Şunu hayal edin: 2008 ve üniversitedeki ilk yılım, kendi dizüstü bilgisayarıma fena halde ihtiyacım var ama bir ton yedek gelirim yok (okuyun: neredeyse hiç). Bu noktada, kendisini sağlam bir şekilde kurmuş olan Dell, marka Madene ve diğer liselere sağladığı masaüstü bilgisayarlar sayesinde, düşük ve orta seviye dizüstü bilgisayarların sağlam bir üreticisi ve uygun fiyatlı olması nedeniyle bir numaralı tercihim oldu.
Dikkatli bir şekilde tasarruf ettikten sonra orta sınıf seçeneği olan bir Dell Inspiron 1525’e karar verdim. Tabii o zamanlar bunların hiçbiri benim için önemli değildi. Sadece not almama, film izlememe, oyun oynamama ve ayrıca onu sarı bir arka plakayla kişiselleştirmeme izin verecek bir şeye ihtiyacım vardı, en iyi oyun dizüstü bilgisayarına veya MacBook’a veya bunun gibi bir şeye ihtiyacım yoktu, sadece bir şey işe yaradı.
O dizüstü bilgisayar bana neredeyse on yıl dayandı ve onu parçalara ayırdım. Gerçekten de var olabilecek en iyi öğrenci dizüstü bilgisayarlarından biriydi. Not alma oyunum kusursuz hale geldi, filmleri aktarabilir ve DVD’de oynatabilir, bilgisayar laboratuvarına ihtiyaç duymadan araştırma makaleleri yazabilir (ve işe gidip gelen bir öğrenci için bu hayati önem taşırdı) ve çok daha fazlasını yapabilirdim.
Madeline adını bile verdiğim bu sarı Dell Inspiron 1525 benim bebeğimdi ve bugüne kadar birlikte geçirdiğimiz zamanın kıymetini biliyorum. Ve geriye dönüp baktığımda, sayısız kez tamir etmek zorunda kaldığım mutlak bir bok parçasıydı. Ancak buna rağmen, ihtiyaçlarınıza en uygun dizüstü bilgisayarı nasıl doğru bir şekilde seçeceğiniz konusunda bana çok değerli dersler verdi ve herkesin bir ay içinde okula geri dönmeye hazırlanmasıyla, umarım daha fazla insan bu seçime benzer bir seçim yapar. Ben yaptım.
Boy ve kilo çok önemli
Dell Inspiron 1525’in tam olarak altı kilo olduğunu söyleyerek başlayayım. Ve o dizüstü bilgisayarı haftada yedi gün okul ve okul arasında yanımda taşıyordum. Adil olmak gerekirse, bu ağırlık, dünya için takas etmeyeceğim yerleşik DVD sürücüsünden geldi. Ama tahmin edebileceğiniz gibi, bu, genç bir yetişkinin tüm kitaplarıyla birlikte her gün ortalıkta dolanması oldukça ağır bir yüktü.
Onu daha da hantal yapan şey, boyutu biraz artıran ve büyük olasılıkla optik sürücü ile birlikte ağırlığa katkıda bulunan 15.4 inçlik ekrandı. Ve bu dizüstü bilgisayarı kullanımımın çoğunun sıradan olduğunu düşünürsek, altı kiloluk bir kağıt yazma makinesini taşımam tamamen gereksizdi.
Bunun yerine, daha taşınabilir bir dizüstü bilgisayar veya daha da iyisi bir ev bilgisayarı bulmaya odaklanmalıydım. İkincisi ile not alamazdım ama çok daha uzun raf ömrüne sahip daha kararlı bir makine yapacaktı. Ne yazık ki Chromebook’lar ben üniversiteden ayrılana kadar yoktu, bu yüzden bu bir seçenek değildi. Ama ne olursa olsun, satın aldığım ürünü araştırmak için daha fazla zaman harcamalıydım ve kendimi çok fazla sırt ağrısından kurtarabilirdim.
Birinci ders: Ekran boyutunun ve ağırlığının ihtiyaçlarınıza uygun olduğundan emin olun.
