Otomatik odaklama hassasiyeti söz konusu olduğunda, Sony, EOS 1D X Mark III’ün piyasaya sürülmesiyle Canon 2020’de rekabeti yakalayana kadar yıllarca üstünlüğünü korudu. Ancak bu profesyonel bir spor ve foto muhabirliği kamerasıdır ve AF sisteminin en yüksek önceliğe sahip olması beklenir.
Ancak Canon, EOS R5 ve R6 gövdelerinde aynı mükemmel AF sistemini hızla takip ederek, onu hem profesyonel tüketicilere hem de meraklı pazarlara açtı. Bu, ilham vermeyen orijinal EOS R’nin ardından Canon’un aynasız dünyada önemli bir oyuncu olarak itibarını yeniden tesis etti.
Canon burada durmadı ve EOS R3’te Eye Control AF biçiminde başka bir otomatik odaklama yeteneği katmanı ekledi. ‘Katman’ diyoruz çünkü onu kullanmak isteğe bağlıdır ve mevcut AF sistemiyle birlikte çalışır.
Öyleyse, pratikte mükemmel olan denenmiş ve test edilmiş bir AF sistemi varsa, gerçekten başka birine ihtiyacımız var mı? Belki de değil, özellikle de çoğu profesyonel fotoğrafçının kendi yöntemlerine göre ayarlandığı ve yeni bir sisteme uyum sağlamak oldukça sinir bozucu olabilir ve bu da fotoğraf fırsatlarının kaçırılmasına neden olabilir.
Ancak, gerçekten hızlı ve kolay olmayı vaat eden bir sistemi kullanma seçeneği verilse (sadece bir şeye bakın ve bam, kilitli), onu kullanmak istemez miydiniz?
Eye Control AF tam da bunu vaat ederken, Canon geçen yıl kameranın lansman duyurusu sırasında bununla ilgili o kadar çok uyarı listeledi ki, bir pazarlama hilesi olarak karşımıza çıktı.
Bu yüzden sadece denemek zorunda kaldım ve hoş bir sürpriz oldu. İşe yarıyor… pek çok faktöre bağlı olduğu için henüz tam olarak mükemmel değil.
Canon’un Eye Control AF’si tam olarak nedir?
Basitçe söylemek gerekirse, bu AF sistemi, bir dizi sekiz düşük güçlü kızılötesi LED’in göz kürenizin hareketini takip ettiği vizörden bakarak nesneleri seçmenize olanak tanır. Bu bilgi, kameranın baktığınız şeye otomatik olarak odaklanmasını sağlayan sensör üzerine bindirilir. Bir atletin veya hayvanın gözüne bakmak kadar kesin olabilir (yeterince yakınsanız).
Eye Control AF tam olarak yeni değil. Bu, Canon’un 1990’larda bazı 35mm SLR’lerinde kullanılan göz kontrollü otomatik odaklamanın bir revizyonudur. O zamanlar, film kameralarında daha az AF noktası vardı, bu da bu sistemi oldukça güvenilir kılıyor, AF noktası seçimini daha hızlı ve daha kolay hale getiriyordu.
Ancak şimdi, aynasız bir kamera olduğu için, tüm çerçeve otomatik netleme için kullanılabilir ve sistemin algoritmaları, büyük ölçüde nesne tanımaya bağlıdır. İkincisi, EOS R3’ün Eye Control AF’sini bu kadar yeni yapan şeydir.
EOS R3, motorlu araç algılama özelliğine sahip ilk Canon fotoğraf makinesidir (insanlar ve hayvanlarla birlikte), böylece AF’yi belirli bir nesne türünü seçecek şekilde ayarlayabilirsiniz ve fotoğraf makinesi, olabilecek herhangi bir şeyi yok saymayı oldukça iyi bir şekilde yönetir. çerçevede.
Eye Control AF’yi gerçek dünyada kullanma
Canon EOS R3 incelememizde bahsettiğimiz gibi, Eye Control AF “neredeyse büyülü hissettiriyor”. Sadece düzgün bir şekilde kalibre ettirmeniz ve istediğiniz (veya gerçekten baktığınız) konuyu seçemediğini fark ederseniz, bir kalp atışı içinde yeniden kalibre etmeye hazır olmanız gerekir. Bunun nedeni, dış etkenlerdeki en küçük değişikliğin, irisinizin boyutu veya ortam ışığının boyutu olsun, konu seçimini etkileyebilmesidir. Açıdaki en ufak bir değişiklik yeniden kalibrasyon gerektireceğinden, kamerayı nasıl tuttuğunuz bile Eye Control AF’yi etkileyebilir.
Kalibrasyonunuz yerindeyse, Eye Control AF bir özneye kilitlenip onu takip etme yeteneğinden çok daha fazlasıdır… yeter ki siz ona ayak uydurabilirsiniz. Uyarılarla nereye gittiğimizi gördün mü?
