Artık RF aynasız kamera sistemine giden en ucuz yol olan Canon EOS R10 ile bir hafta geçirecek kadar şanslıyım. Ve mükemmel olmasa da, R10 beni yeni başlayan fotoğrafçılar için listenin başında olması gerektiğine ikna etti.
Bu oldukça önemli bir şey çünkü bir Canon fotoğraf makinesi hakkında uzun zamandır söyleyemediğimiz bir şey. Rebel DSLR’leri (ABD dışında üç haneli EOS kameraları olarak bilinir) bir zamanlar öğrenciler için varsayılan seçimdi. Ancak aynasız çağda Canon bocaladı ve Sony, Fujifilm ve Nikon’un bütçe kamera öğle yemeğini çalmasına izin verdi.
Sonunda Canon EOS R10 ile formunu yeniden keşfetti. Bu 979 $ / 899 £ / 1.499 AU $’lık kamera, geleneksel olarak giriş seviyesi bir model olarak adlandırdığımız şey değil. Canon Rebel SL3 / EOS 250D’den %50 daha pahalıdır ve oldukça gelişmiş kontroller ve özelliklerle birlikte gelir.
Ancak akıllı telefon çağında, ‘başlangıç kamerası’ tanımının değiştiğini düşünüyorum. Akıllı telefon işleme, görüntü kalitesi boşluğunu kapattığından, bağımsız bir kamera satın almanın ve onu bas-çek olarak kullanmanın artık birkaç avantajı var.
Bugün en iyi başlangıç fotoğraf makinelerinin ihtiyaç duyduğu şeyler, akıllı otomatik odaklama, yaratıcı kontrol, güçlü seri çekim, sağlam video becerileri ve fotoğrafçılara büyüme alanı sağlayan bir dizi lenstir. Ve Canon EOS R10, son birkaç yılda bu fiyat noktasında test ettiğim çoğu fotoğraf makinesinden daha iyi performans gösteriyor.
Köpek dostu
Yeni başlayanlar için en kullanışlı kamera özelliği, akıllı bir otomatik odaklama sistemidir ve bu, Canon EOS R10’da gerçekten göze çarpan bir özelliktir.
Otomatik odaklama, kameralarda telefonlardan daha önemlidir, çünkü ikincisinin küçük sensörleri ve geniş lensleri, sahnenizin çoğunun varsayılan olarak odakta olduğu anlamına gelir. Bu nedenle, telefonların sığ bir alan derinliğini dijital olarak yeniden oluşturmak için ‘portre modları’ vardır. Ancak bir APS-C fotoğraf makinesinde parlak bir lensle hızlı hareket eden bir nesneyi çekerken, otomatik odaklamadan yardım almanız gerekir.
EOS R10’un AF sistemi hem etkileyici hem de daha da önemlisi sezgiseldir. Dual Pixel CMOS AF II kurulumu, profesyonel Canon EOS R3’ten geliyor. Ve o kameranın performansına uymasa da temelleri aynı.
EOS R10, insanlar, hayvanlar (köpekler, kediler, kuşlar) ve araçlar dahil olmak üzere çok çeşitli nesneleri izleyebilir ve bunları çerçevenin etrafında takip edebilir. Özellikle yeni başlıyorsanız ve kompozisyon gibi başka şeylere odaklanıyorsanız, gerçekten kullanışlı bir araçtır.
Kediler, geyikler ve hız yapan bir papağan gibi çok çeşitli hayvanlar üzerinde test ettim. Ve isabet oranı kesinlikle %100 olmasa da, EOS R10 5-10 metre uzaklıktan bile gözleri bulma ve onlara kilitlenme işini buldu. Daha önceki otomatik odaklama sistemlerinden farklı olarak, bu izleme, EOS R10’un AF modlarının çoğunda da mevcuttur ve herhangi bir göz bulamazsa otomatik olarak bir yüze veya vücuda geçiş yapar.
Aksiyon veya spor çekimleri yaparken, otomatik odaklama denklemin yalnızca bir parçasıdır – ayrıca ideal olarak hızlı seri çekime ve iyi bir ara belleğe ihtiyacınız vardır. Neyse ki Canon EOS R10 burada da etkileyici.
En yüksek hızlar
Canon, EOS R10’un mekanik deklanşörüyle 15 fps ve elektronik deklanşörüyle 23 fps’de etkileyici bir çekim yapabildiğini söylüyor ve kamera, Canon’un teknik özelliklerinde belirtilen süre boyunca bu hızları koruyamasa bile testlerim bu iddiaları destekledi.
