Normal insanlar couture kıyafetleri (nesli tükenmiş teknikler, malzemeler ve işçilik dışında her şeyin kullanıldığı abartılı özel tasarımlar) düşündüklerinde muhtemelen lüks ipek, esnek deri, kristal ve tülden yapılmış parçaları hayal ediyorlar. Daniel Roseberry eski kapaklı telefonunuzu düşünüyor.
Fransız moda evi Schiaparelli’nin kreatif direktörü Roseberry, Pazartesi günü Paris’te markanın 2024 couture defilesini sergiledi. Roseberry kapsamında, Schiaparelli şovları moda hayranları arasında heyecan verici bir etkinlik haline geldi; yalnızca ünlü müşterilerle dolu A listesindeki ön sıralar için değil, aynı zamanda her defilenin ardından sonsuza kadar yeniden yayınlanan unutulmaz giyilebilir heykeller için de. (Yüksek modaya daha az ilgi duyanlar bile bunu fark edebilir geçen yılın aslan elbisesi veya Lady Gaga’nın Açlık Oyunları-esque topluluk Başkan Joe Biden’ın göreve başlama töreninde giyildi.)
Schiaparelli defilesinin bu sezonun öne çıkan parçaları görsel açıdan büyüleyici olduğu kadar sembolik de: gerçek boyutlu bir robot oyuncak bebek ve kısa bir kokteyl elbisesi, her ikisi de tamamen teknolojik atıklarla kaplı. Eski telefonlar, hesap makineleri, teller, anakartlar ve CD’ler, payetler veya boncukların daha az iddialı bir giysiyi süslediği gibi süsleme olarak kullanılıyor. Roseberry, yürümeye başlayan çocuğun bir referans olduğunu söyledi Yabancı filmler ve söylenmiş WWD Koleksiyonlarının yapay zeka tarafından yeniden karıştırıldığı bir çağda ilham almak için anılarını araştırdığını söyledi.
Bebek ve “Anne” lakaplı elbise, kısmen insan, kısmen nesne; geçmişten yükseliyor ve geleceğe musallat oluyor. iPhone öncesi döneme ait malzemeler kullanılarak bir araya getirilen parçalar, robot destekli insanlık dışı bir varlığa karşı uyarıda bulunuyor gibi görünüyor. Aynı zamanda, daha basit bir zamanın teknoloji israfını yeniden bağlamsallaştırıyorlar.
Roseberry, “Artık birlikte büyüdüğüm teknoloji o kadar eski ki, bazı vintage kumaşları ve süslemeleri tedarik etmek neredeyse zor” dedi. yazdı gösteri notlarında.
Eski ıvır zıvırın aniden değer kazanması ve aranması yeni bir şey değil. Aslında Roseberry’nin çalışmaları, Y2K nostalji döngüsünün tüm hızıyla devam ettiği bir zamana denk geliyor. Bu trend sadece moda için de geçerli değil. Gençler eski dijital kameraları satın alıyor, yaşayamadıkları Myspace dijital kamera estetiğine kapıldılar. İçinde gerçekten keyifli bir TikTok videosu, bir kullanıcı iki iPod Nano’yu alıp saçına takıyor. Başka bir kişi daha var eski klavyelerle kaplı bir duvar. 2000’li yılların başı gibi görünen bir Schiaparelli elbisesi Ben casusluk sayfa sadece trendin doğal ilerleyişidir.
Ne zaman daha önce unutulmuş ve atılmış bir şeye yeniden ilgi duyulsa ve pazarlansa, 20 yıl sonra neyi geri almaya çalışacağımızı düşünüyorum. Çoğu zaman, yeniden keşiflerimiz, öğenin pratik faydasıyla daha az ilgilidir (bkz: iPod Nano saç tokaları) ve daha çok bir tür kültürel ve sosyal sinyal vermeyle ilgilidir. 2020’lerde yeni nesillerin yeniden satış sitelerini araştıracağı teknolojinin işareti ne olacak? Belki tıklama düğmeleri ve sevimli bir adı olan bu küçük turuncu kutu?
Ailemin eski Canon dijital fotoğraf makinesindeki fotoğraflar iPhone’umdan daha iyi değil ve hatta kullanımı çok daha hantal. Ancak bu beni onu depodan çıkarıp yakın zamanda bir partiye getirmekten, arkadaşlarımın ve yabancıların fotoğraflarını çekmekten alıkoymadı. Okuldan sonra hiçbir kanalda yayınlanmayan selfieler çeken bir çocuk olmakla aynı şey değildi. Ancak bir zamanlar tüm bunların farklı olduğunu ve benim de orada olduğumu hatırlamak ve başkalarına hatırlatmak eğlenceliydi.
