Dünya benzeri ötegezegenlerin başka bir ‘soluk mavi nokta’ olması pek olası değil

Yeni araştırmalar, Carl Sagan tarafından tanımlanan “soluk mavi nokta” yerine diğer yıldızların etrafında Dünya benzeri dünyalar ararken, kuru, soğuk “soluk sarı noktalar” için yapılan bir avın daha iyi bir başarı şansına sahip olabileceğini öne sürüyor. Granada’daki Europlanet Bilim Kongresi 2022’de sunulan bir İsviçre-Almanya çalışmasına göre, Dünya’da yaşamın gelişmesine yardımcı olan karadan suya yakın denge oldukça sıra dışı olabilir.

Tilman Spohn ve Dennis Höning, kıtaların ve suyun evrimi ve döngülerinin karasal ötegezegenlerin gelişimini nasıl şekillendirebileceğini incelediler. Modellerinden elde edilen sonuçlar, gezegenlerin yaklaşık olarak %80 olasılıkla çoğunlukla karayla kaplı olma olasılığının, %20’sinin ise büyük olasılıkla okyanus dünyaları olduğunu göstermektedir. Sonuçların ancak %1’i Dünya’ya benzer bir toprak ve su dağılımına sahipti.

Prof Spohn, “Biz Dünyalılar, ana gezegenimizde kara alanları ve okyanuslar arasındaki dengenin tadını çıkarıyoruz. İkinci bir Dünya’nın tıpkı bizimki gibi olacağını varsaymak cezbedici, ancak modelleme sonuçlarımız, durumun böyle olmayacağını gösteriyor” dedi. , Bern, İsviçre’deki Uluslararası Uzay Bilimleri Enstitüsü İcra Direktörü.

Takımın sayısal modelleri, ortalama yüzey sıcaklıklarının belki de 5°C’lik bir değişimle çok farklı olmayacağını, ancak karadan okyanusa dağılımın gezegenlerin iklimlerini etkileyeceğini gösteriyor. %10’dan daha az karaya sahip bir okyanus dünyası, dinozorların yok olmasına neden olan asteroit etkisini takip eden tropik ve subtropik çağdaki Dünya’ya benzer bir iklime sahip, muhtemelen nemli ve sıcak olacaktır.

%30’dan daha az okyanusa sahip kıtasal dünyalar daha soğuk, daha kuru ve daha sert iklimlere sahip olacaktır. Serin çöller, kara kütlelerinin iç kısımlarını işgal edebilir ve genel olarak, geniş buzulların ve buz tabakalarının geliştiği son Buz Çağı sırasında Dünyamıza benzeyeceklerdir.

Dünya’da, kıtaların volkanik aktivite ile büyümesi ve ayrışma nedeniyle erozyonu yaklaşık olarak dengelidir. Fotosenteze dayalı yaşam, güneş enerjisine doğrudan erişimi olan karada gelişir. Okyanuslar, yağışları artıran ve mevcut iklimin fazla kurumasını önleyen büyük bir su rezervuarı sağlar.

“Dünya’nın levha tektoniğinin motorunda, iç ısı, depremler, volkanlar ve dağ oluşumu gibi jeolojik faaliyetleri yönlendirir ve kıtaların büyümesine neden olur. Karanın erozyonu, atmosfer ile dünya arasında su alışverişi yapan bir dizi döngünün parçasıdır. Bu döngülerin nasıl etkileşime girdiğine dair sayısal modellerimiz, günümüz Dünyasının istisnai bir gezegen olabileceğini ve kara kütlesi dengesinin milyarlarca yıl boyunca dengesiz olabileceğini gösteriyor.Modellenen tüm gezegenler yaşanabilir olarak kabul edilebilirken, fauna ve florası oldukça farklı olabilir,” dedi Prof Spohn.

Avrupa Astrobiyoloji Ağı Derneği tarafından sağlanmıştır