Tampon, işleri yaklaşık 7 fps’ye düşürmeden önce, mekanik deklanşörü kullanarak bir saniye boyunca 15 fps’de sıkıştırılmamış ham dosyaları çekebildim. JPEG çekiyorsanız, yaklaşık 12 fps’ye düşmeden önce daha kullanışlı bir altı saniye boyunca 15 fps’de devam edebilirsiniz.
Elektronik deklanşör 23 fps işaretini kısa bir süreliğine vurabilir, ancak uzun bir seri çekimde çok daha yavaştır ve hareketli nesneleri çekerken bükülme sorunlarına neden olabilir (sarmal deklanşör olarak da bilinir), çoğu durumda mekanik yapmak hala en iyi seçimdir.
O halde Canon EOS R10 profesyonel bir spor kamerası değil. Ancak, zamanlamanızı doğru yaparsanız, hız yapan evcil hayvanların, gülen insanların veya önemli spor anlarının kısacık anlarını yakalamak için yeterince hızlıdır. Ve bu, başlangıç seviyesindeki kameralarda her zaman mümkün olmuyor.
Giriş seviyesi bir kamera için bir diğer önemli özellik, küçük ve hafif olmasıdır. Bir kamerayı yanınıza almak ne kadar kolaysa, onu o kadar çok kullanırsınız. Canon EOS R10’un ‘mini DSLR’ tasarımı, bloktaki en küçük aynasız fotoğraf makinesi olmadığı anlamına gelse de, yalnızca 426 g ağırlığındadır (yaklaşık iki iPhone ile aynı).
Ayrıca, zanaatınızı öğrenmenin iyi bir yolu olan sokak fotoğrafçılığı için yeterince göze çarpmadığını buldum.
EOS R10’da biri deklanşörün arkasındaki üst plakadan diğeri arkada olmak üzere çift kontrol kadranına sahip olduğundan, daha dramatik bir görünüm elde etmek için manuel olarak çekim yapmak veya pozlama telafisini ayarlamak oldukça kolaydır.
Bu kontrolleri, özel bir AF joystick ile birlikte, başlangıç seviyesindeki bir fotoğraf makinesinde almak yine oldukça sıra dışıdır, ancak bunlar size enstantaneleriniz üzerinde daha fazla kontrol sağlar ve bir telefonda elde edilmesi çok daha zor olan çekimler yapmanıza yardımcı olur.
Sensör perspektifi
Yeni başlayanlar için başka bir bonus, makrolar için kullanışlı bir odak istifleme özelliği de dahil olmak üzere EOS R10’un sahne modlarıdır.
Bu, aralarında küçük odak kaymaları olan bir dizi fotoğraf çeker (kaç tane karar verebilirsiniz). Bunlar daha sonra kamera içinde tek bir JPEG’de birleştirilir. Denemediğim bir kaydırma modu, hız izlenimi veren bulanık arka planlar elde etmek için kamerayı ne kadar hızlı hareket ettirdiğinize bağlı olarak bir deklanşör hızı seçer.
Canon’un kameraları ne yazık ki Olympus (şimdi OM Sistemi) kameralarında bulacağınız kadar çok kamera içi hesaplama modu sunmuyor. Ancak şu anda Olympus OM-D E-M10 Mark IV ve profesyonel seviye OM System OM-1 gibi eski modeller arasında bir boşluk var. Şimdilik, EOS R10 ve yardımcı kamera içi yığınlama, deneysel yönünüzü ortaya çıkarmanıza yardımcı olabilir.
EOS R10’un görüntü kalitesi ne kadar iyi? Kameranın çoğu gibi, yeterince iyi. Canon, R10’un yeni bir 24MP CMOS sensöre sahip olduğunu söylüyor, ancak bunun önceki kameralarda gördüğümüzün değiştirilmiş bir versiyonu olması mümkün. Her iki durumda da, ne ‘istiflenmiş’ bir tasarıma sahip ne de BSI (arkadan aydınlatmalı) olan son teknoloji bir çip değildir.
İşlemcilerdeki ve görüntü işlemedeki gelişmeler sayesinde, ikincisi büyük bir eksiklik değil. Gerçek şu ki, EOS R10, gerekirse Lightroom gibi gölgelerden kurtulmanız için size oldukça cömert miktarda ayrıntı verir. İşte az görünen bir kapıdan gölgeleri kaldırmanın sonucu.
