Cyberpunk 2077 İncelemesi – Yeni Bir Başlangıç ​​için İkinci Bir Şans (Xbox Series X)

Aldatma treni bir lütuf ya da lanet olabilir. Cuphead’de veya bu yılki Elden Ring’de gördüğümüz gibi daha küçük bir sürümü bir fenomene dönüştürebilir (küçük bir sürüm değil, ancak satışlar beklentileri aştı) veya iyi reklam yapan ancak yalnızca iyi oynayan bir oyunu tanklayabilir, örneğin No Man’s Sky’ın lansmanında ne oldu (neyse ki bu oyun kendi kendine döndü). Ancak bir oyunun hype’ı o kadar yoğun seviyelere ulaştığında genel bilince girdiğinde ve kablo haberlerinde ve NPR’de bahsedilmesi tamamen farklı bir şeydir. Cyberpunk 2077 böyle bir oyundu ve tüm talihsiz nedenlerden dolayı. Cyberpunk 2077’nin orijinal piyasaya sürülmesinden sonra buggy karmaşasına neden olan fiyasko ve tekrarlanan gecikmeler hakkında çok şey yazıldı ve söylendi. Oyun hala iyi sattı, ancak açıkça zor sonuçlanma süreci, görkemli pazarlama ve oybirliğiyle kötü basına yakın oyun, CD Projekt RED’in çağlar boyunca bir endüstri uyarıcı hikayesi olarak yerini sağlamlaştıran haftalarda vardı.

Ama şimdi 2022. Hayranlar ve endüstri ilerledikçe, tüm bu ilk konuşmalar ve olumsuz basın azaldı. Yeni konsollar piyasaya sürüldü ve yine bir gecikmeden sonra yeni nesil sürüm nihayet geldi. Doğal olarak herkesin aklındaki soru, güncellemenin tüm sorunları çözüp çözmediği oldu mu? Ve denemek için bu güncel nesil sürümün çıkmasını bekleyen bizler için, oyun, hatalar giderilse bile zaman ayırmaya değer. Bunun cevabı, oyunun sizden yapmanızı istediği seçimlerin ahlakı gibi, ona nasıl baktığınıza bağlıdır.

Biraz Toparlayalım ve Bazı Endişeleri Ezelim

Bilmeyenler için Cyberpunk 2077, CD Projekt RED’in inanılmaz derecede iyi karşılanan The Witcher 3: Wild Hunt’ı çıkardıktan sonra on yılın çoğunu üzerinde çalıştığı oyundur. 80’lerde tanıtılan ve çeşitli genişletmeler alan bir kalem ve kağıt rol yapma oyununa dayanmaktadır. Alt türün temel ilkelerini takip ederek: şirketlerin vatandaşların hayatlarının her yönünü kontrol ettiği ve elektro-mekanik vücut güçlendirmelerinin kullanımıyla “insan” tanımının sorgulandığı Night City adlı geleceğin şehir manzarasında gerçekleşir. Soğuk depoya koymak için bilincinizi bir parmak sürücüye yükleme yeteneği, gerçek şeyden neredeyse ayırt edilemeyen üst düzey yapay zekadan bahsetmiyorum bile. Oyunun V hikayesi işte bu manzarada geçiyor. V, oyuncunun tam adın normalde ima ettiği tüm boşlukları doldurmasına izin vermeyi amaçlayan oyuncu karakterinin sıradan adıdır.

Oyun, benzersiz ama biraz dengesiz bir karakter yaratıcısı ile başlar. Çok fazla derinlik yok ama çok hafif ama yoğun şekilde reklamı yapılan genital kişiselleştirme gibi sıra dışı özellikler var. Açılış görevi olarak oynayacağınız bir karakter arka planı seçmenizi sağlayan nispeten basit bir yaratıcıdır. Oyun birinci şahıs olduğundan, fiziksel seçimler uzun vadede sadece kısmen önemli çünkü oyunda sadece karakterinizi menüden ekipman ekranını açtığınızda göreceksiniz.

