“Bu 4K HDR OLED TV harika, ancak yaladığımda tadı daha iyi olmasını diliyorum” diye düşündüyseniz, durumun böyle olduğu bir dünyaya yaklaşıyor olabiliriz – bir profesör, dediği bir cihaz yarattı. “Televizyonun tadına bakın” buna göre Reuters, ve tam olarak adının ima ettiği şeyi yapar. Homei Miyashita, “TTTV”sinin, pandeminin son iki yılında giderek daha anlaşılır bir arzu haline gelen, insanların kendi evlerinden çıkmadan birinci sınıf restoranlar gibi şeyleri deneyimlemesini umduğunu söylüyor.
Aşağıda görebileceğiniz bir tanıtım videosuna göre, araştırmacılar çeşitli yiyecekleri karıştırdı ve onları “tatmak” için sensörler kullandı. Daha sonra, kimyasallar, lezzeti yeniden yaratan kombinasyonlarda yuvarlanan bir plastik tabakaya (veya plastik kaplı bir ekranı yalamaktan rahat hissetmeyenler için tek kullanımlık bir tepsiye) püskürtülür. Kağıt daha sonra ekranın üzerine yuvarlanır, böylece o tatlı kimyasalları yalayabilir ve işiniz bittiğinde kolayca atmanız için yuvarlanabilirsiniz.
Umarım, videoda kullandıkları gibi bir tanıtımdan ziyade gerçek dilinizle ekrandan keyif alırsınız.
Video, TTTV’nin nasıl kullanılabileceğine dair her türlü pratik fikri gösteriyor – size yemeğin tadına dair bir fikir veren bir menü, şarap testçilerini eğitmenin bir yolu veya krakerlere tatlandırıcı eklemenize izin veren bir cihaz olarak. Ama kişisel olarak, izlediğim filmlerden veya tüm yemek programlarından tat almak için kullanmak istiyorum. Evde 3D filmler veya kavisli TV’ler gibi bir hile olur mu? Neredeyse kesin, ama hadi ama, kim istemez ki ekranlarımızı yalayabilirdik. internetten yemek pişirme videoları izlemek?
Miyashita, Taste the TV’nin ticari bir versiyonunu 875 dolara yapabileceğini düşünüyor. Reuters. Bu fiyatta yüksek bir artış olsa bile, beklediğimden biraz daha az – gerçek maliyetin lezzet kartuşlarında olduğu yazıcı mürekkebi tarzı bir iş modeli için her zaman yer vardır. Ama nihai için herhangi bir bedel ödemeye hazırım Büyük İngiliz Fırında Kapalı-izleme deneyimi.
Tamam, videoda gösterilen cihazın versiyonunda bir şov veya film izlemenin, televizyondan çok bir kiosk gibi olduğu düşünülürse, muhtemelen ideal olmayacağını biliyorum. Ve evet, ekrana yalayacak kadar yakınken bir şeyi izlemeye çalışmak tam anlamıyla boyun ağrısı olurdu. Ama neden Remy Ratatouille’in peynir ve çileğin ne kadar iyi bir araya geldiğini anlatırken bahsettiği şeyin tadına varabilmemiz için “pratik düşüncelerin” önüne geçmesine izin verelim? (Evet, bu yiyecekleri sadece satın alabileceğinizin farkındayım, ancak TTTV doğru türde peynir ve çileği tatmamı sağlayacaktı – yanlışlıkla gouda yerine çedar ile deneyerek deneyimimi boşa çıkarmak istemezdi.)
Belki de Miyashita’nın gerçek, yalanabilir ekran fikri eğlenceden çok bilgi sistemlerine uygundur. Ancak günün birinde tat sistemini TV’den ayırabileceğinizi ve bir gösteri sırasında uygun anlarda lezzetli, lezzetli kimyasalları bir tepsiye püskürten küçük bir aroma dağıtıcıya sahip olabileceğinizi hayal etmek kolay. Ya da belki bir gün sinema salonları, patlamış mısırınızı sahneye uygun şekilde tatlandırmak için bunların mini versiyonlarını kurabilir – kim izlerken baharat ve kum aromalı atıştırmalıklar yemek istemez ki Kumdan tepe Bölüm iki?
