar çok ilginç çünkü yarıçapı 1,5 ile 2,5 Dünya yarıçapı arasında olan gezegenlerin sayısı teorik modellerin öngördüğünden daha az, bu da bu gezegenleri nadir kılıyor.

Mathilde Timmermans şöyle diyor: “Bu gezegenler boyutları göz önüne alındığında çok önemli. Süper Dünyaların ve mini Neptünlerin oluşumu bugün bir sır olarak kalıyor. Bunu açıklamaya çalışan birkaç oluşum modeli var, ancak hiçbiri gözlemlere tam olarak uymuyor. TOI -2096, tam olarak modellerin birbiriyle çeliştiği boyutlarda bir süper Dünya ve bir mini Neptün’e sahip olan bugüne kadar bulunan tek sistemdir.Başka bir deyişle, TOI-2096 anlamak için aradığımız sistem olabilir. bu gezegen sistemlerinin nasıl oluştuğunu.”

Francisco J. Pozuelos, “Ayrıca, bu gezegenler, olası atmosferlerini incelemek için kendi kategorilerinin en iyileri arasındadır” diye açıklıyor.

“Gezegenlerin ev sahibi yıldıza göre göreceli boyutları ve yıldızın parlaklığı sayesinde, bu sistemin JWST uzay teleskopu ile atmosferlerinin ayrıntılı bir incelemesi için en iyi adaylardan biri olduğunu bulduk. Biz Bunu diğer üniversiteler ve araştırma merkezleri ile koordineli olarak hızlı bir şekilde yapabilmeyi umuyoruz. Bu çalışmalar, b ve c gezegenlerinin etrafında geniş veya geniş olmayan bir atmosferin varlığını doğrulamaya yardımcı olacak ve böylece oluşum mekanizmalarına dair bize ipuçları verecektir.”