Bu noktada, muhtemelen en büyük soruyu ele alacağım: peki ya böcekler. Tek umursadığınız şey, hataların düzeltilip düzeltilmediği ve oyunun nihayet sağlam bir oynanabilir durumda olup olmadığıysa, bu soruları ayrı ayrı sormalısınız. Evet, oyun büyük ölçüde temizlendi ve deneyimlerime göre büyük bir AAA oyunu için mükemmel oynanabilir durumda. Hiç çökmedim ya da ilerlemeyi engelleyen ciddi bir sorunum olmadı. Son derece yüksek hızda havaya fırlayan nesneler veya iki durumda NPC araçlarının hiçbir şeye çarpması, havaya fırlaması ve patlaması gibi daha mizahi hatalarla karşılaştım. Ayrıca biraz daha sinir bozucu ama oyunu bozmayan sorunlarla karşılaştım, bunlardan en önemlisi V’nin konuşmasını duyabilmem için NPC diyalog sesini kesmekti ve daha sonra yalnızca diğer karakterin ne dediğini bana söyleyen altyazıları vardı. Diğer meslektaşlarımdan birkaçı, PS5’te oynarken oyun çökmeleri yaşadı, ancak deneyimlerimiz veya rastgele şans arasındaki farkı platformun yaratıp yaratmadığını kesin olarak söyleyemeyiz.

Geçmişten Geleceğin Hikayesini Anlatmak.

Her üç başlangıç ​​hikayesi seçeneği de aynı türden hikayeye sahip gibi görünüyor, ancak farklı ayrıntılara sahip. Karakteriniz, bir sokak çocuğu, vahşi doğada bir gezici veya orta seviye hırslı bir bürokrat olsun, bir durumda başlar. Ancak açılıştaki olaylar boyunca kendinizi şehir çapında bir yeraltı ağında kiralık bir sokak ajanı olan bir Merc rolünü üstlenirken buluyorsunuz. Cyberpunk 2077’deki karakter gelişimi ve genel olarak hikaye harika bir başlangıç ​​yapıyor. Kendimi gerçekten V ile bir bağ hissettiğimi ve kendim gibi oynuyor olsaydım vereceğini değil, onun vereceğini düşündüğüm kararları vermeye çalışırken buldum. Diğer karakterler de çoğunlukla ilginç, ancak hikaye geliştikçe birkaç kilit karakterin V’nin kendisiyle olan ilişkisinde bazı zayıflıklar olduğunu buldum.

Bilerek muğlak konuşuyorum ama bence hikaye ilginç yerlere gidiyor ve oyunun bu Aralık ayında iki yıl dönümünde çıkmasına rağmen onu bozmak istemiyorum. İletişim karşılaşmalarının RPG doğasının bazen geç oyun sohbetleri ve ara sahneler için komut dosyası oluşturma ile karşı karşıya kaldığını söylemek yeterli. Hikayede birkaç kez geç kaldığımda, bu ana NPC’lerin benimle ilişki kurma biçimlerinin, şimdiye kadar birbirimizle nasıl ilişki kurduğumuzla uyumsuz göründüğünü hissettim. Önemli bir örnek, birlikte ne kadar çok şey yaşadığımız ve ne kadar arkadaş olduğumuz hakkında konuşmakta büyük ölçüde kavgacı ve nahoş olduğum bir karakterdi. Benzer şekilde, son geri dönüşü olmayan nokta görevi, önceki seçimlerimin hiçbirinin büyük ölçüde dikkate alındığı gibi hissettirmedi ve bunun yerine Kendi Maceranı Seç tarzı kurulumdaki tüm farklı seçenekler birer birer düzenlendi. bir diğer.

