Hayalet Avcıları: Donmuş İmparatorluk ilk gerçek gibi hissettiriyor Hayalet Avcıları 1989’dan bu yana devamı Hayalet Avcıları II, öyle olmasa da. Arasında, 2016’yı yaşadık Aramayı cevapla, tartışmalı, büyük ölçüde ilgisiz bir giriş. 2021’ler de vardı ahiret hayatı, cesur ve iyi niyetli bir çaba Bu aynı zamanda yeni nesil Hayalet Avcıları’nın temelini oluştururken aynı zamanda klasik hayranlara da hitap etmesi gerekiyordu. Şimdi tüm bu parçalar yerli yerindeyken, Dondurulmuş İmparatorlukTüm seleflerinin sözlerini yerine getirerek hızla işe koyuluyor: Yeni bir Hayalet Avcıları ekibi, New York’un eski uğrak yerlerinde eskilere yardım ederek dünyayı büyük ve ürkütücü bir şeyden kurtarıyor. Genellikle işleri biraz sürükleyebilecek itici bir hikaye yerine üslup ve tavrı tercih eder, ancak bu üslup ve tavır tarif edilemez bir duyguyu çiviler. Hayalet Avcıları film, bir sürü sorun listesiyle bile.
Donmuş İmparatorluk bu duyguyu geçmiş, şimdi ve hatta gelecek arasında hassas ama keyifli bir denge bularak elde ediyor. Orijinal filmlere duyulan nostalji, yüzyıllar öncesinden yeni ve zorlu bir kötü adam ortaya çıkarken baştan sona serpiştirilmiş durumda. Bir Hayalet Avcısı olarak hayatın modern sorunlarıyla uğraşırken bir ailenin bağ kurması gerekir. Filmde Hayalet Avcılarının ne olduğu ve olabileceğine dair kavramlar da araştırılıyor. Bu fikirlerin bazıları diğerlerinden daha iyi işliyor ve özellikle sonlara doğru bazı göze çarpan sorunlar var; ancak filmin tamamı, ilerleme hızı, mantık ve karakter pahasına olsa bile Hayalet Avcısı dünyasına bir aşk mektubu olarak inşa edildi. Temel olarak eğer siz de benim gibi bir hayranıysanız Hayalet Avcıları ve bunun gerektirdiği her şey, bu sorunlar arka planda kalıyor çünkü film çok eğlenceli.
Yaşanan olayların ardından Ölümden sonraki yaşamWinston Zeddemore (Ernie Hudson), New York’taki orijinal Ghostbusters itfaiye binasını Callie (Carrie Coon), Trevor (Finn Wolfhard) ve Phoebe’den (Mckenna Grace) oluşan Spengler ailesine hediye ediyor. Aile artık orada yaşıyor ve Callie’nin erkek arkadaşı Gary’nin (Paul Rudd) yardımıyla Hayalet Avcılarını geri getiriyorlar. Bu neredeyse anında oluyor ve bizi daha önce çok işe yarayan, aileye yönelik eğlenceye geri götürüyor. Ölümden sonraki yaşam. Dürüst olmak gerekirse, film Spengler’ların etrafta dolaşıp hayaletleri yakaladığı sadece iki saat olsaydı, oldukça harika olurdu ve bu ne zaman olursa olsun, bu çok büyük bir artı.
Donmuş İmparatorluk ayrıca orijinal Hayalet Avcıları’yla da oldukça fazla zaman geçiriyor: Winston, Ray Stanz (Dan Aykroyd) ve daha az ölçüde Peter Venkman (Bill Murray). Büyük ölçüde Winston’ın hatırı sayılır kaynakları sayesinde, birlikte çalışmaya nasıl devam ettiklerini ve Hayalet Avcıları fikirlerini canlı tuttuklarını görüyoruz. Ancak bu adamlar hayaletleri yakalamanın kesin bir bilim olmadığını çoğu kişiden daha iyi biliyor. Spengler’ların şehirle başı dertte olunca Phoebe ekiple çalışmayı bırakmak zorunda kalır.
