Bir Highland Song incelemesi: İskoç Dağlık Bölgesi’nde özgürlüğü bulmak

Oynadım Bir Yayla Şarkısı Gerçek sonuca ulaşmadan önce üç kez, ama beni en çok etkileyen, felaketle sonuçlanan ilk girişimim oldu. İskoç Dağlık Bölgesi’nde kaybolup birkaç saat geçirdikten sonra, kazara atlamayı yanlış değerlendirip aceleyle taşlı bir çukura daldığımda sabırsızlığım beni yendi. Zaten düşük olan dayanıklılık çubuğum neredeyse sıfıra düştü ve kendimi tekrar yukarı tırmanamayacak durumda buldum. Yolculuğumun gidişatından bıkmış bir halde, oyunu orada bırakıp hikayemin bir çıkmazla sonuçlanacağı gerçeğini kabul etme fikrine kapıldım.

Yapmadığıma eminim.

Inkle tarafından geliştirilen Bir Yayla Şarkısı bunun gibi öğretilebilir anlar üzerine inşa edilmiştir. 2D platform oyunu, kendini umutsuzca bunaltıcı hissettiren dolambaçlı bir dünyada bulmaya çalışan kaçak bir kızın reşit olma hikayesidir. Takip edilecek doğrudan bir anlatım olsa da, en önemli anları oyuncuların dağ zirveleri arasında keşfettiği, ortaya çıkan hikayelerdir. Maceranın en derin gerçeği ancak gezinme eylemiyle ortaya çıkar: Başlangıçta hiç kaybolmazsanız kendinizi bulamazsınız.

Bir Yayla Şarkısı özgürlüğünü başarılı bir şekilde tercüme eden, kendini keşfetmeye yönelik meditatif bir arayıştır. Zelda Efsanesi: Vahşi Nefes temelli bir bağımsız maceraya. Yol boyunca hayal kırıklıkları ve aksilikler olabilir, ancak kusurluluk yolculuğun bir parçasıdır. Bu hatalardan ders çıkarıp onlar için daha iyi olmak bizim işimiz.

Hadi kaybolalım

Bir Yayla Şarkısı Bir çocukluk fantezisini benzersiz bir hayatta kalma macerasına dönüştürüyor. İskoçya Dağlık Bölgesi’nde yaşayan, köhne evinden ve dırdırcı annesinden kaçan genç bir kız olan Moira McKinnon ile açılıyor. O bir görevde olan genç bir kadın; Planı, yazın başlangıcını simgeleyen bir İskoç festivali olan Beltane’ye zamanında amcasıyla buluşmak için denize kaçmak. Orada, amcası onun gerçekte kim olduğunu anlamasına yardım edeceğine söz verirken, büyüyen ağrılarına bir çare bulmayı umuyor. Bu, çocukluk kaygısının dokunsal bir kendini keşfetme arayışına dönüşmesinin basit bir hikayesi.

Inkle, Moira’nın yeni keşfettiği özgürlüğünü yansıtmak için ilhamını alan benzersiz bir oyun döngüsü yaratıyor. Vahşi Nefes. Moira’nın, tırmanılabilir zirvelerle dolu bir dizi vadiyi geçerek denize doğru ilerlemesi gerekiyor. Highlands, 2D olarak oluşturulmuş olmasına rağmen kapsam açısından Zelda’nın Hyrule’u kadar büyük hissettiriyor. Doğal ayrıntılar ve zengin toprak tonlarıyla dolu, çok katmanlı bir manzara resmi. Sadece joystick’imi yukarı hareket ettirerek zirveler arasında zıplamaya ve herhangi bir yüzeyi ölçeklendirmeye başladığımda, o yücelik hissini anında alıyorum.

Moira’nın macerasının gerçekliği ortaya çıktıkça bu ilk heyecan yerini kaygıya bırakır. Bir Yayla Şarkısı kısa sürede küçük ölçekli bir hayatta kalma oyunu olarak kendini ortaya koyuyor. Moira’nın başlangıçta büyük olan ve tek seferde ne kadar tırmanabileceğini belirleyen dayanıklılık çubuğunu zorlu yürüyüşler arasında dinlenerek yönetmem gerekiyor. Aceleci bir sıçrama veya sert bir iniş, ben dinlenene kadar çıtayı kesecek olan derin bir dizime neden olabilir. Ayrıca gece olduğunda uyuyabileceği uygun barınaklar bulmam gerekiyor çünkü kayalık bir çıkıntının altında kestirmeye çalışmak ertesi gün dayanıklılığını azaltacaktır. Bu, beni dikkatli hareket etmeye ve ışık söndüğünde kullanıma hazır bir acil durum planına sahip olmaya teşvik eden etkili bir kaynak yönetimidir.

