Deneysel çalışma, havasız dünyalardaki gizemli akış özelliklerine dair içgörüler sunuyor

Bir Southwest Araştırma Enstitüsü araştırmacısı, yakın zamanda NASA Dawn misyonu tarafından keşfedilen Vesta ve Ceres asteroitleri gibi havasız gök cisimlerinin yüzeylerinde var olan gizemli akış özelliklerinin varlığını açıklamaya çalışmak için NASA’nın Jet Propulsion Laboratuvarı’ndaki bir ekiple işbirliği yaptı. veya Jüpiter’in uydusu Europa, yakında SwRI’nin katılımını da içeren NASA Europa Clipper misyonu tarafından ayrıntılı olarak incelenecek.

Yeni bir makalede yayınlandı içinde Gezegensel Bilim Dergisibaşyazarı, SwRI’dan Dr. Michael J. Poston ve bir araştırmacı ekibi, meteor çarpması gibi çarpışma sonrası koşulların, kavisli oluklar ve birikintileri aşındırmaya yetecek kadar uzun süre yüzey boyunca geçici olarak akan sıvı tuzlu sular üretebileceğini özetlemektedir. yeni oluşan kraterlerin duvarlarında enkaz yığınları.

Proje Sorumlusu Dr. Jennifer Scully şöyle konuştu: “Havasız bir dünyanın yüzeyinin altındaki buzun bir çarpma sonucu kazılıp eritilebileceği ve daha sonra çarpma kraterinin duvarları boyunca akarak farklı yüzey özellikleri oluşturabileceği yönünde daha önce önerdiğimiz fikri araştırmak istedik.” (JPL).

Ekip, çoğu sıvı güçlü vakum koşullarında stabilitesini kaybettiğinden, sıvının yeniden donmadan önce potansiyel olarak ne kadar süre akabileceğini anlamak istedi.

“Havasız Dünyalar Üzerindeki Etkiden Sonra Tuzlu Su ve Su Ömürlerinin Deneysel İncelenmesi” başlıklı makale, ekibin, güneş sistemimizdeki en büyük asteroitlerden biri olan Vesta üzerindeki buzun, bir meteor çarpmasından sonra deneyimlediği baskıları ve bunun ne kadar sürdüğünü simüle ettikten sonra elde ettiği bulguları ayrıntılarıyla anlatıyor. Yeraltından salınan sıvıyı yeniden dondurmak için alır.

Ekip, Vesta gibi havasız bir gövdeye çarpmanın ardından oluşan geçici atmosferin dağılmasıyla oluşan dramatik basınç düşüşünü simüle etmek amacıyla sıvı numune üzerindeki basıncı hızlı bir şekilde azaltmak için Jet Propulsion Laboratuvarı’ndaki bir test odasını değiştirdi. Poston’a göre basınç düşüşü o kadar hızlıydı ki, test sıvıları anında ve önemli ölçüde genleşerek numune kaplarından malzeme fırlattı.

Poston, “Simüle edilmiş darbelerimiz aracılığıyla, saf suyun vakumda anlamlı bir değişiklik yaratamayacak kadar hızlı donduğunu, ancak tuz ve su karışımlarının veya tuzlu suların en az bir saat boyunca sıvı ve akmaya devam ettiğini bulduk” dedi. “Bu, tuzlu suyun kayalık kütlelerdeki krater duvarlarındaki eğimleri istikrarsızlaştırması, erozyona ve toprak kaymalarına neden olması ve potansiyel olarak buzlu aylarda bulunan diğer benzersiz jeolojik özellikleri oluşturması için yeterlidir.”

Bu bulgular aynı zamanda, Europa’nın pürüzsüz düzlükleri ve Manannán kraterindeki belirgin “örümcek” özelliği veya Mars’taki çeşitli oluklar ve yelpaze şeklindeki enkaz birikintileri gibi uzak cisimlerde gözlemlenen belirli özelliklerin kökenlerini açıklamaya da yardımcı olabilir. Çalışma aynı zamanda güneş sistemindeki barınması zor gibi görünen bölgelerde yer altı suyunun varlığına dair daha güçlü bir kanıt oluşturmaya da yardımcı olabilir.

Poston, “Bulgular bu kuru ve havasız veya ince atmosferli cisimler arasında tutarlıysa, bu, yakın geçmişte bu dünyalarda suyun var olduğunu gösteriyor, bu da suyun hala darbelerden dışarı atılabileceğini gösteriyor” dedi. “Orada hala bulunacak su olabilir.”