Las Vegas’taki Nevada Üniversitesi’ndeki bilim adamlarının önderlik ettiği yeni bir araştırma, geçmişte Dünya ve Ay’ın birbirine çok daha yakın olduğu zamanlarda, kutupsal yörüngelerde yörüngelerinde dönen küçük uyduların veya bir diskin olabileceğini ortaya çıkardı. Bu sonuçlar, benzer uyduların ötegezegenlerin ve onların uydularının yörüngesinde olabileceğini gösterebilir.
Ay şu anda Dünya’dan yaklaşık 384.600 kilometre uzaktadır, bu da gezegenimizin çapının yaklaşık 30 katıdır. Ancak bilim adamlarına göre Ay ve Dünya, birbirlerinden yılda yaklaşık 3,8 santimetre hızla yavaş yavaş uzaklaşıyor. Ay, bir zamanlar Dünya’ya çok daha yakındı; yaklaşık 4,5 milyar yıl önce, Mars büyüklüğünde bir kaya ile yeni doğmuş Dünya arasındaki dev çarpışma sonucu oluşmuştu. O zaman Ay, Dünya’dan yaklaşık 19.135 kilometre uzaktaydı; bu, gezegenimizin çapının yaklaşık 1,5 katıdır.
Ay’ın Dünya etrafındaki yörüngesi, gezegenimizin yörüngesine göre yaklaşık 5 derece eğiktir. Ancak önceki çalışmalar, Ay oluştuğunda yörüngesinin en az 10 derece eğik olduğunu öne sürüyordu. Bilim insanları hala neden bu kadar eğilimli olduğunu açıklayamıyor.
Yeni bir çalışma, Ay’ı oluşturan çarpışmadan kaynaklanan enkazın yerçekimsel çekiminin, Ay’ın yörüngesinin zaman içinde nasıl değiştiğini açıklamaya nasıl yardımcı olabileceğini inceledi. Dünya-Ay sisteminin bir zamanlar kutupsal yörüngede ekvator yerine Dünya ve Ay’ın kutupları etrafında dönen başka bir uydu veya diske sahip olabileceğini keşfettiler.
Şu anda Dünya ve Ay çevresinde sabit kutupsal yörüngeler bulunmamasına rağmen, Ay’ın oluşumundan hemen önce, Dünya ile Ay arasındaki mesafe yaklaşık 7,5 Dünya çapına ulaşana kadar sabittiler.
Araştırmacılara göre, erken dönemlerde Ay ve Dünya çevresinde kutupsal yörüngede bulunan başka bir uydu veya disk, Ay-Dünya yörüngesinin evrimini önemli ölçüde etkilemiş olabilir. Bu da mevcut özelliklerinin kafa karıştırıcı yönlerini açıklamaya yardımcı olabilir.
“Dünya-Ay sistemi çevresinde kutupsal yörüngesel malzemenin var olup olmadığını kanıtlamak zor olsa da, bu durum dış gezegen sistemlerinde uzun vadeli kararlı kutupsal ayların oluşma olasılığını artırıyor. Kutupsal yörüngede dönen aylar, ötegezegen-ay sisteminin dinamiklerini değiştirebilir ve bu nedenle potansiyel olarak gözlemlenebilir sonuçlara sahip olabilir” dedi çalışmanın ortak yazarı Stephen Lepp.
Araştırma sonuçları Astrophysical Journal’da yayınlanmak üzere kabul edildi.