İşleri daha da stresli hale getirmek için Moira’nın bir zamanlayıcısı var – Beltane’ye zamanında geri dönmesi için yalnızca birkaç günü var. Denize geç varabilir ama aradığı cevapları bulamaz. Yaralanma riskini göze alarak hareket etmem gereken zamanlar olduğu için bu güçlü bir itme ve çekme yaratıyor. Bu gerilim, Highlands’in tepeler, mağaralar ve sırlardan oluşan genişleyen bir labirent olması gerçeğiyle daha da artıyor. Moira’nın karmaşık duygularını yönlendirmeye çalışması gibi, ben de tepelerin gerçekten bitip bitmeyeceğini merak ederek umutsuzca kaybolmuş gibi hissetmeye başlıyorum.

Bu, ilerlemeye teşvik edildiğimde her şeyi daha da ödüllendirici hale getiriyor. İçindeki her engel Bir Yayla Şarkısı üstesinden gelinebilir. En dipte olduğumu, umutsuzca ufka doğru yolumu açtığımı hissetsem bile, nereye gittiğimi görmek için her zaman tırmanabileceğim bir zirve vardır. Her mücadelenin sonunda bir açıklık vardır; Onu bulmak için ayağa kalkmam gerekiyor.

Rogue tarzı bir müzikal

Temel oynanış fikirleri iyi bir platform macerası yaratır ancak deneyimi özel kılan daha geniş yapıdır. Inkle’ın son sürümü gibi, anlatı cinayet gizemi Denize, Bir Yayla Şarkısı roguelike türünden yaratıcı notlar alıyor. Her macera, Moira’nın mümkün olduğu kadar hızlı bir şekilde denize ulaşmaya çalıştığı geleneksel bir “koşu” gibi işliyor. Aslında Beltane için oraya zamanında ulaşmak ilk başta zorlayıcıdır, ancak oyuncular hem Highlands’i hem de kendilerini anlamaya başladıkça daha kolay hale gelir.

Her oyunda amaç, keşfedilebilir yollar aracılığıyla dağların arasından bir yol bulmaktır. Bunlar, kısayollara dair ipuçları içeren dağınık kağıtlar aracılığıyla çözülebilir. Oyuncular bir zirveye tırmanıp araziyi görürken, gizli yerleri işaretlemek için haritaya bir iğne bırakabilirler. Olay yerine gidip ipucunu doğrulamak yolu ortaya çıkaracaktır. Ve harita çalışmalar arasında değişmediğinden, bu, kazanılan herhangi bir bilginin (toplanan tüm makaleler gibi) aktarılacağı anlamına gelir. Ayrıca maceram boyunca daha sonra işe yarayabilecek çeşitli eşyalar da bulabilirim, örneğin meşale yakmak için yanıcı oduna ihtiyacım olduğunu keşfettiğimde.

Arazi hakkında ne kadar çok şey öğrenirsem, bir sonraki koşumda onu o kadar hızlı fethedebilirim. Bu da bir dahaki sefere hızımı daha iyi ayarlayabileceğim ve ne zaman yavaşlayıp dinlenmenin uygun olduğunu öğrenebileceğim anlamına geliyor. Her seferinde kendimde hayatı biraz daha kolaylaştıran yeni bir şeyler keşfediyorum, tıpkı Moira’nın hikayesinde yaptığı gibi.

Maceranın aynı anlatı ağırlığını pek taşımayan müzikal bileşeni daha az başarılı. Oyuncular vadinin uzun bir bölümüne ulaştıklarında aniden hızlı bir ritim mini oyununa sürükleniyorlar ve burada kayaların arasından atlamak için müzik eşliğinde tuşlara aynı anda basmaları gerekiyor. Bir şarkıyı başarılı bir şekilde tamamlamanın Moira’nın gücünü artırdığı düşünülse de, değişiklik çoğu zaman önemsiz gibi geliyor. Sonunda, bölümler düz arazi geçişini biraz daha lezzetli hale getirmek için inşa edilmiş uzun, tekrarlayan ara bölümler gibi hissediliyor. Inkle’ın takdirine rağmen bu bölümler, bu yıl bir video oyununda duyacağınız en iyi müziklerden bazılarına ev sahipliği yapıyor; tutkulu İskoç halk ezgileri yolculuğa kültürel özgünlük katıyor.

Moira gibi Bir Yayla Şarkısı zaman zaman kendi kimliğini keşfetme arayışı içindeymiş gibi geliyor. Pek çok oyun türünü duvara fırlatıyor ve sporculara uyum sağlamaya çalışan genç bir gotik gibi her zaman birlikte çalışmıyorlar. Bu, bana sıfırlamaktan başka çok az seçenek bırakan, talihsiz ilk oyunum gibi birkaç karmaşık ana yol açabilir. Yine de bunda kasıtsız bir dürüstlük var. Deney yoluyla sesini bulmaktan çok korkmuş olsaydı, gerçek bir ergenlik çağına girme hikayesi olmazdı. Bir Yayla Şarkısı bize, kendimizi toparlamaya ve güvenle hareket etmeye istekli olduğumuz sürece, yeni bir şey denemenin ve hatta belki hata yapmanın sorun olmadığını hatırlatır. Büyümenin anlamı budur.

Bir Yayla Masalı PC ve Steam Deck OLED’de test edildi.