Las personas de veinte y treinta años que se ven obligadas a vivir en casa o en habitaciones con sus padres están perdiendo su felicidad, según la encuesta de emergencia de vivienda de Aegon. Posponen pasos importantes en sus vidas porque no encuentran un hogar adecuado. Floor (31) y Yoep (33) también siguen viviendo con sus padres por este motivo. “Parece que nunca veremos nuestro sueño hecho realidad”.
Dit artikel is afkomstig uit het Brabants Dagblad. Elke dag verschijnt een selectie van de beste artikelen uit de kranten en tijdschriften op NU.nl. Daar lees je hier meer over.
Huizen en appartementen zijn onbetaalbaar voor twintigers en veel dertigers. En de gevolgen voor de jonge levens zijn groot. Noodgedwongen blijven ze bij hun ouders wonen, stellen ze samenwonen uit en zelfs de kinderwens blijft onvervuld omdat er geen betaalbare of passende woonruimte is te vinden. Vooral jongeren tot 25 jaar zijn emotioneel onder de woningnood en voelen zich machteloos; meer dan de helft van hen ervaart boosheid, frustratie, verdriet en stress.
Niet alleen de jongeren zien en voelen de woningnood. 90 procent van de ruim duizend mensen die meededen aan het Aegon-onderzoek ziet om zich heen de krapte op de huizenmarkt.
Twee op de drie ondervraagde jongeren lopen zelf vast door het gebrek aan geschikte woningen. De reden om niet te verhuizen is meestal de betaalbaarheid van huizen. Niet alleen jongeren zitten klem. Ook 65 procent van de senioren zegt dat er geen geschikte woningen zijn waar zij in hun levensfase naartoe kunnen verhuizen.
Frustratie over de woningkrapte
Maarten de Rooij van Aegon: “Meerdere onderzoeken wijzen uit dat een fijne woonplek belangrijk is voor mensen. Uit ons onderzoek blijkt ook weer de relatie tussen wonen en levensgeluk. Vooral jongeren voelen die frustratie over de woningkrapte sterk, tegelijkertijd zijn ze flexibel en staan ze open voor alternatieven.” Tiny houses, woningdelen, jongeren staan overal voor open, als ze maar door kunnen met hun leven. Ook al betekent dat dat ze moeten verhuizen naar een andere woonplaats.
De maatschappelijke gevolgen van het niet kunnen vinden van passende, betaalbare woningen zijn groot, vinden alle ondervraagden. 91 procent ziet dat jongeren langer thuiswonen, 81 procent herkent dat ouderen niet door kunnen stromen naar een passende woning, driekwart ziet dat jongeren samenwonen uitstellen en 65 procent weet dat jongeren vanwege de huisvestingsproblemen wachten met het stichten van een gezien. Ook zegt 65 procent dat zij zien dat gescheiden stellen noodgedwongen langer onder één dak blijven wonen.
De woningnood wordt het meest gevoeld in de grote steden waar de vraag naar woonruimte enorm is én in de kleine woonkernen met minder dan tweeduizend inwoners waar nauwelijks wordt gebouwd.
Tal van verhalen
De verhalen zijn altijd schrijnender dan de cijfers doen vermoeden. Een oproep aan jongeren en hun ouders om over hun woningnood te vertellen levert tal van verhalen op. Jongeren van 25 met een goede baan die toch te weinig verdienen voor een koophuis. Verhuurders die een inkomen eisen dat drie keer zo hoog is als de kale huur van 1000 euro. Jongeren die de hoofdprijs betalen voor een piepklein appartement en goedkoper uit zouden zijn als ze iets zouden kunnen kopen.
Ook Floor Coolen (31) en haar vriend Yoep de Ligt (33) lukt het maar niet om een passende eigen woning te vinden om samen verder te kunnen. “Ik loop tien jaar achter op mijn ouders. Toen zij mijn leeftijd hadden, hadden ze al kinderen en een huis. Kijk mij nou. Ik zou niet weten wanneer ik een gezin kan hebben.”
Floor zit in haar appartementje van 45 vierkante meter te wachten op haar vriend Yoep. De Tilburgers willen graag samenwonen, een volgende stap maken, maar dat zit er niet in. “Een hypotheek is met de hoge studieschuld van Yoep uitgesloten en sociale huur kan wel tien tot twaalf jaar duren voordat je in aanmerking komt. We hebben afgelopen jaar op meer dan honderd woningen gereageerd. Overal reageren we op, van sociale huur tot aanbiedingen op Facebook en briefjes in de supermarkt. Kansloos, of het is met één slaapkamer en 1500 euro huur.”
Yoep: “Hoe ik woon? Dat komt altijd ter sprake als ik mensen ontmoet. Ik huur bij mijn stiefmoeder, zeg ik dan. De reactie is steeds hetzelfde: O, je woont dus toch nog thuis. En dat is eigenlijk ook zo. Ik woon zoals een veertienjarige in een slaapkamer bij zijn ouders. Ik schaam me er niet voor. Het leven liep zo. Het ging niet anders.”
Yoep vivió de forma independiente desde los 19 hasta los 27 años. Volvió a vivir con su madre para cuidarla cuando enfermó gravemente. Poco tiempo después murió su madre. Yoep se mudó con su padre y su madrastra. “Ya no era posible encontrar alojamiento independiente. Algunos amigos sí consiguieron comprar algo o conseguir una vivienda asequible de hasta 750 euros por sorteo. Pero también conozco gente de mi edad, con buenos trabajos, que aún así siempre hay que compartir una casa como si fueran estudiantes”.
Demasiado pequeña
“El botón de pausa ha sido presionado en nuestras vidas”, dice Floor. “No podemos comprar, alquilar algo también es inasequible. No podemos empezar a tener hijos, porque primero queremos vivir juntos. Así que esto último tampoco es posible. Mi pequeño estudio es demasiado pequeño. Mi mayor sueño es tener un hijo”. , una familia, una casa. No tiene que ser grande. Pero parece que nuestro sueño nunca se hará realidad. Esperamos encontrar una casa este verano, pero esperábamos que el verano pasado también. no sé.”
Construya viviendas asequibles para compradores primerizos lo más rápido posible, piden Floor y Yoep. Piso: “Con énfasis en asequible, porque no se puede llamar a lo que se ofrece una vivienda inicial. Los amigos que compraron algo trabajan seis días a la semana para poder pagarlo”. Yoep: “Este problema surgió porque la vivienda pública no se pensó adecuadamente hace veinte años. Simplemente hay muy poco espacio para vivir para demasiada gente. Tenemos que construir. Cuando me mudé con mi madrastra, dije: Espero que esto no tomará cinco años. Ahora digo: espero que esto no tome otros cinco años”.
About the Author
