Duke Üniversitesi araştırmacıları ve diğerleri tarafından öncülük edilen bir nakil yöntemi, organ bağışçılarından kalplerin kullanılabilirliğini artırmaya hazırlanıyor. Bu ay yayınlanan büyük bir çalışmada yazarlar, bu yöntemle ölen donörlerden alınan kalplerin, geleneksel olarak toplananlar kadar güvenli olduğunu buldular. Teknik, yaygın olarak uygulanırsa, bu hayat kurtaran organların kullanılabilirliğini %30 veya daha fazla artırabileceğini söylüyorlar.
Ölüm, beyin ve/veya kalp dahil dolaşım sisteminin geri dönüşümsüz olarak durması olarak tanımlanır. Yalnızca beyin tamamen çalışmayı bıraktığında, kişinin dolaşım dahil diğer vücut işlevlerini günlerce mekanik olarak sağlam tutması mümkündür. Böbrekler gibi bazı organlar rutin olarak dolaşımdaki ölümden sonra elde edilebilir ve bu da organların bir nakil için canlı kalması için tipik olarak daha az zaman bırakır. Ancak yakın zamana kadar bağışlanan kalpler hep beyin ölümünden sonra temin ediliyordu.
Son yıllarda cerrahlar Avrupa ve Avustralya DCD olarak da bilinen dolaşımsal ölümden sonra bağışlardan kalp naklini başarıyla gerçekleştirmeye başladılar. 2019 yılında Duke Üniversitesi Tıp Fakültesi’nden bir ekip oldu ABD’de aynısını yapan ilk kişi; iki yıl sonra oldular ilk ABD’de bu türden bir pediatrik kalp nakli gerçekleştirmek için. Cerrahlar bu başarıyı elde etmek için TransMedics şirketi tarafından geliştirilen ve potansiyel alıcılara taşınırken kalbin vücudun dışında pompalamaya devam etmesini sağlayan teknolojiye güvendiler.
Duke’daki bu erken nakiller, yöntemi 20 farklı hastanede test eden daha büyük bir klinik araştırmanın (TransMedics sponsorluğunda) parçasıydı. Şimdi, bu denemenin tam sonuçları nihayet çıktı ve inanılmaz umut verici görünüyor.
çalışma oldu yayınlanan Geçen hafta New England Journal of Medicine’de. Geleneksel olarak bağışlanmış bir kalp veya bir DCD kalbi almak üzere rastgele atanan kalp nakli yapılması planlanan 180 hastayı içeriyordu. Araştırmacılar daha sonra organ nakli yapılan hastaların sağlığını ve uzun süreli sağkalımını takip ettiler.
Bilinen diğer risk faktörlerine göre ayarlandıktan sonra, DCD hastalarında altı aylık sağkalım oranı yaklaşık %94 iken, geleneksel nakil grubundaki yaklaşık %90’dı. Başarılı olsalar bile, organ nakilleri pek çok yan etkiye neden olabilir. Ancak 30 gün sonra her iki gruptaki hastaların yaşadığı ciddi yan etkilerin miktarında da bir fark yoktu, bu da yeni yöntemin göreli güvenliğini gösteriyor.
Duke Üniversitesi Cerrahi Bölümü’nde yardımcı doçent olan çalışma yazarı Jacob Schroder, “Bu, nakil merkezlerinin hastalarına bunu sunmalarındaki engelleri ortadan kaldırmalıdır çünkü artık her iki kalp tipinin de eşdeğer olduğunu gösteren objektif, randomize verilerimiz var” dedi. Tıp Fakültesi, bir ifade üniversite tarafından.
Duke ve diğer hastaneler, çalışmanın sona ermesinden bu yana DCD kalp nakli yapmaya devam ettiler. Gibi bildirildi AP’ye göre, Birleşik Organ Paylaşım Ağı’na göre geçen yıl ABD’de bu nakillerden 345’i ve bu yıl şimdiye kadar 227’si vardı (2022’de toplamda rekor kıran 4.111 kalp nakli yapıldı). Ancak Schroder ve meslektaşları, bulguları ortaya çıktıktan sonra bu nakillerin giderek daha yaygın hale gelebileceğine ve olacağına, havuzu en az %30, hatta daha fazla genişleteceğine inanıyor.
Duke Tıp Departmanında yardımcı doçent olan ortak yazar Adam DeVore yaptığı açıklamada, “Hedefimiz her zaman, ihtiyacı olan çok sayıda hastaya kalp nakli sunmak için donör havuzunu genişletmek olmuştur” dedi. “DCD Heart çalışmasını bitirip yayınlayarak, diğer merkezlerin de bu uygulamayı benimsemesi için net bir yol haritası sunuyoruz.
