Her ihtişam, gezegenin atmosferinin bileşimine ve onu aydınlatan yıldızdan gelen ışığın renklerine bağlı olarak benzersizdir. WASP-76 (WASP-76b’nin “güneşi”), Güneşimiz gibi sarı ve beyaz bir ana dizi yıldızıdır, ancak farklı yıldızlar, farklı renk ve desenlerle ihtişamlar yaratır. Kredi: ESA, ESA sözleşmesi kapsamında ATG tarafından gerçekleştirilen çalışma. CC BY-SA 3.0 IGO, düzenlendi
Uzay teleskobundan yapılan yeni gözlemler, gökkuşağı gibi parlak bir fenomen olan WASP-76b’nin atmosferinde bir “ihtişamın” varlığına işaret ediyor.
Bilimsel operasyon merkezi Cenevre Üniversitesi’nde (UNIGE) bulunan CHEOPS uzay teleskobu, gizemli gök cismi hakkında yeni bilgiler sağlıyor. dış gezegen WASP-76b. Bu aşırı sıcak dev, doğu sonlandırıcısında (gece tarafını gündüz tarafından ayıran hayali çizgi) gözlemlenen ışık miktarı ile batı sonlandırıcısında gözlemlenen ışık miktarı arasındaki asimetri ile karakterize ediliyor. Bu özelliğin, bir “ihtişam”dan kaynaklandığı düşünülüyor; bu, gökkuşağına benzer parlak bir olgudur; yıldızdan (ötegezegenin etrafında döndüğü “güneş”) gelen ışık, kusursuz biçimde tekdüze bir buluttan oluşan bulutlar tarafından yansıtıldığında ortaya çıkar. madde. Eğer bu hipotez doğrulanırsa bu, bu fenomenin güneş sistemimiz dışında ilk kez tespit edilmesi olacak. ile işbirliği içinde yürütülen bu çalışma Avrupa Uzay Ajansı (ESA) ve Bern Üniversitesi (UNIBE), şu adreste yayınlandı: Astronomi ve Astrofizik.
WASP-76b aşırı sıcak dev bir gezegendir. Ev sahibi yıldızının yörüngesinde, Merkür’ün Güneşimizin yörüngesinden on iki kat daha yakın olan bu yıldız, Güneş’in Dünya üzerindeki radyasyonunun 4.000 katından fazlasını alır. “Dış gezegen, yıldızından gelen yoğun radyasyon nedeniyle ‘şişiyor’. Yani kuzenimizden %10 daha az kütleli olmasına rağmen JüpiterUNIGE Bilim Fakültesi Astronomi Bölümü’nde yardımcı doçent ve çalışmanın ortak yazarı Monika Lendl şöyle açıklıyor: “Neredeyse iki kat daha büyük.”
Dünya’da kayaları oluşturabilecek elementler
eriyip buharlaşarak demir bulutları oluşturur
erimiş demir yağmuru damlayan.
WASP-76b, 2013’teki keşfinden bu yana gökbilimciler tarafından yoğun incelemelere konu oldu. Garip bir şekilde cehennem gibi bir tablo ortaya çıktı. Gezegenin bir tarafı daima yıldızına dönük olduğundan sıcaklık 2.400 dereceye ulaşıyor santigrat. Dünya’da kayaları oluşturabilecek elementler burada eriyip buharlaşıyor, ardından biraz daha soğuk olan gece tarafında yoğunlaşarak erimiş demir yağmuru damlatan demir bulutları oluşturuyor.
CHEOPS’un önemli katkısı
Gökbilimciler için en rahatsız edici gözlemlerden biri gezegenin iki sonlandırıcısı arasındaki asimetridir. Sonlandırıcı, bir gezegenin gece ve gündüz taraflarını ayıran hayali çizgidir. WASP-76b durumunda, gözlemler sonlandırıcıdan gezegenin doğusuna doğru olan ışık miktarında batıya kıyasla bir artış olduğunu gösteriyor.
Bu gizemi çözmek için gökbilimciler CHEOPS uzay teleskobuyla üç yıla yayılmış en az yirmi üç gözlem kullandılar. Pilotluğunu İsviçre’nin yaptığı ve bilimsel operasyon merkezi UNIGE Astronomi Departmanında bulunan ESA uydusu, gezegenin çok sayıda ikincil tutulmasını (yıldızının arkasından geçerken) ve çeşitli faz eğrilerini (yıldızın tam bir dönüşü sırasında sürekli gözlem) gözlemledi. gezegen).
