Endişelenmemiz gerekenler

Ay’da yeni bir çarpma kraterinin aniden ortaya çıkması sık sık tahmin edilemez, ancak 4 Mart’ta terkedilmiş bir krater olduğunda olacak. SpaceX Falcon 9 roket ona çarpacak.

2015 yılında fırlatılan roket, NASA’nın Derin Uzay İklim Gözlemevi (DSCOVR) sondasını Dünya’dan 1,5 milyon kilometre uzakta, Güneş’e dönük bir konuma taşıyor. Ancak roketin harcanan üst aşaması, Güneş’in etrafında bağımsız bir yörüngeye kaçmak için yetersiz hıza sahipti ve Dünya’nın atmosferine geri dönme seçeneği olmadan terk edildi. Bu normal bir uygulamadır, yeniden girişte aşamaların yanmasına izin verir, böylece Dünya’ya yakın uzayda dağınıklık tehlikeli çöplerden kaynaklanır.

Şubat 2015’ten bu yana, 14 metre uzunluğunda, yaklaşık dört ton kütleye sahip metruk üst aşama, bu nedenle Dünya çevresinde geniş bir yörüngede bulunuyor. Kesin hareketlerini tahmin etmek zordu, çünkü bunlar Dünya’nın yanı sıra ay ve güneş yerçekiminden de etkilendiler.

Ama şimdi 4 Mart’ta aya saniyede yaklaşık 2,6 kilometre hızla çarpacağını söyleyebiliriz. Bu, yaklaşık 19 metre çapında bir krater oluşturacak ve bu, insan ihmalinin ayı bu şekilde bozacağından korkan insanlar tarafından sosyal medya çevrelerinde öfkeye yol açan bir olasılık.

Yersiz endişe

Bununla birlikte, ölü bir roketin sonunun aya ulaşması, yeniden giriş yanması sırasında meydana gelen metal oksit parçacıkları şeklinde Dünya’nın üst atmosferine saçılmasından kesinlikle daha çevre dostudur. Ay ayrıca onu uzay enkazından koruyacak bir atmosferden yoksundur, bu nedenle her zaman doğal olarak oluşan çarpma kraterlerini biriktirir.

Lunar Reconnaissance Orbiter, Mart 2013’te Falcon 9’dan yaklaşık on kat daha hızlı hareket eden yarım tonluk bir asteroid kaya parçasının yüzeye çarpmasıyla oluşan 19 metrelik bir krater görüntüledi. Yarım kilo ağırlığındaki kayalar tespit edildi NASA’nın ay etkisi izleme projesi.

Yaklaşan etki Ay’ın uzak tarafında olacak, bu yüzden onun olduğunu göremeyeceğiz. Ancak ayın yörüngesindeki uzay aracı, çarpma kraterini daha sonra görüntüleyebilecek. Yeni bir şey öğrenecek miyiz? Ay’a daha önce birkaç kasıtlı kaza oldu, bu yüzden ne bekleyeceğimizi biliyoruz.

Örneğin, Apollo iniş görevlerinde kullanılan roketlerin oldukça büyük üst aşamaları, yüzeye yerleştirilen sismometreler tarafından algılanan titreşimlerin Ay’ın içini araştırmak için kullanılabilmesi için çarptı. Apollo sismometreleri uzun zaman önce kapatıldı ve Çin’in Chang’e 4 uzak tarafındaki aya iniş aracındaki sismometrenin bu sefer herhangi bir yararlı veri sağlayıp sağlayamayacağı belli değil.

Tam olarak hedeflenmiş, kasıtlı bir kaza da 2009’da başarıldı. NASA’nın LCROSS görevi kalıcı olarak gölgelenmiş bir kutup kraterine bir mermi gönderdi – buzlu zemininde daha küçük bir krater yaptı ve su buharı için umut edilen su buharını içerdiği kanıtlanan bir tüy fırlattı.

biyolojik kontaminasyon

Bu yüzden ayda bir krater daha oluşması beni rahatsız etmiyor. Zaten çapı on metre veya daha fazla olan yarım milyar kratere sahip. Endişelenmemiz gereken şey, gelecekte aydaki eski yaşamın kanıtı olarak yanlış anlaşılabilecek canlı mikroplar veya moleküller ile ayı kirletmektir.

Çoğu ülke imzaladı gezegen koruması Dünya’dan başka bir vücuda (ve ayrıca başka bir vücuttan tekrar Dünya’ya) biyolojik kontaminasyon riskini en aza indirmeye çalışan protokoller. Protokoller hem etik hem de bilimsel nedenlerle yürürlüktedir. Etik argüman, başka bir vücutta var olabilecek herhangi bir ekosistemi, Dünya’dan orada gelişebilecek organizmaları dahil ederek riske atmanın doğru olmayacağıdır. Bilimsel argüman, birbirimizin vücudundaki doğal koşulları incelemek ve anlamak istediğimizdir, bu yüzden onları ahlaksız kontaminasyonla tehlikeye atma veya yok etme riskini almamalıyız.

COSPAR protokollerinin son zamanlardaki en büyük ihlali, özel olarak finanse edilen İsrailli aya iniş aracı Beresheet’in DNA örnekleri ve binlerce tardigrad taşıyarak aya düştüğü 2019’da gerçekleşti. Bunlar, aktif olmasalar da uzay boşluğunu tolere edebilen yarım milimetre uzunluğunda organizmalardır. Bunlar ve muhtemelen bağırsaklarında yaşayan mikroplar şimdi Beresheet kaza sahasına dağılmış durumda.

Büyük olasılıkla bunların hiçbiri, yeniden canlanıp aktif hale gelmeleri için yeterli suyun olduğu bir nişte bitmeyecek, ancak bu, almamız gereken bir risk değil. DSCOVR Falcon 9 piyasaya sürüldüğünde steril değildi, ancak biyolojik bir kargo da taşımadı. Ayrıca uzayda yedi yıl oldu, bu yüzden şimdiye kadar biyokontaminasyon riski yok denecek kadar az – ama aya ne kadar çok şey gönderirsek, o kadar dikkatli olmalıyız ve herhangi bir kuralı uygulamak o kadar zor olacak.

Bu makale şuradan yeniden yayınlandı: Konuşma Creative Commons lisansı altında. Okumak orijinal makale.