Okyanus tabanı, en kötü toplu kabuslarımızdan yaratılmış gibi görünen dinsiz türlerle dolu. şeytani bakışlar var parlayan balıklar ve süngerler (Sünger Bob’a benzemeyen) antik kalıntıları yutmak diğer hayvanlardan. Ancak okyanus tabanındaki organizmalar, atmosferimizdeki karbondioksiti hapseden biyolojik karbon yutaklarıdır.
Fransa’daki NRS/Genoscope ve IFREMER’den, Cenevre Üniversitesi’nden, Norveç Araştırma Merkezi’nden ve Bjerknes İklim Araştırmaları Merkezi’nden bir grup araştırmacı, çevreden okyanus tabanı örnekleri dünya ve içerdikleri DNA. DNA tarafından temsil edilen yaşam formlarının neredeyse üçte ikisinin keşfedilmemiş organizmalar olduğunu buldular. Araştırmalarına göre, diverse ve bilinmeyen plankton karbondioksiti derinlerde tutmak özellikle Dünya’nın kutuplarına yakın “sıcak noktalarda” tortu.
Bu keşfedilmemiş planktonlar, karbonu atmosferden deniz tabanına aktaran ve potansiyel olarak milyonlarca yıl boyunca depolandığı çok önemli bir gezegen sistemi olan biyolojik karbon pompasının bir parçasıdır. Bu “pompa” sayesinde plankton ve diğer organizmalar okyanusun üst seviyelerinde karbondioksit alırlar. ve sonunda vücut dokularında deniz tabanına taşırlar – genellikle öldükleri ve battıkları için. Ancak yeni çalışma, orada sadece ölü, batık plankton olmadığını buldu; bir sürü yaşayan, keşfedilmemiş yaratık da var. Bu karbon, ısıyı emeceği ve sera etkisine katkıda bulunacağı atmosferden derin karanlıkta tutulur.
Fransa’da CNRS’de araştırmacı olan Colomban de Vargas, “İlk kez, biyolojik pompaya, muhtemelen okyanuslardaki en temel ekosistem süreçlerine en çok hangi plankton topluluklarının katkıda bulunduğunu anlayabiliyoruz.” Dedi. basın bülteni.
Araştırma ekibi, 2010 ve 2016 yılları arasında toplanan 400’den fazla derin okyanus tortul örneğinden bir veri tabanı oluşturdu. yayınlanan Science Advances dergisinde bu ayın başlarında. “Bu, yüzeyden derin okyanus tortusuna kadar tam okyanus ökaryotik biyoçeşitliliğinin ilk birleşik vizyonunu sağlayarak, deniz ekolojik sorunlarının ilk kez küresel ölçekte ve okyanusun üç boyutlu uzayında ele alınmasına olanak tanır, ‘Tek Okyanus ekolojisine’ doğru büyük bir adımı temsil ediyor,” dedi araştırmacılar bir basın açıklamasında.
Sadece onlar bulmakla kalmadı çökeltilerdeki çeşitli planktonlar sekestrasyona yardımcı oldular, ancak kutup bölgelerinin karbon sekestrasyonunun “sıcak noktaları” olduğunu ve deniz tabanı çökellerindeki plankton DNA’sının biyolojik pompanın (deniz karbon pompası olarak da bilinir) gücünü tahmin edebileceğini de doğrulayabildiler.
Bilim adamları, okyanusumuzun emdiğini tahmin ettiler yaklaşık %40 ürettiğimiz karbondioksitin – ve bu yeni bulgular, deniz tabanı ekosistemi ne kadar önemli bu süreç içindir.
“Çalışmamız ayrıca derin deniz biyoçeşitlilik araştırmasının büyük önem taşıdığını gösteriyor. Southampton Ulusal Oşinografi Merkezi Fahri Üyesi araştırmacı Andrew J. Gooday, okyanus tabanındaki tortullarda yaşayan çok sayıda bilinmeyen organizmanın ekolojik ve biyojeokimyasal süreçlerde temel bir rol oynaması gerektiğini söyledi. “Bu geniş, nispeten bozulmamış ekosistemleri gelecekteki olası insan istilalarının etkilerinden korumak ve iklim değişikliğinin üzerindeki etkilerini anlamak istiyorsak, bu zengin çeşitlilik hakkında daha iyi bir bilgi çok önemlidir.”
