Yapay zekanın toplumumuzun ana hatlarını yeniden tanımladığı bir zamanda, Avrupa’nın temel bir zorlukla yüzleşmesi gerekiyor: Yeniliğe olanak tanırken vatandaşlarının haklarının korunmasını garanti etmek. Yapay zeka ve veri yönetimi, bağımsız konular olmak şöyle dursun, aynı madalyonun iki yüzüdür. Müreffeh ve etik bir teknolojik geleceği teşvik ederken haklarımızı koruyacak şekilde uyumlu hale getirilmelidirler.
Yapay zeka teknolojik bir boşlukta gelişmiyor. Çoğu kişisel veri olan çok sayıda veri tarafından desteklenmektedir. Bu nedenle kamu düzenleyici otoritelerini ve tarafsız güvenilir üçüncü tarafları yapay zeka yönetişiminin merkezine entegre etmek gereklidir. Bütün mesele bu Avrupa CNIL’in başlattığı çağrı 3 ve 4 Ekim’de Roma’da yapılan G7 toplantısı ve veri koruma ve mahremiyet yetkililerinin katıldığı yuvarlak masa toplantısından sonra.
Mevcut Avrupa düzenlemeleri: GDPR, Yapay Zeka Yasası ve Veri Yönetişim Yasası sağlam temeller atıyor ancak bunlar tek başına yeterli değil.
İşi bitirmek zorundayız
Vatandaşları veri kullanımı konusunda eğitmek ve bilinçlendirmek büyük bir zorluktur. Her birey, verilerinin nasıl toplandığını, saklandığını ve kullanıldığını anlayabilmeli ancak her şeyden önce bu yeni teknolojilerin sunduğu riskler ve fırsatlar karşısında kendilerini konumlandırma olanağına sahip olmalıdır.
IA Yasası ve GDPR, kuruluşların kullanıcılarını toplanan verilerin kullanımı konusunda bilgilendirmesini ve onlara itiraz veya kontrol haklarını kullanmalarına izin vermelerini gerektirir. Ancak bu kontrolün etkili bir şekilde uygulanmasını sağlayacak somut bir araç bulunmamaktadır.
Veri Yönetişim Yasası (DGA) somut bir önlem oluşturuyor: yapay zeka tarafından veri kullanımlarının şeffaflığını sağlayan veri aracıları, tarafsız güvenilir üçüncü taraflar. Bu nedenle veri aracılarının, verilerinin kontrolünü etkili bir şekilde kullanıcılara geri verme misyonu vardır ancak… DGA, bu fırsatı hiçbir şekilde özel aktörlerin yükümlülüklerine bağlamaz. Bu çerçevede, daha doğrusu bu çerçeve olmadan, her kuruluş bu veri haklarını nasıl bilgilendireceğine veya kullanılmasına izin vereceğine karar vermekte özgürdür.
Kağıt üzerinde tutarlı ama aslında vatandaşlar için anlaşılmaz. Nihayetinde verilerimiz hakkında bilgi edinmek ve muhtemelen bunların silinmesini isteme hakkını elde etmek için sıklıkla mektup göndermek, uzun süreçlerden ve alışverişlerden geçmek zorunda kalıyoruz. Bu nedenle kanunun lafzı uygulanıyor ama ruhu uygulanmıyor, bu da tüm faydalarını kaybetmemize neden oluyor.
Bu hakkın artık kullanıcı için bir çaprazlama olmaması için düzenleyicilerin koordinasyonu önemli bir unsurdur. Tutarlı yönetimi garanti altına almak için veriler, rekabet, telekomünikasyon ve yapay zeka düzenleyicileri arasındaki çabaların bir araya getirilmesi gerekiyor. Düzenleyici parçalanma yalnızca verilerimizin korunmasını zayıflatır ve onu kullanan şirketlerin sunabileceği yenilikleri önemli ölçüde sınırlandırır.
Amerika Birleşik Devletleri düzenleme açısından Avrupa’nın hızına yetişmek için çabalıyor.
Amerika Birleşik Devletleri’nde veri yönetimi stratejisi çok farklıdır: Amerikalılar yeniliği vatandaşların haklarının korunmasının önüne koyar. Kaliforniya Valisi Gavin Newsom’un yapay zeka modelleriyle bağlantılı felaketleri önlemek için teknoloji devlerine katı yükümlülükler getirmeyi amaçlayan SB 1047’yi veto etmesiyle ilgili son örnek, bu konudaki tüm farklılıklarımızı yansıtıyor.
Her ne kadar iddialı olsa da bu metin, yapay zeka modellerinin yıllık değerlendirmesi ve “kill switch” içeren gelişmiş bir güvenlik protokolü gibi gerekli koruma önlemlerini uygulamaya koyacaktı. Teknoloji şirketlerinin ve yatırım fonlarının baskısı, yasanın nihai reddedilmeden önce sulandırılmasına yol açtı.
Avrupa veri düzenlemesini güçlendirmeye çalışırken, ABD teknoloji devlerine kısıtlayıcı yasalar dayatmayı reddediyor. Bu fark çok açık: Yapay zekanın haklarımızı korurken ilerlemenin itici gücü olmasını sağlamak istiyorsak, çabalarımızı bir araya toplayarak ve yasal çerçevemizin tutarlılığını güçlendirerek ilerlemeye devam etmeliyiz. Veri aracıları gibi araçlarla basit ve standartlaştırılmış uyumluluk araçlarının uygulanması yoluyla bu metinlere pratik bir boyut vermezsek, bu boşa giden bir çabadır.
Bu düzenlemeler yürürlüğe girerse meyvelerini verecektir.
Birincisi, tüm paydaşların verilerine kolayca erişmesine ve paylaşmasına izin vererek inovasyonun hızlanmasına sonuçta katkıda bulunacaklar. Halihazırda yerleşik oyunculara alternatif sunmayan bölümlere ayrılmış bir sistem yerine yeni araçların yapımını ve bir araçtan diğerine aktarımı teşvik ederek egemenliğimizi daha da güçlendirmek.
Parcours Sup’un sorumlulukları ve rehberlik yardımı konusuyla ilgili olarak düzenli olarak dile getirilen konularla birlikte eğitim sektörü, yapılandırılmış ve erişilebilir bir veri alanında verilerin bir havuzda toplanmasının, çok daha verimli bir ortam yaratılmasında nasıl ses çıkarabileceğini mükemmel bir şekilde göstermektedir. aletler.
Öte yandan Elon Musk’un “Biz Robot” etkinliği sırasında yaptığı kaçamaklar, bu teknolojiler üzerinde kontrolü yalnızca devlere bırakarak aldığımız riskler hakkındaki uyarıyı pekiştirmekten başka bir işe yaramıyor.
Yapay zeka ve veri yönetişimi tutarlı bir şekilde inşa edilmeli ve kararlı bir şekilde vatandaşların haklarını korumaya odaklanmalıdır. Avrupa, hâlihazırda uygulamaya koyduğu ve transatlantik komşularımıza göre gerçek bir ilerleme teşkil eden düzenlemelerle dijital egemenlik konusunda yol gösterme fırsatına sahip. Bununla birlikte, veri yönetiminin bu başlangıcının gerçekten zorluklarla ve her şeyden önce yapay zekanın masaya getirdiği fırsatlarla başa çıkabilmesi için ortak çabaların hala önemli ölçüde güçlendirilmesi gerekiyor.
