SwRI liderliğindeki bir çalışma, asteroit Bennu’nun yüzey regolitinin öncelikle gevşek moloz olduğunu buldu. Dokun ve git numune toplama işleminden önce ve sonra alınan görüntüler, 15 inç’e kadar yüzey bozukluklarını gösterir. Kredi: NASA/Goddard/Arizona Üniversitesi
NASA’nın OSIRIS-REx uzay aracı 2020’de asteroid Bennu’nun yüzeyinden örnekler topladığı zaman, etkileşim sırasında ölçülen kuvvetler, bilim adamlarına moloz yığınlı asteroitlerin yetersiz anlaşılan yeraltına yakın fiziksel özelliklerinin doğrudan test edilmesini sağladı. Şimdi, Güneybatı Araştırma Enstitüsü liderliğindeki bir çalışma, asteroit yüzeyinin hemen altındaki katmanı, genel asteroitin iki katı boşluk içeren, zayıf bağlı kaya parçalarından oluşan bir tabaka olarak nitelendirdi.
SwRI’den Dr. Kevin Walsh, “Bennu gibi moloz yığınlı asteroitlerin düşük yerçekimi, üst katmanları sıkıştırmayarak, parçacık uyumunun etkisini en aza indirerek, yeraltına yakın yüzeyini zayıflatıyor” dedi. günlük Bilim Gelişmeleri. “Düşük yoğunluklu, zayıf bağlı bir yeraltı tabakasının, yalnızca temas noktasına lokalize değil, Bennu’nun küresel bir özelliği olması gerektiği sonucuna vardık.”
Tanımına “moloz yığınlı asteroid” olarak uyan Bennu, 1.700 fit çapında ve yerçekimi ile bir arada tutulan kaya parçaları ve enkazdan oluşan küresel bir koleksiyondur. Daha büyük bir ana asteroit kuşağı nesnesini içeren bir çarpışmadan sonra oluştuğu düşünülmektedir. Kayaların yoğun kraterli yüzeyine dağılmış olması, milyonlarca veya milyarlarca yıl önce çok daha büyük olan ana asteroidinden kurtarıldığından beri sert ve yuvarlanmış bir varoluşa sahip olduğunu gösteriyor.
OSIRIS-REx (Origins, Spectral Interpretation, Resource Identification ve Security–Regolith Explorer) görevinin amacı, Bennu’dan en az 60 gram yüzey materyali toplayıp 2023’te Dünya’ya teslim etmektir. içgörüler.
Walsh’a göre, OSIRIS-REx görevinde yer alan araştırmacılar, şimdiye kadar Bennu’nun termal özelliklerini ve kraterlerini ölçtüler ve moloz yığınlı asteroitlerin ayrı parçacıklarının gücünü ve gözenekliliğini tahmin ettiler. Bir asteroidin yüzeyindeki uzun vadeli evrimi kontrol eden ve etkileyen parçacıklar (veya regolit) topluluğu şimdiye kadar doğrudan araştırılmamıştır.
Örnekleme olayı öncesinde, sırasında ve sonrasında, OSIRIS-REx Camera Suite’in Örnek Alım Doğrulama Kamerası (SamCam), Dokun ve Git Örnek Alım Mekanizması (TAGSAM) robotik koluna bakarak görüntüler yakaladı.
SwRI liderliğindeki bir çalışma, yüzey asteroidi Bennu’ya hakim olan kayalık parçaların zayıf bir şekilde bağlı olduğunu ve muhtemelen küçük cismin boyutu ve düşük yerçekimi nedeniyle sıfıra yakın bir uyum sergilediğini buldu. Kredi: NASA/Goddard/Arizona Üniversitesi
Johns Hopkins Üniversitesi Uygulamalı Fizik Laboratuvarı’ndan bir yazar olan Dr. Ron Ballouz, “Temas anını parantez içine alan SamCam görüntüleri, temasın numune alanında önemli bir rahatsızlığa neden olduğunu gösteriyor” dedi. “Neredeyse görünür her parçacık, TAGSAM’ın çevresi boyunca 15 inçlik bir yarıçapa kadar tüm noktalarda hareket ettirilir veya yeniden yönlendirilir.”
Bu SamCam görüntüleri, TAGSAM’ın aşağı doğru kuvvetinin yaklaşık 16 inçlik bir kayayı kaldırdığını gösterdi. Kırılmaya dayanacak kadar güçlü olmasına rağmen, kaya yeniden yönlendirildi ve yüzeyinden küçük döküntüler yükseldi. Bu milimetre ölçeğindeki parçacıkların nispeten zayıf kuvvetler altında hareketliliği, daha büyük kayanın yüzeyi ile minimum kohezyonlu bağlanma olduğunu gösterir.
