Todas esas pinturas de Johannes Vermeer juntas en un solo lugar, eso no volverá a suceder en mucho tiempo, se da cuenta el director del Rijksmuseum.
Dit artikel is afkomstig uit Trouw. Elke dag verschijnt een selectie van de beste artikelen uit de kranten en tijdschriften op NU.nl. Daar lees je hier meer over.
Taco Dibbits kijkt zondag om 18.00 uur toe hoe de laatste bezoekers de deur van het Rijksmuseum uitlopen. “Dat is echt een moment,” zegt de directeur. Want met het vertrek van de laatste bezoekers, eindigt de Vermeer-tentoonstelling. Nooit eerder ontving het Rijksmuseum zoveel bezoekers voor een expositie. Ruim 650.000 in 115 dagen. Nooit eerder ook waren er zoveel schilderijen van Vermeer op één locatie te zien.
Dibbits gaat er nog een keer van genieten. “Als straks iedereen weg is, neem ik toch even de luxe om een laatste ronde te maken met de medewerkers”, zegt hij. “Het is zo gek als je nu door de zalen loopt en beseft dat dit nooit meer gaat gebeuren. De schilderijen zijn natuurlijk altijd nog te bezoeken, op verschillende plekken in de wereld. Maar deze tentoonstelling komt niet meer terug.”
Niet alle Vermeers vertrekken. De vier eigen werken van het Rijksmuseum blijven te zien, en tot 10 oktober blijven ook Het meisje met de rode hoed (National Gallery of Art, Washington) en Jonge vrouw aan het virginaal (The Leiden Collection, New York) in het Rijksmuseum.
Publiekslieveling geworden
“De vrouw met de rode hoed, die ook op de voorgevel hangt, is tijdens deze tentoonstelling een soort van publiekslieveling geworden”, zegt Dibbits. “Het Melkmeisje en Het Meisje met de Parel zijn anders ook in Nederland te zien. Voor De vrouw met de Rode Hoed moet je naar Washington.”
Bij grote overzichtstentoonstellingen horen kunsthistorische onderzoeken. Dat is de afgelopen maanden ook gedaan met de werken van Vermeer. Het onderzoek bevatte een les voor Dibbits. “Ik was in het begin sceptisch. Zullen we nog wat vinden bij een schilder van wie al zoveel bekend is?” Ja dus. “Dat laat zien dat het essentieel is om grondig onderzoek te doen, ook bij kunstenaars die je al goed kent.”
Uit het onderzoek naar Vermeer bleek dat hij een sterke band had met de Jezuïeten in Delft, die van invloed waren op zijn leven en werk. Ook kregen onderzoekers een beter beeld van hoe Vermeer werkte. Zij zagen op een schets onder Het Melkmeisje een rek met kannen. Daar heeft Vermeer later overheen geschilderd, wat laat zien dat hij zijn composities al werkende aanpaste.
Zo populair als een popster
De oude zeventiende-eeuwse meester Johannes Vermeer bleek vanaf de dag dat er kaarten beschikbaar waren zo populair als een moderne popster. Al snel was er geen kaart meer te krijgen. Daarom besloot het Rijksmuseum de deuren ook ‘s avonds te openen, zodat meer mensen Vermeer konden zien.
“Ese ha sido un gran esfuerzo para el personal del museo”, dice Dibbits. “Lo hicieron con entusiasmo, pero estar abierto por la noche no es algo a lo que vayamos de forma rutinaria”.
Durante dieciséis semanas, grupos de personas se reunieron frente a las pinturas en las galerías Vermeer, el 55 por ciento de ellos holandeses. El resto procedía principalmente de Francia, Alemania y Reino Unido. También está ocupado el domingo en las últimas horas. “Aunque es factible”, dice Doortje Hoogsteen, uno de los visitantes. “Va bien porque los espacios son grandes”.
“Pero con estas pinturas en realidad quieres estar encima de todo”, dice su madre, Rinske Sipkens. “Quieres ver si realmente pintó puntos y puso puntos”.
En las paredes hay textos sobre las pinturas que se pueden ver en la sala. “Lo leemos cuidadosamente”, dice Sipkens. “Normalmente caminas un poco más rápido por un museo”, dice su hija. “Ahora hemos mirado con más atención”, agrega su madre.
Frente a Vermeer
La exposición de Vermeer cumplió un anhelado deseo del Rijksmuseum. ¿Qué deseos siguen vivos? “No voy a revelar todo”, dice Dibbits, “pero el próximo año haremos una gran exposición en la National Gallery de Londres sobre Frans Hals. Es un artista completamente diferente del siglo XVII. Vermeer es muy preciso al milímetro. puntos. Frans Hals tiene agallas, con trazos de pintura amplios y rápidos, y en realidad es lo opuesto a Vermeer”.
Desafortunadamente, este contenido no se puede mostrar.No tenemos permiso para las cookies necesarias. Acepta las cookies para ver este contenido.
About the Author