Buna rağmen, aslında hikayeyi ilginç buldum ve tamamlayabildiğim tüm yan görevlerden keyif aldım. Bana rutin olarak takılan bir şey, bir bütün olarak dünyanın ne kadar iyi olduğuydu, ama özellikle diyalog ve karakterler, 80’lerin retro gelecek bilimkurgusunun özel tonunu somutlaştırdı. Dilin kulağa tam olarak, 80’lerde Amerikan sokak İngilizcesinin nasıl gelişeceğini tahmin ederek yazabileceği kelimeler ve ifadeler gibi geliyordu. Hikaye ve dünya, masa üstü RPG kaynak materyalini gösterdiğini düşündüğüm başka bir benzersiz tuhaflığa da sahip. Tüm deneyim, bilim kurgu eşdeğerinin aksine, bir fantezi için çoğu yönden tamamen değiştirilebilecektir. İnternete musallat olan haydut yapay zeka, cehennemde özgür kalmaya çalışan hayaletler de olabilir, hack’ler sihirli büyüler olabilir, güçlendirmeler büyüler olabilir ve dünyayı yöneten ve insanları ezen büyük mega şirketler güçlü büyücüler olabilir. corpos yerine dükler ve prenslerden oluşan bir feodal sistem ağı aracılığıyla mahkemeyi elinde tutmak. Bu hiçbir şekilde kötü bir şey değil ve bence bu türün popülerlik kazandığı dönemi çok anımsatarak çekicilik katıyor. (Masa oyunu, sonuçta ülkeyi süpüren Dungeons and Dragons’ın ardından yazılmış ve yayınlanmıştır.)

Sky-berCall of Duty-77…Rim

Oyunun kendisi o kadar benzersiz veya farklı değil, ancak bu deneyimin tartışmasız en iyi kısmı. Bu tür açık dünya aksiyon RPG, Konuşma ve Savaşta görmeyi beklediğinizle aynı olan iki ana oyun alanı var. Her ikisinin de yetkin olduğunu, ancak diyalog yönünün hikayenin aynı iniş ve çıkışlarıyla yakından bağlantılı olduğunu ve birçoğunu paylaştığını gördüm. Cümle seçenekleri, hangi seçeneklerin daha fazla bilgi vereceğini ve hangilerinin etkileşimi ilerleteceğini belirtmek için renk kodluydu. Bazen, bir veya daha fazla özellik üzerinde bir beceri kontrolünü içeren seçenekler göreceksiniz (bir dakika içinde karakter ilerleme sistemi hakkında daha fazla bilgi) ancak göze çarpan bir konuşma mekaniği, arka planınızın diyalog ağaçlarının gidişatını nasıl değiştirebileceğiydi. Arada sırada “Corpo” seçeneği olarak etiketlenmiş bir seçenek vardı. NPC buna farklı tepki verirdi ve sonuçların gerçekten biraz değiştiği birkaç yer buldum. Tekrar oynanabilirlik düşünüldüğünde muhtemelen en çekici özellik.

Savaşa gelince: Burada daha önce görmediğiniz pek bir şey yok. Çoğu silah sınıfı ve beklediğiniz temel eklentilerle çok usta bir FPS oyunudur. Ayrıca çok çeşitli yakın dövüş silahları var, ancak hepsinin bir patlama ve kolayca en sevdiğim silahlar olan Katanalar dışında çoğunun işe yaramaz olduğunu gördüm. İstatistikleri ayarlayan veya özel yetenekler veren güçlendirmeler ve bahsettiğim gibi esasen düşmanlarla çeşitli şekillerde uğraşmak için büyü veya sihir işlevi gören hack’ler var. Netrunner (Hacker/Wizard) yolunda çok derinlere inmedim ama aynı zamanda sadece fırsatlar yaratmaktan ziyade hasar veren pek çok hack bulamadım.

Benzer oyunlara (Deus Ex, Dishonored) çok benzer şekilde, çoğu örneğe birden fazla yoldan yaklaşabilirsiniz ve stratejileri anında ayarlayabilirsiniz. Ancak gizlilik seçeneğinin daha uzun sürdüğünü ancak artık tatmin edici olmadığını gördüm. Oyun, gizlilik seçeneği sunsa bile agresif ve aksiyon odaklı bir oyun tarzına yöneliktir. Çoğu oyuncunun patlayıcı, açık yaklaşımı nasıl tercih ettiğine dair demografiyle eşleşen adil bir karışım. Ancak uzun süredir gizlilik oyunları hayranı olarak, genellikle bu tür çok yaklaşımlı oyunlarda gizliliğin biraz daha fazla düşünülmesini ve senaryoları oynamak için sadece karakterleri boğmak ve tabanca kafa vuruşlarını susturmaktan daha fazla yolu olmasını diliyorum.

