Mel Martinez’in babasının Hava Kuvvetleri’nde alışılmadık (ve çok gayri resmi) bir unvanı vardı: dikiş kaltak. Onlarca yıl sonra, görevleri arasında dikiş dikmek olan birçok erkeğe verilen bu unvan, şimdi Martinez gibi kreasyonlarının merkezine cinsiyet olumlamayı koyan queer dikişçiler için bir nevi toplanma çağrısı haline geldi. Martinez ve diğerleri, tam olarak uymayan statüko tasarımlarını yıkmak için zanaatlarını güncelliyorlar, bunun yerine herkesin (ve vücudun) hoş karşılandığı bir iç çamaşırı, iç çamaşırı ve samimi bir dünya inşa ediyorlar.
“Kıyafetlerin nasıl oturduğu konusunda her zaman gerçekten titiz davranmışımdır; Çok hassas bir cildim ve bazı cilt alerjilerim ve bazı duyusal şeylerim var, ”diyor hem onları hem de zamirleri kullanan Martinez. İç çamaşırı alanında, bu, onun genellikle aylarını bulması anlamına gelir. mükemmel çift. Böylece, bir dikiş makinesinin nasıl kullanılacağını bilerek, sonunda kendi makinelerini yapmaya karar verdiler.
Konu giyinmeye geldiğinde, cinsiyet onayı sayısız anlama gelebilir: kişinin kendini ve vücudunu kutlaması, işlevsel – ve belki de alışılmadık – terzilik ve tabii ki rahatlık. Ancak Martinez, konuyla ilgili çok fazla erişilebilir bilgi olmadığını söylüyor.
Haklılar: topluluklar queer dikmek ve Sewcialistler (2021’de kapatılan) kendi yakınlıklarını yaratmak isteyen queer insanlar için dijital toplanma alanları olarak hizmet etti. Ancak bu, nesiller boyu (çoğunlukla) kadınlardan oluşan kalıpları seri üreten ana akım dikiş şirketlerinden dünyalar kadar uzakta, bilgi ve kalıp hacklerini paylaşmanın parçalı bir çabasıdır. Queer’ler genellikle gözden kaçan bir şeyi arıyorlar: ciltler, gaflar, trans kadınlar için iç çamaşırları, ikili olmayan insanlar için boxer külotları; McCall’s veya Simplicity modellerinin evreninde asla var olmayan tasarımlar.
Geleneksel, cinsiyetli sutyen kalıpları bir düzine kuruş olsa da, Tokyo, Japonya’da bir queer dikişçi olan Emilia Bergoglio, dikiş bağlayıcıları söz konusu olduğunda “temelde sıfır kaynak” olduğunu gördü. bir yazı yazmalarına neden oldu. Blog yazısı “Büyük Bağlayıcı Öyküsü” başlıklı Sewcialistler adlı daha büyük bir serinin parçası olarak Tüm Sandıklar Hoş Geldinizçeşitli hobilerden gelen bilgileri ve nasıl yapılır’ı bir araya getirdi.
“Birçok trans insan için bağlayıcılar çok önemli ve ucuz değiller” diyorlar. “Bazen piyasada kim olduğunuzu tam olarak temsil eden bir şey bulmak imkansızdır, bu yüzden dikiş size bu konuda yardımcı olur. Kendiniz oluşturabilirsiniz. Uyum, kumaş, silüet – çok güçlendirici.”
Sew Queer blogunda benzer bir şey var kaynaklar sayfası daha özel olarak queer dikişe yöneliktir, öğreticilere, Facebook topluluk gruplarına, kalıplara ve önerilen materyallere bağlantılarla doludur – Floozy Doozy DIY İç Giyim Askı On Hacksatın alınabilecek eksiksiz bir desenle birlikte gelen Rad Patterns tarafından barındırılan Facebook grubu, insanların ihtiyaçlarına daha iyi uyması için kalıp hacklerini, ayarlamaları ve değişiklikleri paylaşabilecekleri. Bu, hayati bilgilerin küçük ama büyüyen bir Rolodex’idir.
