Bir asır önce, Avustralya tutulma gözlemcileri için sıfır noktasıydı ve Einstein’ın haklı olduğunu kanıtlamasına yardımcı oldu

1922’de Avustralya, dünyanın geri kalanından bugün olduğundan daha da uzaktı. Ama konu astronomiye geldiğinde, o yıl herkesin ilgi odağı oldu.

21 Eylül’de, tam bir güneş tutulmasının gölgesi, Batı Avustralya’daki Eighty Mile Plajı’ndan taşra boyunca ve Queensland-New South Wales sınırının hemen güneyindeki Pasifik Okyanusu üzerinden tüm kıtayı geçecekti.

Amerika Birleşik Devletleri, Kanada, Yeni Zelanda, Hindistan ve Britanya’dan gökbilimciler geldiler – o kadar uzak yerlere seyahat ettiler ki, pek çok Avustralyalı, isimleri basında görünmeye başlamadan önce onları hiç duymamıştı.

Bilim adamları orada sadece gösteri için değil, aynı zamanda tutulma gözlemlerinin Albert Einstein’ın sadece yedi yıl önce öne sürülen, o zamanlar tartışmalı genel görelilik teorisini doğrulayacağı umuduyla oradaydılar.

Einstein’ın teorisi, genel olarak konuşursak, yerçekiminin uzay-zamanın dokusunu bükebileceğini öne sürdü. Bunu test etmenin olası bir yolu, hem tutulmadan önce hem de tutulma sırasında yıldızların arka planını fotoğraflamaktı. Güneş’in yerçekimi, önlerinden geçerken uzak yıldızlardan gelen ışığı bükerek onların biraz farklı bir konumda görünmelerine neden olmalıdır – ve tutulma, astronomların Güneş’in parlamasını engelleyerek bu gözlemi yapmalarına izin verecektir.

Savaş ve hava

Birinci dünya savaşı, gökbilimcilerin Einstein’ın 1915 tahminini araştırmasını engelledi. Ancak 29 Mayıs 1919’daki tam güneş tutulması, onu haklı çıkarmak için ilk iyi şansı sundu. İngiltere, en az birinin gerekli gözlemleri yapabileceği umuduyla iki ayrı keşif gezisi düzenledi. İçinde Sobral, BrezilyaAstronom Royal Frank Dyson liderliğindeki ekipte ekipman arızası yaşandı. Ancak Afrika’nın batı kıyısındaki Principe adasında, Arthur Eddington, sert havaya rağmen olayı başarıyla fotoğrafladı.

Dyson, Eddington’ın fotoğraf plakalarını inceledikten sonra, “Einstein’ın tahminini doğruladıklarına şüphe yok” dedi. Ancak birçok şüpheci ikna olmadı.

Bir sonraki uygun tutulma 21 Eylül 1922’de Avustralya’daydı. Kaliforniya’daki ünlü Lick Gözlemevi, önceki birkaç tutulmayı fotoğraflamak için 12 metrelik ince kamerasını kullanmıştı ve yönetmen William Wallace Campbell, gözlemevinin “Einstein problemini” çözeceğine kararlıydı. Avustralya.

Campbell’ın seçtiği yer—Wallal, WA kıyısında, Broome’un 320 km güneyinde, uzaktı ve neredeyse erişilemezdi. Ancak neredeyse hiç bulutlanma şansı yoktu ve oradaki tutulma en uzun süre devam edecek ve tam beş dakikalık bir bütünlük sunacaktı.

Sığ denizler, keşif gemilerinin kıyıya yaklaşamayacağı ve bunun yerine yerel Yerli halkın yardımıyla ekipmanı yüksek gelgitte karaya taşımak zorunda kaldığı anlamına geliyordu.

Avustralya Kraliyet Donanması ayrıca, ağır ve hassas ekipmanların, Kanadalı ve Yeni Zelandalı gökbilimcilerin de dahil olduğu Campbell grubunun telgraf istasyonunun yakınında kamp kurduğu Wallal’a taşınmasında önemli bir rol oynadı.