Ancak kalibrasyon hiç zaman almaz. Menü sisteminde Eye Control AF ayarını seçmeniz, Kalibrasyon’u seçmeniz, EVF’ye bakmanız ve Mn-F düğmesine basmanız yeterlidir. Vizörden gördüğünüz talimatları izleyin ve işte hazırsınız. Bu işlem, her kalibrasyon için 10-15 saniyeden fazla sürmez.
Kaydedebileceğiniz ve hatta kalibrasyon işlemini tekrarlayarak (istediğiniz kadar) iyileştirebileceğiniz altı özel kalibrasyon vardır – ne kadar iyileştirirseniz o kadar iyi olur. Bununla birlikte, sahadayken ve mükemmel çekim anı gelip çattığında, Eye Control AF’yi kullanmak, özellikle aydınlatma koşullarının sürekli değiştiği dış mekanlarda etkilenebilir veya kaçırılabilir.
Devam eden pandemi nedeniyle yerel sporlar neredeyse durma noktasına geldiğinden, zamanımın bir kısmını EOS R3 ile açık havada kuş avlayarak geçirdim. Aydınlatma koşulları sabit kaldığı sürece, Eye Control AF bir cazibe çalıştı. Ancak güneşin üzerinden ağır bir bulut geçtiğinde bu hassasiyeti kaybettim ve AF sistemini yeniden kalibre etmek zorunda kaldım.
Düşük ışık koşullarında bile çekim yapmak için zaman harcadım (Aralık 2021’de bir Noel ışıkları sergisinde). Eye Control AF, çoğu zaman titreyen LED’lerle bile çalışmayı başarırken, aydınlatma koşullarındaki değişiklik sorunlara neden oldu.
Canon, gözlük veya kontakt lens takarsanız Eye Control AF’nin huysuz olabileceğini bize bildirmekte gecikmedi… ve bu yeterince doğru. Her ikisini de kullanan biri olarak, tekrar tekrar kalibrasyon yapmama rağmen gözlük takarken doğru odak noktasını bulmakta zorlandım. Yine de kontakt lens takarken daha iyidir – bu durumda kesinlikle kaçırmaktan daha çok etkilenir. Bununla birlikte, AF sistemi ikisi olmadan da en iyi performansı gösterdi (EVF diyoptrileri için çok şükür!).
Vizörden bir gözü kapalı (benim yaptığım gibi) bakan bizler için, göz boyutundaki küçük değişiklikler – ki bu siz farkına bile varmadan olabilir – AF noktası seçimini de etkileyebilir ve yeniden kalibrasyon burada yardımcı olmayacaktır. Bu sorunu çözmenin tek yolunun iki gözü açık tutmanın olduğunu buldum, ancak doğal olarak buna alışmak biraz zaman aldı.
Uzun lafın kısası, Eye Control AF çalışır – kutuda söylediklerini yapar ve AF noktası seçimini daha hızlı hale getirir – ancak bunu etkileyebilecek birkaç faktör vardır. EOS R3, geri dönüşün çok hızlı olduğu ve ortam koşullarındaki bir değişiklik için yeniden kalibre etmek için 20 saniyeliğine bile durmanın genellikle mümkün olmadığı spor fotoğrafçılarına ve foto muhabirlerine lanse ediliyor. Kaçırılan fırsatlar, kayıp para anlamına gelebilir.
İşte EOS R3’ün iyi yanı – hiçbir noktada varsayılan AF retikülü kaybolmaz ve her zaman yerinde olur. Bu nedenle Eye Control AF’nin dairesel bakış açısı hedefin dışında olsa bile, çekimleriniz yine de iyi olacak. Aslında, ne çektiğinizi bilmeniz koşuluyla, potansiyel konunuzun boyutuna uygun özel bir AF alanı ayarlayabilirsiniz ve bu, aynı zamanda odağı kilitli tutmayı da kolaylaştırmalıdır. O zaman şu soru akla geliyor: Eye Control AF’ye gerçekten ihtiyacımız var mı?
Hala evet, yaptığımızı iddia ediyorum. Sistem çalışıyor ve konuları bulmayı ve izlemeyi kolaylaştırabilir, ancak henüz tam olarak mükemmel değil ve daha güvenilir olması gerekiyor. Belki de bunu iyileştirmenin bir yolu, farklı göz koşullarını (değişen göz boyutları, gözlük kullananlar, vb.) düzelten bir algoritma olabilir.
Başka bir seçenek de, herhangi bir olasılığa hazırlıklı olmanız için daha fazla özel kalibrasyon ayarı kaydetme yeteneği eklemek olabilir. Yazılım bir yana, belki de kamera gövdesindeki bir fiziksel kalibrasyon düğmesi, yerinde yeniden kalibrasyonları menü sistemine girmek zorunda kalmaktan daha hızlı yapabilir (mevcut kontrol düğmelerinden birini özelleştirmek mümkün olabilir, ancak fırsatım olmadı) test edin).
Mevcut haliyle Eye Control AF, hala oldukça yeni olmasına ve üstesinden gelmek için biraz sabır gerektirmesine rağmen, gemide olması harika bir seçenektir, ancak biraz daha gelişmesi gerekiyor.
