Bakır Çağı’nda yaşayan insanların genomlarını inceleyen araştırmacılar, eski gruplar arasında daha önce bilinenden daha eski kültürel bağlantılar buldular.
İlk temaslar – beklenenden yaklaşık bin yıl önce – teknoloji ve kültürel alışverişin ne zaman gerçekleştiğini netleştirebilir. Kuzey Kafkasya ve Karadeniz’in kuzeybatı ucundaki gruplar arasında. Ekibin araştırması şuydu: yayınlanan bugün Doğa’da.
Max Planck Evrimsel Antropoloji Enstitüsü’nde arkeogenetikçi ve makalenin ortak yazarı Wolfgang Haak, Gizmodo’ya gönderdiği bir e-postada, “Şaşırtıcı bulgu, genetik olarak karışık imzaların MÖ 4. binyılda Odessa çevresindeki bölgede zaten homojenleştirilmiş olmasıydı, bu da temas ve genetik alışverişin zaten çok sayıda nesil boyunca gerçekleşmiş olması gerektiğini gösteriyor” dedi.
Araştırmacılar, MÖ 5400 ile MÖ 2400 yılları arasında, yani Geç Neolitik Çağı ve tüm Bakır Çağı’nı kapsayan bir zaman diliminde yaşamış 135 kişinin genetik verilerini incelediler. O zamanlar Avrasya’da köpüren pek çok yenilik vardı: metalurji, atın evcilleştirilmesi ve tekerleğin gerçek icadı bunların arasındaydı.
MÖ 3300 civarında, bozkır çobanları ayak izlerini Avrasya bozkırlarından genişletti. Bu zamana ait bozkır soyları, genellikle Doğu Avrupa ve Kafkasya’dan gelen avcı-toplayıcı grupların genetik bir karışımı olarak kabul edilir. Daha önce, aralarında Haak’ın da bulunduğu bir grup araştırmacı Kuzey Kafkasya’yı tanımladı çiftçilerin ve pastoral otlayan popülasyonların etkileşime gireceği bölgelerden biri olarak.
Yeni çalışma oluşurbu bulgular üzerine, bu tür çiftçi popülasyonlarının ve otlak gruplarının fikir alışverişinde bulunacağı ve açıkça genetik olduğu tarihleri geri iterek.
Bir dizi araştırma makalesinin en son çalışması. Neolitik, Bakır ve Tunç Çağları boyunca Avrasya’daki nüfus göçü ve etkileşim anlayışımızı önemli ölçüde yeniden şekillendiren. Geçen yıl bir Science dergisindeki üç makale ortaya çıktı Akdeniz ve Bereketli Hilal’deki kültürel alışverişin yönleri; Bu yıl farklı bir araştırmacı grubu Bir gemi enkazında bulunan kullanılmış iskeletler V’nin kültürel yapısına ilişkin içgörüler toplamak içinikings.
Genetikçiler artık tek bir eski bireyin yaşam öyküsünü, tüm popülasyonlar arasındaki karışımı haritalandırabilecekleri şekilde inceleyebilirler; bu, sadece birkaç on yıl önce yapılabilecek genetik analiz türüne kıyasla çok büyük bir gelişmedir. Şundan başka yere bakma ”insan soy ağacı” 27 milyondan fazla kişinin haritalanması bunun kanıtı için.
Haak, “Asıl ilerleme, daha fazla veri ve arkeolojik ve antropolojik bağlamın kapsamlı bir entegrasyonuyla, 10 yıl önce başladığımız geniş fırça darbelerinden çok daha incelikli bir insan tarihöncesi görüşü üretebileceğimizdir” dedi.
Yeni kalıntılar keşfedilip analiz edilecek ve eski kemikler yeni teknolojilerle bilim adamlarının hizmetine sunulacak. Bir zamanlar sadece ağızdan ağza anlatılan ataların hikayeleri artık kemikleriyle anlatılabilir. Bilim için bu çok iyi bir şey.
Devamı: Orta Doğu DNA Çalışması, Bölgedeki Karmaşık İnsanlık Tarihini Ortaya Çıkarıyor