Yakın tarihli bir SwRI liderliğindeki çalışma, asteroit Bennu’nun yüzeyi ve yapısı hakkında yeni bilgiler sağladı. NASA’nın OSIRIS-REx uzay aracı verileri, tüm vücuda kıyasla, yüzeyinin yakınındaki boşluk alanının neredeyse iki katı olduğunu gösteriyor. Kredi: NASA/Goddard/Arizona Üniversitesi
Bilim adamları, asteroit boyutu azaldıkça ortalama regolit parçacık boyutunun arttığını, çünkü daha büyük cisimlerin daha yüksek yüzey yerçekimi nedeniyle daha küçük malzemeleri tuttuğunu teorileştirdiler. Ekip daha sonra Bennu’yu benzer moloz yığını asteroitlerle karşılaştırdı.
Walsh, “Bennu ve Ryugu’nun kaba, kaya kaplı yüzeyleri ile Itokawa arasında, yüzeyinin %20’si boyunca daha küçük parçacıklardan oluşan havuzlar içeren bir ikilik keşfettik” dedi. “Bunun birkaç açıklaması olabilir, ikincisinin yakın yüzeyinin, bu mikro parçacıkların iç kısma sızmasını engelleyecek kadar sıkıştırılmış olması veya belki de granüler tortuların, vücudun son zamanlarda yıkıcı bir yeniden düzenlenmesiyle ortaya çıkan yüzey altı katmanları olması da dahil olmak üzere.”
Bennu ile temastan hemen önceki ve sonraki görüntüler, geçen yaklaşık 1 saniye içinde, numune alma kafasının yaklaşık 3 fit genişliğindeki bir alanı bozduğunu ve havaya enkaz fırlattığını gösteriyor. Bennu, kısmen temasın neden olduğu yaygın rahatsızlık tarafından görülen, örnekleyici kafasının asteroide bastırılmasına minimum direnç sağladı ve bu veriler, asteroitin üst katmanlarının çok hafif önemli boşluklarla dolu olduğu sonucuna varılmasına yardımcı oldu. Sarı zarf, temas sonrası görüntüde haritalanmış bozuk alanı gösterir ve sağ alttaki görüntü, numune alıcı kafasının dudağının üzerindeki gölgeleri ve her ikisi de yüzeyin özelliklerinin anlaşılmasına yardımcı olan çatılı döküntüleri gösterir. Kredi: NASA/Goddard/Arizona Üniversitesi
Dergide eşlik eden bir makale BilimWalsh tarafından ortaklaşa yazılan , TAGSAM kolu tarafından numuneyi toplarken kazılan 30 fit uzunluğundaki eliptik krateri karakterize etti. Olay, kayaları ve tozu bir enkaz bulutu haline getirerek, orijinal yüzeyden daha koyu, daha kırmızı ve ince parçacıklarda daha bol olan malzemeyi ortaya çıkardı. Yer değiştiren yeraltı malzemesinin kütle yoğunluğu, bir bütün olarak asteroidinkinin yaklaşık yarısı kadardır.
NASA uzay aracı asteroit Bennu’nun kaya ‘vücut zırhını’ gözlemliyor
Kevin J. Walsh ve diğerleri, Bennu’nun yakın yeraltı yüzeyinin uzay aracı temasıyla ortaya çıkan sıfıra yakın kohezyon ve gevşek paketlenmesi, Bilim Gelişmeleri (2022). DOI: 10.1126/sciadv.abm6229
DS Lauretta ve diğerleri, Uzay aracı numune toplama ve asteroidin yüzey altı kazısı (101955) Bennu, Bilim (2022). DOI: 10.1126/science.abm1018
Alıntı: Çalışma, 10 Temmuz 2022’de https://phys.org/news/2022-07-insights-surface-asteroid-bennu.html adresinden alınan asteroid Bennu’nun (2022, 7 Temmuz) yüzeyi ve yapısı hakkında yeni bilgiler sağlıyor.
Bu belge telif haklarına tabidir. Özel çalışma veya araştırma amaçlı herhangi bir adil işlem dışında, yazılı izin alınmadan hiçbir bölüm çoğaltılamaz. İçerik yalnızca bilgi amaçlı sağlanmıştır.
