Centaur 29P/Schwassmann-Wachmann 1, 1927’deki keşfinden bu yana, yoğunluğu her altı ila sekiz haftada bir değişen, son derece aktif ve yarı periyodik patlamalarıyla bilim adamlarını şaşırttı. Gizemli buzlu cisme daha yakından bakıldığında, içinden fışkıran üç sıcak gaz jeti ortaya çıktı; bu da onun çeşitli nesnelerden belirgin biçimde farklı parçalardan oluştuğunu akla getiriyor.
Webb uzay teleskobunun yakın kızılötesi spektrograf cihazını kullanan bir bilim insanı ekibi, Centaur 29P’den yayılan gazların haritasını çıkardı. Webb’in görüntüleme ve tayf verileri, daha önce hiç görülmemiş özellikleri ortaya çıkardı: Güneş’e doğru yönelmiş iki karbon dioksit fışkırması ve yeni bir karbon monoksit fışkırması. Yeni keşif, centaur için şaşırtıcı bir köken hikayesi ortaya koyuyor ve bilim insanlarına güneş sisteminin oluşumuna ilişkin yeni bilgiler sağlıyor. Bulgular yakın tarihli bir makalede ayrıntılı olarak açıklanmıştır. çalışmak şurada yayınlandı Doğa.
“Centaur 29P’nin bolluğu açısından bu kadar dramatik farklılıklara sahip olması [carbon monoxide] Ve [carbon dioxide] NASA Goddard’daki çalışmanın ortak yazarı Geronimo Villanueva, “yüzeyinin tamamı, 29P’nin birkaç parçadan oluşabileceğini gösteriyor” dedi. ifade. “Belki de iki parça bir araya gelerek, ayrı oluşum yollarından geçen çok farklı bedenlerin karışımı olan bu centaur’u oluşturmuştur. İlkel nesnelerin Kuiper Kuşağı’nda nasıl yaratıldığı ve saklandığı hakkındaki fikirlerimize meydan okuyor.”
Centaurlar komik küçük nesnelerdir. Bunlar ne tam olarak kuyruklu yıldız, ne de asteroittir ve ikili doğaları ismin ardındaki açık ilham kaynağıdır. Buzlu nesneler Neptün’ün ötesinden Güneş’in yörüngesinde dönüyordu, ancak dev gezegenlerin ince kütleçekim etkileri yavaş yavaş yörüngelerini değiştirdi. Kentaurlar artık Jüpiter ve Neptün arasında bulunuyorlar, ancak yine de hem Trans-Neptün nesneleri (yani Neptün’ün yörüngesinden daha uzaktaki nesneler) hem de Güneş’le yakın temasları nedeniyle değişen kısa dönemli kuyruklu yıldızlarla ortak özellikleri paylaşıyorlar.
“Sentorlar gezegen sistemimizin oluşumunun kalıntılarından bazıları olarak düşünülebilir. NASA’nın Goddard Uzay Uçuş Merkezi’nde araştırmacı ve çalışmanın baş yazarı Sara Faggi, yaptığı açıklamada, çok düşük sıcaklıklarda depolandıkları için güneş sisteminin ilk aşamalarındaki uçucu maddeler hakkındaki bilgileri koruyorlar “dedi. “Webb bizim için gerçekten etkileyici olan bir çözünürlük ve duyarlılığın kapısını açtı; verileri ilk kez gördüğümüzde heyecanlandık. Hiç böyle bir şey görmemiştik.”
Verilere dayanarak, keşfin arkasındaki ekip jetlerin bir modelini oluşturdu; bu model, jetlerin centaurun çekirdeğindeki farklı bölgelerden fışkırdığını öne sürdü. Fıskiyelerin yayıldığı açılar aynı zamanda çekirdeğin farklı bileşimlere sahip farklı nesnelerin bir araya gelmiş olabileceğine de işaret ediyor.
Ancak bilim adamları, Centaur 29P’nin dramatik parlaklık patlamalarına neyin sebep olabileceğinden ve sıcak gaz jetlerini harekete geçiren mekanizmanın ne olduğundan hala emin değiller. Örneğin kuyruklu yıldızların jetleri suyun dışarı çıkmasıyla hareket eder, ancak centaurlar su buzunun şeklini değiştiremeyecek kadar soğuktur.
Jetleri neyin hareket ettirdiğini daha iyi anlayabilmek için araştırmacılar centaur ile daha fazla zaman geçirmek istiyor. Appalachian Eyalet Üniversitesi’nden araştırmacı ve çalışmanın ortak yazarı Adam McKay, yaptığı açıklamada, “Bu nesneye yalnızca bir kez, zamanın anlık bir fotoğrafı gibi bakacak vaktimiz oldu” dedi. “Geriye dönüp Centaur 29P’ye çok daha uzun bir süre sonra bakmak isterim.”
Daha fazla: Gezegenlerin Ötesinde: Güneş Sisteminin İlginç Mazlumları