Sanatçının CHEOPS izlenimi. Katkıda bulunanlar: © ESA / ATG medialab
Bu yeni verileri diğer teleskoplardan gelenlerle birleştirmek (TESSHubble ve Spitzer), gökbilimciler gezegenin doğu tarafındaki aşırı ışık akışını açıklamak için şaşırtıcı bir hipotez öne sürmeyi başardılar: “Bu beklenmedik parıltıya güçlü, lokalize ve anizotropik bir yansıma neden olabilir – yani Portekiz’deki Instituto de Astrofísica e Ciências do Espaço araştırmacısı ve çalışmanın baş yazarı Olivier Demangeon, “zafer dediğimiz şey yöne bağlıdır” diye açıklıyor.
Güneş sistemimiz dışında bir ilk
Zaferler Dünya’da yaygın görülen olgulardır. Onlar da gözlemlendi Venüs. Gökkuşağına benzer etki, ışığın tamamen tekdüze damlacıklardan oluşan bulutlar tarafından yansıtılmasıyla ortaya çıkar. Dünya örneğinde damlacıklar sudan oluşuyor ancak WASP-76b üzerindeki bu damlacıkların doğası gizemli kalıyor. Gezegenin aşırı sıcak atmosferinde zaten tespit edildiği için demir olabilir. Bu olgunun WASP-76b üzerinde tespiti, güneş sistemimiz dışında türünün ilk örneğidir.
Bu kadar küçük olayları tespit etmek
bu kadar büyük bir mesafe bilim adamlarının
aynı derecede önemli olan diğerlerini belirlemek için.
“Güneş sistemimiz dışında böyle bir ihtişamın şimdiye kadar gözlemlenmemesinin nedeni, bu olgunun çok özel koşullar gerektirmesidir. Her şeyden önce, atmosferik parçacıkların neredeyse mükemmel küresel, tamamen tekdüze ve uzun süre gözlemlenebilecek kadar kararlı olması gerekir. Bu damlacıkların doğrudan gezegenin ev sahibi yıldızı tarafından aydınlatılması gerekiyor ve gözlemcinin (bu durumda CHEOPS) doğru konumda olması gerekiyor” diye açıklıyor Olivier Demangeon.
Sonuçlar onaylanacak
WASP-76b’nin doğu sonlandırıcısındaki bu ilgi çekici ışık fazlasının bir zafer olduğunu kesin olarak doğrulamak için daha fazla veriye ihtiyaç olacak. Bu doğrulama, en az üç yıldır var olan veya sürekli olarak kendini yenileyen, mükemmel küresel damlacıklardan oluşan bulutların varlığını kanıtlıyor. Bu tür bulutların varlığını sürdürmesi için atmosfer sıcaklığının da zaman içinde sabit kalması gerekir; bu, WASP-76b’de neler olabileceğine dair büyüleyici ve ayrıntılı bir bakış açısıdır.
Bu kadar küçük bir olayı bu kadar uzak bir mesafeden tespit etmek, bilim adamlarının ve mühendislerin aynı derecede önemli olan diğer olayları tespit etmelerini sağlayacak. Örneğin yıldız ışığının sıvı göllerden ve okyanuslardan yansıması yaşanabilirlik için gerekli bir koşuldur.
Referans: ODS Demangeon, PE Cubillos, V. Singh, TG Wilson, L. Carone, A. Bekkelien, A. Deline, D. Ehrenreich, PFL Maxted tarafından yazılan “Ultra sıcak Jüpiter WASP-76 b’nin atmosferindeki asimetri” , B.-Ö. Demory, T. Zingales, M. Lendl, A. Bonfanti, SG Sousa, A. Brandeker, Y. Alibert, R. Alonso, J. Asquier, T. Bárczy, D. Barrado Navascues, SCC Barros, W. Baumjohann, M .Beck, T. Beck, W. Benz, N. Billot, F. Biondi, L. Borsato, Ch. Broeg, M. Buder, A. Collier Cameron, Sz. Csizmadia, MB Davies, M. Deleuil, L. Delrez, A. Erikson, A. Fortier, L. Fossati, M. Fridlund, D. Gandolfi, M. Gillon, M. Güdel, MN Günther, A. Heitzmann, Ch. Helling, S. Hoyer, KG Isaak, LL Kiss, KWF Lam, J. Laskar, A. Lecavelier des Etangs, D. Magrin, M. Mecina, Ch. Mordasini, V. Nascimbeni, G. Olofsson, R. Ottensamer, I. Pagano, E. Pallé, G. Peter, G. Piotto, D. Pollacco, D. Queloz, R. Ragazzoni, N. Rando, H. Rauer, I. Ribas, M. Rieder, S. Salmon, NC Santos, G. Scandariato, D. Ségransan, AE Simon, AMS Smith, M. Stalport, Gy. M. Szabó, N. Thomas, S. Udry, V. Van Grootel, J. Venturini, E. Villaver ve NA Walton, 5 Nisan 2024, Astronomi ve Astrofizik.
DOI: 10.1051/0004-6361/202348270