Boş vakti olan Phoebe, Melody (Emily Alyn Lind) adında genç bir hayaletle arkadaş olur. Bir insanla bir hayaletin sadece arkadaş olduğunu görmek büyük bir değişimdir ve bununla ilgili her şey yolunda gitmez. Örneğin, açıktan ziyade kasıtlı olarak örtülü hissettiren, söylenmemiş bir aşk var. Bununla birlikte, ilişkileri aracılığıyla Donmuş İmparatorluk başka bir şey yapmaz Hayalet Avcıları film şimdiye kadar şunu yaptı: aslında bu insanların hayaletlerin var olduğunu bildiğimiz bir dünyada yaşadıkları gerçeğinden bahsedin! Phoebe ve Melody aracılığıyla, Donmuş İmparatorluk öbür dünya, hayalet olmanın nasıl bir şey olduğu ve daha fazlası gibi daha büyük kavramları tartışıyor. Olay örgüsü veya herhangi bir şey için önemli değil, ancak bu hoş eklemeler filme çok ihtiyaç duyulan ağırlığı ve seri için gerçek bir evrim duygusunu veriyor.
Yine de hata yapmayın, Hayalet Avcıları: Donmuş İmparatorluk ölüm üzerine ciddi bir düşünme değil. Bu, daha çok, birkaç farklı yönden ele aldığı hayaletleri yakalamakla ilgili. Aksiyon var, gizem var ve soruşturma var. Ayrıca en iyi anlardan bazıları, yazar Gil Kenan (aynı zamanda yönetmen) ve Jason Reitman’ın (aynı zamanda yapımcı) serinin temel fikirlerini geliştirme yöntemlerinden kaynaklanıyor. Film, 1984’teki Ghostbusting teknolojisinin şimdiye kadar modası geçmiş olacağını öne sürüyor, değil mi? Birisi bir hayaleti yakalayabilir veya tutabilir mi? Sadece bir tane Hayalet Avcısı setinin mi olması gerekiyor?
Büyük kısmı Phoebe’ye odaklanan hikaye boyunca bu tür göz kırpmaları ve baş sallamaları örmeye çok özen gösterildi. Onun öne çıkması, Kenan ve Reitman’ın karakterin son filmin en iyi parçası olduğunu bildiklerinin açık bir göstergesi ve Grace hayal kırıklığına uğratmıyor. Ancak şimdi tam anlamıyla bir ergen olan Phoebe, annesiyle, kendisiyle ve dünyadaki yeri ile mücadele ediyor. Eskisi kadar eğlenceli ya da komik değil Ölümden sonraki yaşamama o daha katmanlı, ilginç ve sonuçta kahraman.
Ne yazık ki filmdeki herkes için aynı şeyi söylemek mümkün değil. diğer birçok insan bu filmde. Çoğunlukla Phoebe’ye odaklanıldığından, neredeyse herkes çok dar bir bakış açısıyla kararlı bir şekilde arka koltuğa oturuyor. Gary, Spengler’lar arasındaki tanımlanmamış rolüyle mücadele ediyor. Callie, Phoebe’yle anlaşmazlığa düşerken aynı zamanda herkesi bir arada tutmaya çabalar. Trevor artık yetişkin olduğu için kendisine saygı duyulmadığını düşünüyor. Donmuş İmparatorluk hatta sıkar Ölümden sonraki yaşam oyuncular Logan Kim (Podcast olarak) ve Celeste O’Connor (Lucky olarak) tekrar devreye giriyor, çünkü her Oklahoma sakini bir şekilde New York’taki Spenglers’a rahatça yakın olmanın bir yolunu bulmuş. Bu büyük oyuncu kadrosunun büyük ölçüde az kullanıldığını görmek hayal kırıklığı yaratabilir, özellikle de hepsi son perdede beceriksizce durdukları için, ancak bir hayaletin yakalanması gerektiğinde veya olay örgüsünün bir parçasının açıklanması gerektiğinde her birinin en azından oynayacak bir rolü vardır.
