Fotoğraf çekmek için bir kameranın deklanşörüne basmak fotoğrafçılıktaki en güzel duygulardan biridir. Her belirleyici anı yakalarken zamansız, dokunsal bir geri bildirim alırsınız. tatmin edici bir işitsel “klik” sesi. Ama fotoğraf çekmenin bu özelliğini yavaş yavaş kaybediyoruz. Akıllı telefonlar çoğu insan için tam boyutlu kameraların yerini aldığı için değil, aynı zamanda mekanik kapaklar olmadan daha fazla kamera üretildiği için.
Nikon’un amiral gemisi Z9 ve daha yeni Z8 fotoğraf makineleri, geleneksel deklanşörlerden tamamen vazgeçtiği için, mekanik bir hareket duymak ve hissetmek yerine, ya hiçbir şey duymazsınız ya da sahte bir deklanşör sesi duyulur. Nikon daha bu hafta piyasaya çıktı Z9 için donanım yazılımı 4.0dahil olmak üzere bir dizi yeni özellik ekleyen ekstra deklanşör sesleri: bir bip sesi, DSLR benzeri bir şangırtı, klasik bir film dönemi şakırtısı ve bir telemetre çıtçıtı. Kendi deklanşör sesimi seçebilme fikrini seviyorum ve bazı klasikleri geri getirmek, en son teknolojiden yararlanırken fotoğrafçılığın soyunu kucaklamanın eğlenceli bir yolu. Ama elde edeceğimiz tek şey buysa biraz hayal kırıklığına uğradım. Bence kamera şirketleri çok daha fazlasını yapabilir (ve yapmalı).
Tüm kamera şirketleri bunu yapmalı ama daha iyisi
Öncelikle, bu yeni Z9 deklanşör sesleri nereden geldi? Belirli Nikon fotoğraf makinelerinden mi modellendiler? Nikon’a ulaşıp sordum, ancak iletişim müdürü Geoffrey Coalter bana “Bunun belirli bir fotoğraf makinesi modeli olup olmadığına dair bilgim yok, üzgünüm,” dedi. Bu çok can sıkıcı çünkü birinin “Nikon DSLR sesi” dediğini duyduğumda aklıma hemen eski fotoğraf makinem geliyor. D700 Ve D3. “Nikon film camera” kelimesini duyduğumda aklıma F5, FE2veya zamansız F3 okulda kullandım Ve eğer Nikon’dan ve “telemetre tarzı bir sesten” bahsediyorsan, bunun güzel olmasını istediğime inansan iyi edersin. Ö2 şimdiye kadar sadece resimlerde gördüğüm.
Tüm bu eski kameraların benzersiz deklanşör sesleri vardır ve bahse girerim onları kullanan herkes bunları tanıyabilir (D700, D3 ve D700’ün seslerini tanıyabildiğimi biliyorum. çeşitli Leica’lar). Binlerce yakalama ve yıllarca kullanımdan sonra her biri üzerinize basılmıştır. Bu nedenle, tüm fotoğraf makinesi şirketlerinin Nikon’un liderliğini takip etmesi ve belki de biraz eğlenirken ona daha fazla eğilmesi gerektiğini düşünüyorum. Nikon Japonya kısa süre önce şu fikirle dalga geçti: Z9 olarak kedi miyavlaması yapmak deklanşör sesi, ancak şimdi özelliği 5.500 $’a midilli olan fotoğrafçılara sunma zamanı geldiğinde, her şeyi çok genel ve güvenli tutuyor. Hadi Nikon, profesyoneller de eğlenebilir!
Neden onunla biraz vahşileşmiyoruz? Bize gerçek tarihi modellere dayalı kamera sesleri vermenin yanı sıra, bize bazı tuhaf ve farklı sesler de verin. Hiç bir çocuğun fotoğrafını çekmeyi denediniz ve doğrudan kameranıza bakmasını sağladınız mı? Bu tam bir acı ve onların dikkatini çekmek için genellikle tuhaf bir aptal gibi davranmanız gerekir. Bahse girerim, çizgi film benzeri bipler ve ıslıklar arasında değişen bir deklanşör sesi açarsanız, fotoğrafları çekilirken gözlerini kameraya daha kolay çekebilir.
Kameramın bir kedi gibi miyavlamasına izin ver, kahretsin
Kahretsin, bunların hepsi bağnaz bir kamera şirketi için çok garipse, o zaman kameraya kendi ses efektlerimi yüklememe izin verin, böylece istediğim kadar inek veya deli olabilirim (yine de bunun Pandora’nın açılışını açtığını kabul edeceğim. sürünme ve gerizekalıların olası kötüye kullanımı için kutu).
Şimdi, kimse bana tüm bunların sonuçsuz olduğunu söylemeden önce, çünkü deklanşörsüz kameraların en iyi yanı, karartma olmadan çekim yapmaktır. Ses yok hiç soruyorum – öyle mi? Kameralarımdan biri Sony A9 II ve bir deklanşörü duymamanın ve hissetmemenin ne kadar garip olabileceğinin bir örneği. A9 II, yeni Nikon’lardan farklı olarak mekanik bir deklanşöre sahip ancak yığılmış sensörü, sessiz elektronik deklanşörüyle tam zamanlı kullanıma izin veriyor. Ancak e-deklanşöre geçiş yaptığım tek an, bir düğün töreni veya yeğenimin anaokulundan yeni mezun olması gibi sessiz bir etkinliğin fotoğrafını çekerken oluyor.
Bu senaryolarda tamamen sessiz çekim yapmak faydalıdır, ancak çekim yaparken kameradan herhangi bir geri bildirim alamamak sarsıcıdır – özellikle de Sony deklanşör düğmeleri yumuşak olduğundan ve dibe vururken net bir çalıştırma noktasına sahip olmadığından. (Düğmede çok fazla oynama olduğu için sessiz modda yanlışlıkla çektiğim veya yanlış zamanladığım kare sayısı çıldırtıcı.)
Eğer deklanşörsüz kameralar fotoğrafçılıkta geleceğimizse (ve bence öyleler – ve sonunda daha fazla hesaplama potansiyeli açabilirler), kamera şirketlerinin kazandıklarımız kadar kaybettiklerimiz hakkında daha derin düşünmeleri gerekiyor. Bize ilginç ve tarihi deklanşör seslerinin keyfini çıkarın ve bu deklanşör düğmelerini olabildiğince sıkı ve fiziksel olarak iletişimsel hale getirmek için daha fazla çaba gösterin. Belki de gelecekteki kameralar, Apple’ın görüntü bulanıklığına neden olmayacağına güvenerek iPhone’larına koyduğu şeye benzer, düğmede veya çevresindeki alanda yerleşik küçük bir dokunsal geri bildirime sahip olabilir. Veya kimseyi rahatsız etmeden sahte deklanşör sesini kendim duyabilmem için bir çift Bluetooth kulaklık bağlamama izin verin.
Fotoğraf tutkunlarının film fotoğrafçılığına ve eski model fotoğraf makinelerine geri dönme eğiliminde olduğunu hepimiz biliyoruz ve onlarla konuştuğunuzda genellikle gerçekten mekanik bir fotoğraf makinesi kullanmanın verdiği keyiften bahsediyorlar. Yeni kameralarımız giderek daha fazla bilgisayar gibi hissetmeye devam ederse, en azından bu eski dünya soyunun en azından küçük bir parçasını korumaya çalışalım. Deklanşör sesleri ve dokunsal geri bildirim gibi şeyler – sahte olmaları gerekse bile – kullanıcıların bir gün kaybetmemeleri gereken somut bir fayda sunar.
