Tokyo nüfusunun %99’u gizemli bir şekilde yoğun bir sisin içinde kayboldu, korkunç varlıklar ülkede devriye geziyor ve vücuduma bir ruh hakim oldu. Ghostwire: Tokyo ön izlememde, ruhum yeni keşfettiğim güçlerimde bana rehberlik ederken kendimi yüzü olmayan işadamlarına yeşil enerji estirirken buluyorum. Gittikçe ıssız sokaklarda koşarken, kaldırımlara ve merdivenlere saçılmış giysi yığınlarının yanından geçiyorum. Bunlar şehrin sakinlerinden geriye kalanlar.
Paranormal olaydan kurtulan tek kişiden biri olan ve kız kardeşi Mari’yi kurtarma görevinde olan Akito’nun yerine geçiyoruz. Ancak, şimdi Akito’nun vücudunu paylaşan gizemli hayalet KK’nin başka fikirleri vardır. Önizleme oturumum Ghostwire’ın açılış iki bölümünü kapsıyor; bu bölümde ikili, hedeflerine ulaşmak ve isteksizce birlikte çalışmak için birbirlerinin yardımına ihtiyaç duyacaklarını anlıyor. Akito, bu garip olayların arkasındaki anlaşılması güç grubu ararken Tokyo’nun yeni hortlak sakinlerini uzak tutmak için rüzgar, su ve ateş kullanarak KK’nin temel yeteneklerini kullanır.
Hikaye odaklı ilk bölümden sonra Ghostwire açılıyor ve ikinci bölümde Tokyo’nun bir bölümünü keşfedebiliyorum. Şimdi kalın bir sisle kaplanmış olan Akito, haritanın daha fazlasını ortaya çıkarmak için Torii kapılarını bulup temizlemeli. Şehirde mahsur kalmış binlerce insan ruhu var ve onları bir katashiro (bir Japon kağıt bebek) kullanarak toplamak ve sonunda insan ev sahiplerine geri döndürmek Akito’ya kalmış. Neyse ki, bu çaresiz ruhları yollarına göndermek için basit bir sistem var – Tokyo’nun telefon kutuları ruh deposu olarak ikiye katlanıyor.
Bu arada hala yardıma muhtaç bir sürü hayvan ve gezici ruh var. Akito, temel güçleriyle birlikte artık hayvanların düşüncelerini okuyabiliyor. Kedi satıcılarından ürün satın almaktan dost Tanukis ile yan görevlere çıkmaya kadar, Akito kendini Dr Dolittle kadar hayalet avcısı olarak görüyor gibi görünüyor. Bu yan görevler genellikle savaş içermeyen görevlerle uğraşmanızı sağlayarak size şehir ve topluluğu hakkında daha fazla bilgi edinme şansı verir.
Bundan bahsetmişken, Ghostwire: Tokyo’nun gösterişli savaşı, Akito’nun elleriyle farklı enerji türlerini kanalize etmesine dayanıyor ve bu da muhteşem animasyonların havai fişek gösterisiyle sonuçlanıyor. Dr Strange gibi büyüler yapmak inanılmaz derecede havalı görünüyor, ancak ne yazık ki etkileri gerektiği gibi olmuyor; Açılış saatlerinde, Akito’nun yeteneklerinin çoğu ezici geliyor, düşmanlar saldırılarınızı gizli mermi süngerleri gibi ıslatıyor.
Ruhsal cephanenizin çoğunu bir düşmanı yıpratmak için harcadıktan sonra, çekirdeklerini kırma ve kaynaklarınızın bir kısmını kurtarma fırsatına sahip olacaksınız. Doom Eternal’ın zafer öldürmelerine benziyor, ancak sizi durdurulamaz hissettiren bir oyuna mükemmel bir şekilde uysalar da Ghostwire: Tokyo’da biraz yersiz hissediyorlar. Akito’nun güçlerinin bu erken aşamada düşmanlar üzerinde sahip olduğu zavallı etki, bir grupla karşılaştığınızda enerjinizin hızla tükeneceği anlamına geliyor ve bir dizi ‘şanlı öldürmeden’ sonra bile kendimi avlanmak için dövüşlerden kaçmak zorunda buldum. Yakındaki nesnelerde enerji için. Hiçbir şey, sihirli cephane aramak için bir çöp kutusuna dalmak gibi, belalı bir perili büyücünün fantezisini baltalayamaz.
Ghostwire kadar yaratıcı bir oyun için, düşman tasarımları şaşırtıcı derecede genel. Açılış bölümlerinde, düşmanların çoğunluğu başsız okullu kızlardan ve belli belirsiz iş kıyafetleri içindeki meçhul kadın ve erkeklerden oluşuyor. Bazen bir düşman, gelen saldırıları engellemek için sihire dayanıklı bir şemsiye açar, ancak taktiklerinde bundan daha fazla çeşitlilik yoktur ve çoğu karşılaşma sıkıcı ve tekrarlayıcıdır. Ghostwire: Tokyo’nun en yeni fragmanı, oyunda daha sonra görüneceğini varsaymam gereken korkunç yaratıkları gösteriyor; Bunun bir görüntüsünü daha önce görmemiş olmamız çok yazık.
Ghostwire: Tokyo ile üç saat geçirdim ve o zaman kedilerle konuştum, binlerce ruhu hasat edilmekten kurtardım ve sayısız kötü ruhu avladım. Hikaye ilerledikçe keşfedilecek pek çok sır içeren ayrıntılı bir dünya bekleyebileceğimiz açık, ancak şu ana kadar merak etmekten çok kafam karıştı. Belki de bu kasıtlıdır – sonuçta oyunun gizemli olması gerekiyordu – ve burada kalıp her şeyin tıkırdadığı bir an var mı diye bakmaya istekliyim.
