Flint: Unutulma Hazinesi İncelemesi

Korsan temalı bir ortam video oyunları için mükemmel olsa da, oyuncuların açık denizlerde macera ve hazine arayışı içinde seyahat etmelerine olanak tanıyan oyunlara ulaşmak günümüzde çok zor. Bu nedenle Savage Level’ın Flint: Treasure of Oblivion ortamı, hikayesi ve karakterlerinin yanı sıra oldukça basit bir sıra tabanlı dövüş sistemini özelliklerle birleştiren taktiksel oynanışıyla birkaç oyuncunun dikkatini çekti. Saldırılar ve savunma için görünür kalıp atışları gibi masa üstü RPG özelliklerinin serpiştirildiği, değiş tokuşlu kart oyunlarından kaldırılmıştır.

Tüm bu özellikler oldukça ilgi çekici bir deneyim sunabilirken, Flint: Treasure of Oblivion çoğu açıdan başarılı olamıyor. Sağlam bir taktiksel rol yapma oyununun temeli kesinlikle oradadır, ancak deneyimdeki birçok sorun, oyunun ortalamadan başka bir şey olmamasını ve çoğu zaman sinir bozucu bir deneyim olmasını engelliyor.

Hikaye kesinlikle oyunun en iyi özelliklerinden biri, hatta en iyisi olmasa da, çoğunlukla ana karakter sayesinde, birçok korsan temalı romanda, filmde de yer alan efsanevi Altın Çağ korsan kaptanı James Flint, ve Robert Louis Stevenson’un Treasure Island gibi TV şovları. Oyunun başında, efsanevi korsan kaptan ve ikinci arkadaşı Billy Bones, bir gemi kazasından sağ çıkmayı başarır ve kendilerini bir Fransız adası kalesinde bulurlar. Korsan faaliyetleri nedeniyle idam cezası, sabırsızlıkla beklemeleri gereken tek şey. Ancak kaledeki hapishanede kaldıkları süre boyunca her zaman becerikli olan Yüzbaşı Flint, yalnızca bir hazine kokusu almakla kalmayıp, aynı zamanda diğer pek iyi huylu olmayan mahkumlarla savaşarak ve yolsuzluk yapan gardiyanlara rüşvet vererek hapishaneden çıkmanın bir yolunu da bulmayı başarır. . Kaptan Flint ve Billy Bones, kaçışlarının ardından Saint-Malo kasabasında kendi mürettebatını bir araya toplayacak ve sonunda keyifli ama bir o kadar da tahmin edilebilir bir korsan macerasına yelken açacaklar.

Flint: Treasure of Oblivion’ın konusu biraz basit olsa da, esas olarak inanılmaz bir kahraman ve bir korsan kaptanının nasıl olması gerektiğinin mükemmel bir örneği olan Kaptan Flint sayesinde oldukça ilgi çekici. Cesur, atılgan, eyleme geçmekten korkmayan, çoğu zaman nahoş, şiddetli tipte, her zaman dilinde bir espri olan efsanevi korsanı iş başında görmek, diğer karakterlerle olan etkileşimleri kadar çok eğlenceli. Örneğin oyunun en başında, James Flint denizde mahsur kaldığında, öldüğü varsayılan ikinci arkadaşını yemeye çalışır ve adam çok canlı bir şekilde uyandığında bile durmaz.

Korsan kaptanı James Flint ve ekibinin Flint: Treasure of Oblivion’daki maceraları hikayenin sunuluş şeklidir. Geliştirici Savage Level, diğer sayısız oyunda görülen sesli ara sahneleri veya sessiz diyalog kutularını ortadan kaldırarak, oyuna hem hikayeye hem de ortama son derece uygun, çok tuhaf bir görsel roman hissi veren muhteşem çizgi roman panelleri kullandı. Hikayeyi o kadar keyifli hale getirdi ki, oyunu oynamayı hem yorucu hem de inanılmaz derecede sinir bozucu hale getiren çok fazla sorun olmasaydı, kusurlu oynanışı neredeyse katlanılabilir hale getirecekti.