Bunun bir istisnası Dan Aykroyd’un Ray’idir. Ray her zaman Hayalet Avcıları’nın ikinci en iyi oyuncusu olmuştur ama Bill Murray filmde o kadar yer almadığı için, Donmuş İmparatorluk gerçekten diğer filmlerin yapamadığı bir şekilde ona ışık tutma şansı yakalıyor. Ray’in güvensizliklerini, hayallerini ve hırslarını öğreniyoruz. Ve tahmin edebileceğiniz gibi Aykroyd bu göreve fazlasıyla hazır. Ekrana her çıktığında, ondan yayılan neşeyi ve gururu neredeyse görebiliyorsunuz. Hayatı boyunca bunu beklemişti ve bu hem oyuncu hem de karakteri için geçerli.
Dizideki en komik insanlardan ikisi olan Ray ve Phoebe’nin odak noktaları olduğu düşünülürse, Donmuş İmparatorluk oldukça komik. Ancak durum böyle değil. Film eğlenceli ve esprili ama ne yazık ki bu çapta bir oyuncu kadrosundan ve ekipten bekleyebileceğiniz büyük kahkahalardan yoksun. Paul Rudd elinden gelenin en iyisini yapıyor ve James Acaster, Kumail Nanjiani ve Patton Oswalt’ın eklenmesi akıllıcaydı, ancak üçü arasında yalnızca Nanjiani’ye yapması gereken gerçek bir şey veriliyor. Neyse ki işin içinden çıkıyor ama filmin tamamını yardımcı karakter olarak taşıyamıyor.
ile ilgili bir başka büyük sorun Donmuş İmparatorluk üçüncü perdenin inanılmaz derecede aceleye getirilmiş ve kafa karıştırıcı hissettirmesi. En büyük kötü, Garraka adında bir hayalettir ve onun mitolojisini öğrenmek için çok zaman harcanır, ancak yalnızca bir kısmı mantıklıdır. Öyle bile olsa, hepsi ve daha fazlası bir karıştırıcıya atılıyor ve neredeyse bir düzine Hayalet Avcısının çaresizce durduğu garip, aceleye getirilmiş bir finalle sonuçlanıyor. Hayalet Avcılarının yapması gereken şeyin risklerini belirlememekten daha metodik olan bir filmden sonra bu büyük bir hayal kırıklığı. Neyse ki, aksine Ölümden sonraki yaşam– herhangi bir sağlam sonuç olmadan sona erdi –Donmuş İmparatorluk Her şeyi tatmin edici ama aynı zamanda ileriye dönük bir şekilde tamamlayarak son inişini yapıyor. Hayalet Avcıları’nın tekrar geri gelmesi ihtimaline karşı.
Yani hayır Hayalet Avcıları: Donmuş İmparatorluk tam bir zafer değil. Baştan sona büyük sorunları var ve hafızanızda orijinal film ya da devam filminin yanında yer almayacak. Ancak bu film o filmlere daha yakın olsaydı mükemmel ve mantıklı bir devam gibi hissedilirdi. Franchise genişlemeye devam ettikçe hafif bir düşüş. Burada yine de Donmuş İmparatorluk başarısının büyük bir kısmını, oluşturulan tüm temellerden elde eder. Ölümden sonraki yaşam. Başka bir şey yoksa en iyisi Donmuş İmparatorluk yaptığı şey, bir şekilde o filmin gidişatını her ikisini de geliştirecek şekilde tamamlamaktır. Artı, sanki uygun bir şeymiş gibi geliyor Hayalet Avcıları film. Ve baskın, dağınık olsa bile kendimizi iyi hissetmemizi sağlar.
Hayalet Avcıları: Donmuş İmparatorluk Cuma günü sinemalarda.
Daha fazla io9 haberi mi istiyorsunuz? En son gelişmeleri ne zaman bekleyeceğinizi öğrenin hayret, Yıldız SavaşlarıVe Yıldız Savaşları yayınlanıyor, sırada ne var Film ve TV’de DC Universeve geleceği hakkında bilmeniz gereken her şey Doktor Kim.