Yapı kalitesi gerçekten önemli
Ol’ Madeline, hesap vermeden önce bana yaklaşık on yıllık faydalı bir ömür verdi, bugünlerde dünyanın en iyi dizüstü bilgisayarının gerçekten yapabileceğini bile sanmadığım bir şeydi, bu yüzden o sert, yaşlı bir kızdı. Günümüzde bir dizüstü bilgisayarın ortalama yaşam döngüsünün yaklaşık üç ila beş yıl olduğu düşünüldüğünde, Madeline kelimenin tam anlamıyla daha küçük dizüstü bilgisayarların etrafında daireler çizdi. Ancak bu, kendi sorunlarıyla geldi, öngörmediğim veya planlamadığım bir şey.
Sahipliğimden yaklaşık iki yıl sonra, menteşelerin biraz kapalı olduğunu fark ettim. Her açtığımda arka plakanın bir kısmını dizüstü bilgisayarın geri kalanından kaldıracağı noktaya kadar düzgün bir şekilde açılmayı bıraktılar. Neyse ki bu sorun çoğunlukla tüm parçayı değiştiren üniversite teknisyenleri aracılığıyla çözüldü.
Ayrıca bu dizüstü bilgisayarın çok çabuk ısındığını çok çabuk fark ettim. Çok kızarmış olmasını istemediğiniz sürece bu dizüstü bilgisayarı kucağınızda bulundurmayın. Görünüşe göre bunun nedeni, 1525’in anormal olmayan tek bir soğutucu kullanmasıydı, ancak bu model bu sorunla en yaygın olanıydı. Ancak geçmişte Allisa buna hiç bakmadı çünkü bu tür bir yapı sorununun ne kadar önemli olduğunu anlamadı. Bu yüzden zor yoldan öğrendim.
Bir noktada pil bende de başarısız oldu ve satın almak zorunda kaldım ve ardından yepyeni bir tane taktım. Olumlu yanı, bunun gücü ve dolayısıyla pil ömrünü büyük ölçüde artırmasıdır, ancak dezavantajı, artık arkadan çıkıntı yapan bir pilim olmasıydı.
İkinci ders: durum tespiti uzun bir yol kat ediyor
Yerleşik optik sürücüleri özlüyorum
1525’in ağırlığının ana nedenlerinden birinin optik sürücü olduğunu söylediğimi hatırlıyor musunuz? Keşke günümüz dizüstü bilgisayarlarında yaygın bir sorun olsaydı. Elbette, taşıması kolay ultra ince dizüstü bilgisayarlara sahip olmak harika, çünkü daha fazla çeşitlilik daha fazla ihtiyaca hitap ediyor. Ancak sürücüsü olan bir dizüstü bilgisayar bulmanın hiçbir yolu yok.
Bu özelliğin aşamalı olarak kullanımdan kaldırılmasının birçok nedenini tartışabiliriz, ancak gerçek şu ki, bu tasarım seçimi bir dizüstü bilgisayarın yapabileceklerini ciddi şekilde sınırlar ve onu yalnızca dijital ürünler ve indirmelerle sınırlar. Ayrıca, artık DVD oynatıcı olarak iki katına çıkmıyorlar, ki bu bir travesti.
Dell Inspiron 1525’ime geri döndüğümde, istediğim zaman bir film izleyebildiğim, oyun veya program yükleyebildiğim ya da CD yazabildiğim gerçeği bana çok daha fazla esneklik kazandırdı. O dizüstü bilgisayar birkaç yıl içinde benim için o zamandan beri diğer dizüstü bilgisayarların yaptığından daha fazlasını yaptı.
Üçüncü ders: O gidene kadar neye sahip olduğunu bilemezsin.
Bilgisayarınıza iyi bakın, o da sizinle ilgilenecektir (genellikle)
Yıllar geçtikçe ben ve Dell Inspiron 1525’im – benim Madeline – birçok iniş ve çıkışlardan geçti. Ve o mahvolmuş yaşlı canavar bana baş ağrısından payını fazlasıyla verse de onu hala tüm kalbimle seviyorum ve ondan öğrendiğim dersleri dünyalara değişmem.