Görünüşte Flint: Treasure of Oblivion’un oynanışında yanlış bir şey yok gibi görünüyor. Örneğin, taktiksel sıra tabanlı dövüşü yeterince sağlamdır ve kart oyunu mekanikleri, esasen düzenli bir beceri ve ekipman sistemi olarak çalıştıkları için özel bir komplikasyon kaynağı değildir. Yukarıdan aşağıya keşif ve geçiş hiç de yenilikçi değil ancak bu korsan macerası bağlamında işlevsel görünüyorlar. Oyunu gerçekten bozan şey, bu mekanizmaların ve onlara güç veren sistemlerin uygulanmasıdır.

Savaştan başlayarak, hemen hemen her özelliği ve mekaniği arzulanan bir şey bırakıyor. Arayüz çok karmaşık; hareket etmek, saldırmak, becerileri kullanmak ve karakterleri değiştirmek gibi en kolay eylemleri gerçekleştirmek için çok fazla tıklama gerekiyor. Örneğin bir düşmana saldırmaya karar verdikten sonra önce düşmanın üzerine, ardından seçim yapıldıktan sonra beliren kalıplara tıklamanız gerekiyor. Ayrıca, herhangi bir nedenle, önce saldırı seçeneğini seçmeden iki AP’den birini hareket etmek ve bir düşmana tıklamak için harcadıysanız, düşman üzerinde hareket tabanlı bir yetenek gerçekleştirmek için AP’nizi boşa harcayabilirsiniz. düşmanı devirmek veya itmek için kullanılabilir. Bu genellikle yararlı olabilir – eğer oyuncu bu eylemleri yanlışlıkla gerçekleştirmiyorsa. Savaş alanlarının görsel tasarımı da savaşı daha da kötüleştiriyor çünkü arayüz, belirli alanları geçmenin mümkün olup olmadığını vurgulamak konusunda berbat bir iş çıkarıyor.

Flint: Treasure of Oblivion’daki savaş sorunları zayıf arayüzde bitmiyor. Oyunda, karakter başına tur başına iki eylem hakkı tanıyan yukarıda bahsedilen geleneksel AP sisteminin yanı sıra, saldırı ve savunma atışlarını etkileyen bir ahlak sistemi, bir beceri sistemi ve kartlarla desteklenen bir ekipman sistemi bulunmaktadır. Bu sistemler, yalnızca daha fazla kafa karışıklığı yaratmayı başaran, çok kapsamlı olmayan bazı oyun içi eğitimlerle yeterince açıklanmıyor. Örneğin, hem oyuncunun hem de düşmanın ahlaki seviyesini veya zar atışlarına giren hesaplamaları gerçekten neyin etkilediğinden hâlâ emin değilim. Sonuç olarak, savaş tamamen RNG’nin (rastgele sayı üretimi) hakimiyetindeymiş gibi geliyor.

Animasyonlar da sert ve çok basit ve ses efektleri zar zor duyulabiliyor; bu da korsanların hazine için ve çoğu zaman kendi hayatları için savaştığı içgüdüsel hissi aktarmadaki genel başarısızlığa katkıda bulunuyor. Karakterlerin seviyesini yükseltmek, düşmanlarla savaşmak kadar gereksiz derecede karmaşıktır; karakterlerin istatistiklerini iyileştirmek için, oyuncunun önce ödülü özel bir menüde paylaşması, ardından istatistik menüsüne gitmesi ve hangi istatistiği artıracağını seçmesi gerekir. Tüm bu özellikleri çok daha iyi bir şekilde ele alan pek çok oyun varken, Flint: Treasure of Oblivion’un bu konuda bu kadar beceriksiz olması beni gerçekten şaşırttı.