2013’te FIT sergisinin küratörlüğünü yapan moda tarihçisi Valerie Steele, queer topluluğunun nesiller boyunca kendi kıyafetlerini, medyasını, müziğini ve benzerlerini yapan kendin yap mantığına dayandığını söylüyor.Modanın Queer Tarihi: Dolaptan Podyuma” Giyim, sözlü olmayan iletişimin en net biçimlerinden biri olduğu için, radarın altında queer diyalogu sağlamak için çok önemli olmuştur.
“Modaya bakmaya başladığınızda, tüm bu gizli tarihler olduğunu fark ediyorsunuz – en azından şimdi genel halka gizli, o zamanın insanlarına değil,” diyor. “Cinselliğinize, cinsiyetinize, cinsel yöneliminize, dünyaya cinsel sunumunuza bakarsanız – bunların hepsi kimliğinizle ilgilidir ve moda, kim olduğunuz ve kimin daha geniş olduğu hakkındaki hisleriniz arasındaki arayüzle ilgilidir. toplum senin öyle olduğunu düşünüyor.”
Bu açıdan bakıldığında, Martinez dikiş dikebilen queerlerin genellikle kendi iç çamaşırlarını yaptıkları açıktı. Bir alternatife ihtiyacı olmayan queerler. Martinez’in başlamasına neden olan şey buydu. su iç çamaşırı, Utah, Salt Lake City’deki evinden salgının ortasında başlayan bir boksör kısa (şimdilik) markası. “Bu noktada, birçok insan benimle iç çamaşırı hayal kırıklıklarından bahsetmeye başladı. İç çamaşırı, insanlarla yaptığınız sıradan bir sohbet değildir, ancak iç çamaşırı yaptığınızı öğrendiklerinde birdenbire, evet, herkes sizinle iç çamaşırı hakkında konuşmak istiyor!”
Martinez, pandemi sırasında patlayan bir pazardan yararlanıyordu; 2020’de tek başına kadın iç çamaşırının değeri 42 milyar dolardı ve bu rakama ulaşması bekleniyor. 2027 yılına kadar 78.66 milyar dolar. Tabii ki, bu istatistikler, Martinez gibi yapımcıların uzmanlaştığı cinsiyeti doğrulayan ve cinsiyeti genişleyen iç çamaşırı gibi yeni ortaya çıkan kategorileri içermiyor.
Kurucusu Rae Hill, büyümesi topluluk ihtiyacı tarafından yönlendirilen bir niş olduğunu söylüyor. Origami Gümrük, özel, elle dikilmiş iç çamaşırı sunuyor. Hill, cinsiyeti doğrulayan ürünlerin satışlarının yüzde 85 ila 90’ını oluşturduğunu tahmin ediyor.
“Topluluğum, şirketin büyüdüğü yönü gerçekten bilgilendirdi” diyorlar. “Tekerleği yeniden icat etmiyoruz. Bu şeyler zaten var. Ve bence insanların nereden geldikleri konusunda kendilerini gerçekten iyi ve güvende hissetmeleri gerekiyordu, bunun bir queer ve trans şirketi olduğunu, etik üretim olduğunu, onu satın alırken kendilerini iyi hissettiklerini ve uygun olduğunu – beden kapsayıcılığı, beden kapsayıcılığı – bilerek. bize mesaj atabilirler. Her şey gerçekten bire bir yapılıyor.”
Tabii ki, hiper özelleştirilmiş parçalar ucuza gelmiyor. Bir düzineden fazla ile Hill ortakları toplum kuruluşları düşük maliyetli ve ücretsiz seçenekler sunmak için (Martinez ayrıca, yapabildiğiniz kadar öde programı yürütür).
İster özel ister ev yapımı olsun, dünyanın dört bir yanındaki queer dikişçiler nihayetinde aynı hedefi paylaşıyor: Bergoglio’nun dediği gibi, insanların “seçtikleri tenlerinde” kendilerini rahat hissetmelerine yardımcı olmak.
Hill, “Bence bu sadece kendinizle rahat hissetmekle ilgili” diyor. “Umarım gerçekten [our pieces] cinsiyetleriyle oynamaya başlayan insanlar için bir giriş noktası olabilir – kelimenin tam anlamıyla, bir şeyler deniyor ve nasıl hissettiklerini görüyoruz.”