EOS R10’da bazı temel kamera içi ham düzenleme yapmak ve beyaz dengesi ve gürültü azaltma gibi şeyleri ayarlamak mümkündür, ancak Lightroom veya Snapseed’de bunu yapmak hala daha kolaydır.
Ham dosyalar sensörün tüm çıktısı olduğu için – onları etkili bir şekilde dijital ‘negatif’ hale getirir – çalışmak için JPEG’lerden daha fazla dinamik aralık elde edersiniz. Bu, pozlama hatalarını düzeltmek veya bir izleyicinin gözünü fotoğrafınızın ana konusuna yönlendirmek için ışığı şekillendirmek için kullanılabilir.
Yeni başlayanlar için EOS R10’un herhangi bir dezavantajı var mı? Tecrübelerime göre, fiyat için beklenmedik bir şey yok. Elektronik vizör 0,59x etkili büyütme ile oldukça küçüktür, gövde içi görüntü sabitleme (IBIS) yoktur ve 4K/60p video modu oldukça büyük 1,56x kırpma özelliğine sahiptir (aşağıya bakın). Ancak bunların hiçbiri anlaşma bozucu değil.
Asıl tek eleştirim kameranın kendisiyle değil lensleriyle ilgili. Şu anda Canon, EOS R10 ve EOS R7 için yalnızca iki yerel lens üretti: RF-S 18-45mm f/4.5-6.3 IS STM ve RF-S 18-150mm f/3.5-6.3 IS STM yakınlaştırma. Bu, Sony ve Fujifilm’in beğenilerine kıyasla oldukça önemsiz.
Yine de, bunun göründüğü kadar kötü olmamasının birkaç nedeni var. İlk olarak, geniş bir lens yelpazesi, daha gelişmiş fotoğraf makineleri için bir gereklilik değildir; bu nedenle, Canon EOS R7 incelememiz, aynı sorun için bu fotoğraf makinesine daha fazla zaman kazandırdı. Ayrıca, aslında EOS R10 ile iyi çalışması gereken oldukça kullanışlı (ve nispeten uygun fiyatlı) tam çerçeve lensler var.
18-45mm kit yakınlaştırmanın yanı sıra, kamerayı oldukça çok yönlü bir prime olan RF 85mm f/2 Macro (550$ / 670£ / 1.049 AU$) ile test ettim. EOS R10 ile güzel bir şekilde çalışması gereken diğer tam çerçeve RF lensler, RF50mm f/1.8 (180$ / 220 £ / 340 AU$), RF 16mm f/2.8 (299$ / 320 £ / 479 AU$) ve vahşi yaşam tutkunları için, RF600mm f/11 (699 $ / 860 £ / 1.399 AU $).
Bununla birlikte, Canon’un yeni küçük sensörlü kameraları için birkaç yerel APS-C lensi daha piyasaya sürdüğünü görmek yine de iyi olurdu.
on kişilik başlangıç
Canon EOS R10, başlangıç seviyesindeki rakiplerini geride bırakmıyor. Ancak, otomatik odaklamanın gücü ve kullanılabilirliğinin yanı sıra kullanışlı seri çekim hızlarının, şimdilik Sony ve Fujifilm rakiplerine karşı üstünlük sağladığını düşünüyorum.
Kullanması çok eğlenceli ve nihayet, Canon’un Rebel (veya üç haneli EOS) DSLR’lerinin yıllardır yapmak için beklediği aynasız eşdeğeri.
Daha retro tarzı bir kameradan hoşlanıyorsanız ve çok çeşitli doğal lenslere ihtiyacınız varsa, Fujifilm X-T30 II daha iyi bir seçim olabilir. Benzer şekilde, eski Sony A6400, EOS R10’dan daha fazla merceğe sahip ve daha kompakt bir fotoğraf makinesi.
Ancak eski tarz sensörüne rağmen, EOS R10’un güçlü işlemcisi, otomatik odaklama deneyimi ve sağlam kontrol kurulumu, yeni başlayanlara başlamak için harika bir kamera ve büyümek için oldukça etkileyici bir kamera sunar. Özellikle Canon, R10’un sözünü bu doğal lenslerden bazılarıyla gerçekten destekliyorsa.