Ayrıca Wallal’da Perth Gözlemevi, Hindistan’daki Kodiakanal Güneş Gözlemevi ve daha küçük bir özel İngiliz keşif gezisinden gökbilimciler vardı. Çeşitli takımlar, tutulmada sadece bir şansları olacağını bilerek birkaç antrenman yaptı.

Daha sonra, aylarca tutulma sırasında yaratılan devasa fotoğraf plakalarını inceleyen Campbell, Einstein’a gözlemlerin tartışılmaz olduğunu söylemesi için telgraf çekti. Avustralya’nın uzak bir köşesi, Evrenin temel gerçeklerinden birinin kanıtlanmasında çok önemli bir rol oynamıştı.

Bu arada, Avustralya’nın dört bir yanındaki diğer gökbilimciler ve amatör meraklılar, tutulma başlarının üzerinden geçerken gözlerini göğe çeviriyorlardı. Güney Avustralya, eyaletin kuzeydoğusundaki Cordillo Downs’a Hükümet Astronomu George Dodwell tarafından yönetilen bir keşif gezisi gönderdi. Hacimli ekipmanlarla dolu uzak yolculuğu, kahramanca boyutlarda bir girişimdi. Yine de şimdi, Cordillo Downs esas olarak tarihi yünlüyle tanınır.

Doğu eyaletlerinde seyahat biraz daha kolaydı ve halkın çoğu, tutulmayı izlemek için Queensland-NSW sınırındaki Goondiwindi’de toplandı. Bilim adamı, iş adamı ve hayırsever Sir Wilfrid Russel Grimwade Melbourne’den oraya bir gezi düzenledi; Sidney Gözlemevi gökbilimcilerini gönderdi; Sydney Üniversitesi, fizikçi tarafından yönetilen bir keşif gezisi düzenledi Oscar Vonwiller bu da dahil Peder Edward Pigotİngiliz Astronomi Derneği’nin NSW şubesi başkanı. Queensland Valisi, Sör Matthew Nathan, etkinlik için yola çıktı ve yerliler kilometrelerce öteden geldi.

Pigot’un İngiliz Astronomi Derneği’nin yirmi üyesi yakındaki Stanthorpe’a seyahat etmeyi tercih ederken, özel trenler Brisbane sakinlerini görüntüleme için Sandgate’e taşıdı. Yorulmak bilmeyen bilim adamı Rahip Skertchly, Brisbane’den Tamborine Dağı’na seyahat etti ve burada birçok farklı gözlem yaptı ve daha sonra koronayı bir tezahür olarak görmeyi tanımladı.

Tanıma zamanı

Her kesimden Avustralyalılar tutulmayla meşgul. Olayın harika fotoğraf kayıtları, özel broşürler ve bol gazete haberi var. Bilimsel coşku eğlenceyle karıştırıldı, sadece astronomları değil, aynı zamanda okul çocukları, Yerli halklar, taşralı deve sürücüleri ve daha geniş bir topluluğu da bir araya getirdi.

Ancak, bir asır sonra, küresel ve yerel halkın bu olağanüstü bir araya gelişi, gerçekleştiği yerlerde çok iyi belgelenmemiştir. Eylül 1972’de, Goondiwindi’nin vatandaşları tutulmanın altın yıldönümünü kutladılar, ancak bu yıl onun yüzüncü yılını kutlamak için herhangi bir resmi planın farkında değiliz.

Eighty Mile Plajı’ndaki büyük ve popüler bir karavan parkına yakın olan Wallal’da, Einstein’ın dehasını kanıtlamaya yardımcı olan önemli gözlemlerden söz edilmiyor. Belki bir anma plaketi veya enstalasyonu başlamak için uygun bir yer olabilir.

Bu makale şuradan yeniden yayınlandı: Konuşma Creative Commons lisansı altında. Okumak orijinal makale.