Keşif ve geçiş çok daha iyi sonuç vermiyor. Göründükleri kadar basit olmalarından dolayı, çeşitli konumların kafa karıştırıcı tasarımı, oyuncuların kendi yönlerini bulmalarına pek yardımcı olmayan bir harita sistemi ve keşif sırasında döndürülemeyen kötü bir kamera nedeniyle sıkıntı çekiyorlar. Çok hantal bir şekilde de olsa, savaş sırasında bunu yapmanın mümkün olduğu göz önüne alındığında, bu büyük bir gözetim gibi geliyor.

Ancak Flint: Treasure of Oblivion’ı oynamayı gerçekten çok sinir bozucu yapan şey kontroller. İster kontrol cihazı, ister klavye ve fare kullanıyor olun, sorunlarla karşılaşacaksınız ve bunları azaltmak için aslında her ikisiyle de oynamak zorunda kaldım. Örneğin keşif sırasında kontrolörler daha iyi çalışır, çünkü James Flint’i herhangi bir eski yukarıdan aşağıya oyunmuş gibi doğrudan kontrol edebilirsiniz. Ancak fare ve klavye kontrolleriyle oyun eski tarz bir RPG gibi kontrol ediliyor, bu da karakterlerin herhangi bir konuma doğru hareket etmesini sağlamak için tıklamanız gerektiği anlamına geliyor. Sinir bozucu tıklama sesi, buradaki sorunların en küçüğüdür, çünkü karakterler bazen takılıp kalır ve karakterlerin her zaman kamera önünde olması gerektiğinden sahneyi kaydırmak mümkün değildir.

Öte yandan savaşlarda kontrol cihazı kullanmak, tüm yıl boyunca yaşadığım en sinir bozucu oyun deneyimlerinden birine yol açtı. Bir altıgen seçmek, belirsiz kontroller ve arayüzün kötü tasarımının bir kombinasyonu nedeniyle düşmanın dönüşünü hızlandırmak dışında hemen hemen her şeyde olduğu gibi, oyuncunun hangi kontrol türünü kullandığına bakılmaksızın aynı olan bir zorluk haline gelir. Bu nedenle, savaş sırasında, zayıf arayüzde bile oldukça iyi çalışan fare ve klavye kontrollerine geçmek zorunda kaldım. Sonuçta, Flint: Treasure of Oblivion muhtemelen PC’de, hala arzulanan bir şey bırakan “optimum” bir deneyim için hem kontrol cihazı hem de fare ve klavye ile oynanması gereken tek oyundur. Konsol oyuncuları ise çoklu kontrol seçeneği lüksüne sahip olmayacak ve bu sorunlardan en çok zarar görecekler.

Tüm bu sorunların ortasında, Flint: Treasure of Oblivion en azından düzgün bir şekilde çalışıyor. Kullanılabilir grafik seçenekleri genel bir grafik ayarı, çözünürlük ve kare hızı sınırı ile sınırlı olsa da ve herhangi bir yükseltme desteği bulunmasa da, basit ve özellikle ayrıntılı olmayan konumlar çoğu sistem yapılandırması için fazla zorlayıcı olmamalıdır. Makinemde (i7-13700F, RTX 4080, 32 GB RAM), oyun 4K çözünürlükte ortalama 80 FPS’de, çoğu senaryoda yüksek ayarlarda çalışıyordu, bu nedenle eski sistemlerin bile oyunu daha düşük çözünürlüklerde iyi bir şekilde çalıştırmasını bekliyorum ve ayarlar.

Flint: Treasure of Oblivion, sağlam bir taktiksel rol yapma oyunu temeline sahip, ancak oyunun birçok sorununu çözmek için fırında daha fazla zamana ihtiyacı olduğu açık. Bununla birlikte, işler lansman aşamasındayken, 10 saatlik kısa hikaye, büyüleyici kahraman ve çizgi roman tarzı sunumla zar zor kurtarılabilen, yalnızca ortalama, çoğu zaman sinir bozucu bir deneyimdir.

PC sürümü test edildi. Yayıncı tarafından sağlanan kodu inceleyin.

5

WCCFTECH DEĞERLENDİRMESİ

Flint: Unutulma Hazinesi