Tüm Sistemler Başlıyor! Ya da Değil, Her neyse.

Cyberpunk 2077’nin biraz gözlemi hak eden son önemli yönü, muhtemelen hakkında konuşulması en kolay olanıdır. Karakter ilerlemesi ve görünüşte ayarlanması gereken düzinelerce istatistik, her ikisi de bir şekilde o kadar karmaşık ki, kalbinizin içeriğine saatlerce harcayabilirsiniz ve o kadar sık ​​​​sık alakasız ki, zar zor dokunabilir ve muhtemelen çok farklı bir deneyim yaşayamazsınız. Bu biraz tuhaf bir paradigma ama silahlar o kadar güçleniyor ki, gerçekten sevdiğiniz silah türünün genel yönünde çeşitli karmaşık yetenek ağaçlarına puanlar atabiliyorsunuz ve muhtemelen oyunun sonunda hala çok güçlü olacaksınız. tıpkı benim yaptığım gibi oynayacağı ve zamanımın yarısını menülerde ekipman ve istatistikleri ayarlayarak geçirdiğim bir oyun. Bunu söylüyorum çünkü MP1st’teki takımın en az bir diğer üyesi tam olarak daha rahat bir şekilde oynadı ve oyunun oyun sonunda sunduğu her şeyi görmekte hala sorun yaşamadı.

Bu bir profesyonel veya bir aleyhte olarak görülebilir. Video oyunlarında genellikle olumlu olan zamanınızı nasıl geçireceğiniz konusunda daha fazla seçeneğe sahiptir. Ancak bu sistemlerin umduğunuz etkiyi hemen hemen göstermemesi de hayal kırıklığı yaratıyor. Bir bakıma bu, tüm deneyimin bir mikrokozmosudur. Cyberpunk 2077 eğlenceli bir oyundur, ancak nihayetinde biraz akılsız olabilir. Her ayrıntı ve nüans için deneyimi gözden geçirmek için saatler harcayabilir ya da parçalayıp parçalayabilir ve ayrıntıların lanetlenmesine izin verebilirsiniz. Yine de eğlenceli olan karma bir deneyim yaratır. Ve bunun herhangi bir alanda çığır açan bir gelişme olduğunu söyleyemesem de, bu oyun tarzını seven insanlar için eğlenceli bir sürüş ve kesinlikle buna değer ve bence diğer herkes için bakmaya değer.

Cyberpunk 2077’ye giden uzun yıllar boyunca hype treninin bu kadar kendinden geçmesi talihsiz bir durum. CD Projekt RED, hiperbolik beklentilere dayanan pazarlamalarına kesinlikle yardımcı olmadı. Geri tepmeyi bu oyunun muhtemelen hak ettiğinden daha güçlü ve daha olumsuz hale getirdi. Bu Yeni Nesil sürüm sıcak çöp veya oynanamaz değil, ancak fırında bir buçuk yıl daha olması kesinlikle fayda sağladı. Yalnızca endüstrinin ve topluluk üyelerinin beklentileri nasıl yöneteceklerini öğrenmeleri ve gelecekte bu hatadan kaçınmaları umulabilir, ancak insanlık tarihi bize bir şey öğrettiyse, bu pek olası değildir.

Puan: 7.5/10

Artıları:

• İyi anlaşılmış bir ortam
• Eğlenceli silah ve kılıç oyunu
• 80’lerin belirli bir dilimi için tuhaf ama olumlu nostaljik
• Farklı oyun tarzları için uyarlanabilir

Eksileri:

• Seyrek ancak fark edilebilir hatalar. Hala.
• Bazı sistemler yetersiz kullanılıyor
• Hikaye, karakter gelişiminde ve ilişkilerde her zaman mantıklı olmayan sıçramalar yapar