Fermi kataloğunun farklı adaylarının gökyüzündeki konumu. Arka plan haritası, Fermi tarafından gözlemlenmesi için bir anti-yıldızın minimum parlaklığını gösterir. Açık kısımlar, gökyüzünün gözlemlerin en kolay olduğu kısımlarını temsil eder. Kredi bilgileri: IRAP
Etrafımızda anti-yıldızlar var mı? Fermi Gama Işını Uzay Teleskobu’ndan gelen yanıt.
Ya ortadan kaybolduğu düşünülen antimaddenin bir kısmı etrafımızda anti-yıldızlar şeklinde gizleniyorsa? Astrofizik ve Gezegenbilim Araştırma Enstitüsü’nden (IRAP – CNRS/CNES/UT3 Paul Sabatier) bilim adamları, bu hipoteze şimdiye kadarki en kısıtlayıcı sınırları koymak için Fermi gama ışını uzay teleskopunu kullanıyorlar.
antimadde nedir? Genellikle bilim kurgu dünyasıyla ilişkilendirilmesine rağmen, antimadde gerçekten de var. Uzayda ve fizik laboratuvarlarında gözlemlenir. Bildiğimiz sıradan maddeye simetrik bir durumdur. Bugüne kadar bilinen fizik yasalarına göre, Evren eşit miktarda madde ve antimadde içermelidir. Bununla birlikte, bugün antimadde yalnızca eser düzeyde bulunur ve araştırmalar, tüm Kozmos’un ondan yoksun olduğunu göstermektedir. Bu şu anda Evrenin en büyük gizemlerinden biri olarak kabul edilmektedir.
Bununla birlikte, Uluslararası Uzay İstasyonu’ndaki (ISS) son zamanlardaki Alfa Manyetik Spektrometresi (AMS) parçacık dedektörü, çevremizde düşündüğümüzden daha fazla antimadde olabileceğini gösteriyor gibi görünüyor. Bu, güneş sistemimizin yakınında olası olmayan nesneler şeklinde saklanıyor olabilir: antimaddeden yapılmış yıldızlar veya anti-yıldızlar.[1] Bu tür nesnelerin varlığı, Evren’i anlamamız üzerinde ciddi sonuçlar doğurabilir, ancak bu cesur hipotezi nasıl test edeceğiz?
Fermi Gama Işını Uzay Teleskobu, ışığın en yüksek enerjili formunu kullanarak kozmosu gözlemler ve gama ışını patlamaları ve kara delik jetlerinden pulsarlara, süpernova kalıntılarına ve evrenin en uç fenomenlerine önemli bir pencere sağlar. kozmik ışınların kökeni. Kredi: © Daniëlle Futselaar/MPIfR (artsource.nl)
Antimadde ve madde arasındaki çarpışmanın, radyasyonun en enerjik formu olan gama ışınlarını ürettiği bilinmektedir. Bu nedenle dergide yayınlanan bir makalede Fiziksel İnceleme DIRAP araştırmacıları, Galaksimizdeki maksimum anti-yıldız sayısını tahmin etmek için Fermi gama ışını uzay teleskopundan on yıllık verileri kullandılar.[2]
Fermi tarafından bulunan gama ışını kaynakları kataloğundaki anti-yıldızlar için beklenenlerle karşılaştırılabilir emisyon özellikleri olan on dört adayı izole edebildiler. Ancak, bu kaynakların doğası hala doğrulanmamıştır. Bunların aslında pulsarlar, kara delikler veya diğer yerleşik gama ışını yayıcıları olmaları çok daha olasıdır.
IRAP ekibi daha sonra Galaksimizde var olabilecek maksimum anti-yıldız sayısını tahmin ederek şimdiye kadarki en güçlü kısıtlamalara neden oldu. Çoğunlukla galaktik diskte sıradan yıldızlar gibi dağıldıklarını hayal ederek, her 300.000 sıradan yıldız için en fazla bir antistar olduğunu tespit edebildiler.
Bununla birlikte, kökenleri Evrenin başlangıcına kadar gidecek olan eski anti-yıldızların Galaksi çevresindeki haledeki gama ışını teleskoplarından daha kolay saklanabileceğini de gösterdiler.
Referanslar:
- “AMS-02 antihelium olayları nereden geliyor?” yazan Vivian Poulin, Pierre Salati, Ilias Cholis, Marc Kamionkowski ve Joseph Silk, 28 Ocak 2019, Fiziksel İnceleme D.
DOI: 10.1103/PhysRevD.99.023016 - “10 yıldan itibaren Güneş Sistemi mahallesindeki yıldız karşıtı kesir üzerindeki kısıtlamalar fermi Simon Dopourqué, Luigi Tibaldo ve Peter von Ballmoos tarafından hazırlanan Geniş Alan Teleskop gama ışını kaynak kataloğu, 20 Nisan 2021, Fiziksel İnceleme D.
DOI: 10.1103/PhysRevD.103.083016
