Gartner net: 2025’te 10 uygulamadan 7’si düşük kodlu veya hatta kodsuz teknolojiler kullanılarak oluşturulacak. Düşük kod yaklaşımı, görsel araçlar ve basitleştirilmiş kodun bir karışımına dayalı uygulamalar oluşturmayı mümkün kılar ve böylece üretkenliklerini artırmaya yardımcı olurken geniş bir uygulama yaratıcısı kitlesine hitap etmeyi mümkün kılar. No-code daha da ileri giderek, herkesin tek bir kod satırı yazmadan eksiksiz uygulamalar oluşturmasına olanak tanır.
Düşük kod, görsel programlama ve otomatik kod oluşturma kavramını en üst düzeye çıkarır. Bu, hızlı uygulama geliştirme araçlarının (ünlü RAD) mantıklı bir devamı olarak görülebilir; bunlar zaten kendi paylarına göre avantajlar (sıklaştırılmış ekipler ve daha kısa geliştirme döngüleri) ve aynı zamanda dezavantajlar (WinDev gibi genellikle tescilli çözümlere bağlılık dahil) getirdi. .
Düşük kod, açık bir şekilde, bilgisayar programcıları pazarında görülen kıtlığa daha erişilebilir çözümlerle yanıt vermeyi mümkün kılma avantajına sahiptir. Hiçbir kod, kendi adına, işletmelerin ihtiyaç duydukları araçları veri kaynaklarından ve self serviste kullanacakları işlevsel tuğlalardan bir araya getirerek BT çözümlerinde oyuncu olma arzusuna cevap vermez. Kodsuz, görsel öğelerin bir araya getirilmesiyle karmaşık formlar veya gösterge panoları oluşturmaya izin verir, bilgi sistemiyle etkileşim tamamen otomatiktir.
Çok karmaşık diller ve çerçeveler?
Günümüzde düşük kodlu/kodsuz çözümleri sıralamak zordur. Ancak bu pazarda bir Fransız oyuncunun, Convertigo’nun varlığına dikkat edin. Convertigo, tümü açık kaynak teknolojilerine dayalı web veya mobil uygulamalar oluşturmanıza olanak tanıyan Low Code Studio ve No Code Studio olmak üzere iki teklif sunar. Yakından izlemek için bir teklif.
Convertigo, düşük kodlu/kodsuz hareketini geleneksel programlama dillerinin ve çerçevelerinin karmaşıklığına bir yanıt olarak görüyor. Java ve C++ gerçekten de programlama dünyasında ilk adımlarını atamayacak kadar karmaşıktır. Programlama dillerinin TIOBE sınıflandırması, ileri düzey geliştiriciler tarafından beğenilen çözümler ile daha az deneyimli bir kitlenin ulaşabileceği çözümler arasındaki bu ayrımı açıkça göstermektedir. Python, C/Java/++/C# dörtlüsünün yerini bu şekilde aldı, kendisi de Visual Basic tarafından yakından takip edildi.
Geriye ikinci bir sorun kalıyor, çerçevelerin karmaşıklığı. Otuz anahtar kelimesiyle C diline hakim olmak kesinlikle kolaydır. Ama onun etrafında dönen çerçevelerin çokluğu ile aynı olmayacak. Bu çığ gibi büyüyen kütüphanelerin sağladığı işlevsel zenginlik, amaçlarına binlerce sayfalık belgeye dalmak zorunda kalmadan ulaşmak isteyen ara sıra geliştiriciler için genellikle bir engel olacaktır.
Düşük kodlu/kodsuz çözümler bu ikili soruna iyi yanıt verir. Ancak çoğu zaman, daha sonra onlardan kolayca çıkmayı umamayacak kadar spesifik kalırlar. Bu nedenle, kolay bir kod çözümü – örneğin basit bir çerçeveyle birleştirilmiş Python – becerilerinizde bir artışı teşvik ederken, daha sonra daha geleneksel programlama çözümlerine geçmenizi sağlayacak şekilde hızlı bir şekilde kod yazmanıza olanak tanır.
Hiçbir kod geliştirici eksikliğine mükemmel bir yanıt değilse, programlama dünyasına yeni yetenekleri çekecek olan, düşük kod da dahil olmak üzere tüm biçimleriyle kolay koddur. Biri palyatif, diğeri ise ağ geçididir.
