Bizans güneş tutulması kayıtları, Dünya’nın dönüşünün belirsiz tarihini aydınlatıyor

Tam bir güneş tutulmasına tanık olmak unutulmaz bir deneyimdir ve biz onların oluşumunu anlayıp doğru bir şekilde tahmin etmeden önce tarih boyunca daha da etkileyici olmuş olabilir. Ancak bu olağanüstü astronomik gösterilerin tarihsel kayıtları, yalnızca meraktan daha fazlasıdır – Dünya’nın hareketindeki değişiklikler hakkında paha biçilmez bilgiler sağlarlar.

yılında yapılan yeni bir çalışmada Pasifik Astronomi Derneği YayınlarıJapon araştırmacılar, daha önce tanımlanmış güneş tutulması kayıtlarının özellikle kıt olduğu bir dönem olan MS 4.-7. yüzyıllarda Doğu Akdeniz çevresinde gözlemlenen tam güneş tutulmalarını tespit etmek ve konumlandırmak için Bizans İmparatorluğu’na ait kayıtları taradılar.

Bu kayıtlar, tarih boyunca Dünya’nın dönüşünün değişkenliğini anlamak için çok önemlidir. Bununla birlikte, antik çağda bu olayları kaydeden insanlar, modern astronomların ilgisini çeken önemli bilgileri sıklıkla dışarıda bıraktığından, tarihi tutulmaların doğru zamanlarını, yerlerini ve kapsamlarını belirlemek özenli bir iştir.

Tsukuba Üniversitesi’nden yardımcı yazar Yardımcı Doçent Koji Murata, “Bu döneme ait orijinal görgü tanıklarının ifadeleri çoğunlukla kaybolmuş olsa da, sonraki nesiller tarafından kaydedilen alıntılar, çeviriler vb. değerli bilgiler sağlıyor” diye açıklıyor. “Güvenilir konum ve zamanlama bilgisine ek olarak, tutulmanın bütünlüğünün doğrulanmasına ihtiyacımız vardı: gökyüzünde yıldızların göründüğü ölçüde gündüz karanlığı. 4. ila 7. yüzyıllar arasındaki beş tam güneş tutulmasının olası zamanlarını ve yerlerini tespit edebildik. Doğu Akdeniz bölgesinde, 346, 418, 484, 601 ve 693 CE.”

Bu yeni bilginin ışık tuttuğu anahtar değişken, Dünya’nın dönüşüne göre ölçülen zaman ile Dünya’nın dönüşünden bağımsız olarak ölçülen zaman arasındaki fark olan ΔT’dir. Bu nedenle, ΔT’deki varyasyonlar, Dünya’daki bir günün gerçek uzunluğundaki varyasyonları temsil eder.

Örnek olarak MS 19 Temmuz 418 tutulmasını ele alan eski bir metin, güneş tutulmasının o kadar eksiksiz olduğunu ve yıldızların gökyüzünde göründüğünü bildirdi ve gözlem yeri Konstantinopolis olarak belirlendi. Bu zaman için önceki ΔT modeli, Konstantinopolis’i bu tutulma için bütünlük yolunun dışına yerleştirebilirdi. Bu nedenle, 5. yüzyıl CE için ΔT, bu yeni bilgilere dayanarak ayarlanabilir.

Dr. Murata, “Yeni ΔTverilerimiz önemli bir boşluğu dolduruyor ve 5. yüzyıl için ΔTmargin’in yukarı revize edilmesi gerektiğini, 6. ve 7. yüzyıllar için olanların ise aşağı doğru revize edilmesi gerektiğini gösteriyor” diyor.

Bu yeni veriler, Dünya’nın yüz yıllık bir zaman ölçeğindeki dönüşünün değişimine ışık tuttu ve böylece deniz seviyesi ve buz hacmi değişkenliği gibi tarih boyunca diğer küresel fenomenlerin incelenmesine yardımcı oldu.