ABD, uzay topluluğu tarafından yörüngeyi tehlikeli enkazla doldurma eğilimi nedeniyle neredeyse evrensel olarak kınanan bir uygulama olan uydu karşıtı füze testi yapmayacağını açıkladı. Başkan Yardımcısı Harris, örnek olarak liderlik etme umuduyla bugün yeni politikayı duyurdu – ancak bunu yapmayalı o kadar uzun zaman olmadı.
Uydu karşıtı taahhüt, Ulusal Güvenlik Konseyi, Pentagon, Dışişleri Bakanlığı ve yörünge operasyonlarının güvenliği ve güvenliği ile ilgilenen diğerleri tarafından tasarlanan planlı bir dizi yeni “uzay normları” serisinin ilkidir.
Yörüngede bir uyduyu çıkarabilmek, dünyanın dört bir yanındaki askeri kuvvetlerin, genellikle kendi donanımlarının arızalı bir parçasını uzaktan yörüngeden çıkarabileceğini göstermenin incir yaprağı altında göstermeyi sevdiği yeteneklerden biridir. Tabii ki birincil amaç herkesi devirebileceklerini göstermek. başkasının gökten kuşların çıkması gerekli görülmelidir.
Çin, 2007’de bir ASAT operasyonu gerçekleştirdi; ABD 2008’de bir tane yaptı; Hindistan 2019’da sırasını aldı ve Rusya en son 2021’in sonlarında.
Herkes enkaz bulutunun ve diğer faktörlerin nasıl oynayacağını az çok bildiğini iddia etse de, basit gerçek şu ki, bu işlemlerin her biri yüzlerce veya binlerce nesneyi kontrolsüz yörüngelere fırlatıyor. Her yıl binlerce uydu fırlatıldığından, bu takip edilmeyen enkaz olayları artık akademik bir tehdit değil.
Vandenberg Uzay Kuvvetleri Üssü’nü ziyaret eden Harris, ABD’nin artık işleri lazerlere ve diğer yöntemlere açık bırakan “yıkıcı, doğrudan yükselen anti-uydu (ASAT) füze testi” yapmayacağını söyledi, ancak bunu geçeceğiz. ulaştığımızda köprü. ABD, “bunu uzayda sorumlu davranış için yeni bir uluslararası norm olarak kurmaya çalışıyor.”
Çok sayıda anlaşma ve pakt yürürlükte olsa bile, yasal olarak vahşi bir batı olduğu için, insanları uzayda ne yapılabileceği ve nasıl yapılabileceği konusunda anlaşmaya varmak zor bir şey.
Uzay Politikası ve Stratejisi için Havacılık Merkezi’nde uzay politikası analisti Robin Dickey, “Tonlarca farklı norm tartışması var – bunların nasıl geliştirileceğine dair tek bir çözüm yok” dedi. “Aldığınız yaklaşım, içeriğe ve bağlama bağlı olarak muhtemelen çok farklı olacaktır.”
Bazen bu, ortak kurumlarla ortak en iyi uygulamaları bulmak için çalışmak anlamına gelir; bazen küresel bir konuşma olduğundan emin olmak için BM’den geçiyor; bazen (örneğin bu sefer) yeni bir normal oluşturması umuduyla tek taraflı bir karar alınır. 2008 ve son ASAT testimiz o kadar uzun zaman önce olmasa da, uzay topluluğu o zamandan beri ölçülemez bir şekilde değişti ve o zaman sadece tavsiye edilmeyen şey artık mantıksız. (Kinikler, yeteneği gösterdikten sonra, bunu tekrar yapmamız için hiçbir neden olmadığını ve bu taahhüdü biraz gereksiz hale getirdiğini belirtebilirler.)
Dickey, “Uzayda neyin kabul edilebilir neyin kabul edilemez olduğuna dair bu ortak beklentileri belirlemek, alanın önümüzdeki on yıllarda herkes için güvenli ve kullanılabilir olmasını sağlamak için çok önemli bir adım” dedi.
Tabii ki Rusya ve Çin bağlamında, uzay programlarını ABD, Avrupa ve ötesindeki programlardan koparırken, bunun daha anlamlı bir amacı var – en son test gibi daha fazla eylemin sadece akıllıca değil, aynı zamanda uluslararası beklentilere ayak uyduramıyor. .
