Gerçekten orada ne olduğunu düşünmek için zihninizi zorlayabilir.
Tam üstünüzde gökyüzü – ya da bilim adamlarının dediği gibi atmosfer. hakkında uzanır Dünya’nın 20 mil (32 kilometre) üzerinde. Atmosferin etrafında yüzen bir moleküllerin karışımı – her nefes aldığınızda milyarlarca aldığınız çok küçük hava parçacıkları.
Atmosferin üstünde uzay vardır. Çok daha az moleküle sahip olduğu ve aralarında çok fazla boş alan olduğu için böyle adlandırılıyor.
Hiç uzaya seyahat etmenin nasıl bir şey olduğunu merak ettiniz mi – ve devam edin? Ne bulursun? Bilim adamları benim gibi gördüklerinizin çoğunu açıklayabilirler. Ama henüz bilmediğimiz bazı şeyler var, uzayın sonsuza kadar devam edip etmediği gibi.
Gezegenler, yıldızlar ve galaksiler
Uzay yolculuğunuzun başlangıcında, bazı görülecek yerleri tanıyabilirsiniz. bu Dünya bir grup gezegenin parçasıdır Bunların hepsi Güneş’in yörüngesinde dönüyor – bazı yörüngedeki asteroitler ve kuyruklu yıldızlar da karışmış durumda.
Tanıdık bir mahalle.
Güneş’in aslında ortalama bir yıldız olduğunu ve diğer yıldızlardan daha büyük ve daha parlak göründüğünü biliyor olabilirsiniz. sadece daha yakın olduğu için. Bir sonraki en yakın yıldıza ulaşmak için trilyonlarca mil uzayda seyahat etmeniz gerekir. En hızlı uzay sondasına binebilseydin NASA şimdiye kadar yapılmış olsa bile, oraya varmanız hala binlerce yıl sürecektir.
Yıldızlar evler gibiyse, galaksiler de evlerle dolu şehirler gibidir. Bilim adamları var olduğunu tahmin ediyor Dünya galaksisinde 100 milyar yıldız. Uzaklaştırabilseydiniz, Dünya’nın galaksisinin çok ötesinde, bu 100 milyar yıldız birbirine karışırdı – bir uçaktan bakıldığında şehir binalarının ışıklarının yaptığı gibi.
Son zamanlarda gökbilimciler şunu öğrendiler: birçok hatta çoğu yıldızın kendi yörüngesinde dönen gezegenleri vardır.. Bazıları Dünya’ya bile benziyor, bu yüzden orada ne olduğunu merak eden diğer varlıkların yuvası olabilir.
Hubble Uzay Teleskobu ile çekilen bu dolu görüntü, gökada kümesi ACO S 295’in yanı sıra, arka plan gökadaları ve ön plan yıldızlarından oluşan bir itiş kakış kalabalığını sergiliyor. Kredi: ESA/Hubble & NASA, F. Pacaud, D. Coe
üzerinden seyahat etmen gerekirdi sadece başka bir galaksiye ulaşmak için milyonlarca trilyon mil daha fazla alan. Bu uzayın çoğu neredeyse tamamen boş, sadece bazı başıboş moleküller ve küçük gizemli bilim adamlarının “karanlık madde” dediği görünmez parçacıklar”
Büyük teleskoplar kullanarak, astronomlar milyonlarca galaksiyi görüyor orada – ve her yöne doğru ilerlemeye devam ediyorlar.
Yeterince uzun süre, milyonlarca yıl boyunca izleyebilseydiniz, yeni gibi görünürdü. tüm galaksiler arasına yavaş yavaş boşluk ekleniyor. Bunu sönmüş bir balonun üzerinde küçük noktalar hayal ederek ve sonra onu şişirmeyi düşünerek görselleştirebilirsiniz. Noktalar, tıpkı galaksiler gibi birbirinden uzaklaşmaya devam edecekti.
bir sonu var mı
İstediğin kadar dışarı çıkmaya devam edebilseydin, sonsuza kadar galaksilerin yanından geçip gider miydin? Her yönde sonsuz sayıda galaksi var mı? Yoksa her şey sonunda biter mi? Ve eğer biterse, neyle bitiyor?
Bunlar bilim adamlarının henüz kesin cevapları olmayan sorular. Çoğu kişi, muhtemelen sadece sonsuza kadar her yöne galaksileri geçmeye devam et. Bu durumda, evren sonsuz olurdu, sonu yoktu.
Bazı bilim adamları bunun mümkün olduğunu düşünüyor evren sonunda kendi etrafında dönebilir – yani dışarı çıkmaya devam edebilseydiniz, bir gün başladığınız yere, diğer yönden geri dönerdiniz.
Bunu düşünmenin bir yolu, bir küre hayal etmek ve sadece yüzeyde hareket edebilen bir yaratık olduğunuzu hayal etmektir. Herhangi bir yöne, örneğin doğuya yürümeye başlarsanız ve devam ederseniz, sonunda başladığınız yere geri dönersiniz. Evren için durum böyle olsaydı, sonsuz büyük olmadığı anlamına gelirdi – yine de hayal edebileceğinizden daha büyük olurdu.
Her iki durumda da, evrenin veya uzayın sonuna asla ulaşamazsınız. Bilim adamları şimdi, evrenin bir sonu -galaksilerin durduğu veya uzayın sonunu işaret eden bir tür engelin olacağı bir bölge- olasılığının düşük olduğunu düşünüyorlar.
Ama kimse kesin olarak bilmiyor. Bu soruya nasıl cevap verileceği geleceğin bilim insanı tarafından çözülmelidir.
Richmond Üniversitesi Fizik Bölümü Doçenti Jack Singal tarafından yazıldı.
Bu makale ilk olarak Konuşma.
