Asgard Archaea, ökaryotik yaşamın kökeninin anahtarını tutabilir, yeni çalışma

Asgard Archaea olarak bilinen bir grup tek hücreli organizma, karmaşık yaşamın evrimi ile potansiyel bağlantısı için bilimsel dikkat çekti. Bu mikroplar ilk olarak derin deniz tortularındaki gen fragmanları ile tanımlandı. Ayrı bir arkeal alt grup olarak tanınmışlardır. Keşifleri, yaşam formlarının sınıflandırılması hakkında önemli sorulara yol açmıştır. Araştırmacılar, çekirdeğe sahip organizmalar olan ökaryotların bu mikroplardan gelişmiş olabileceğini öne sürüyorlar. Bu, bakteri, arkea ve ökaryotları ayıran uzun süredir devam eden üç alan yaşam modeline meydan okur.

Son çalışmalardan elde edilen bulgular

A’ya göre çalışmak Cell’de yayınlanan ETH Zürih’teki araştırmacılar, Asgard Arkea’nın, özellikle Lokiarchaeum Ossiferum’un hücresel yapısını incelediler. Profesör Martin Pilhofer liderliğindeki çalışma, Lokiactin adlı bir aktin proteininin varlığını vurgulamaktadır. Bu protein, ökaryotik hücrelerde bulunan aktine benzer ve mikropların karmaşık mimarisine katkıda bulunduğuna inanılan filamentöz yapılar oluşturur. Doktora sonrası araştırmacılar Jingwei Xu ve Florian Wollweber, bu yapıların rolünü doğrulamak için mikroskopi çalışmaları gerçekleştirdiler.

Asgard Archaea’daki mikrotübüller

Daha önceki bir çalışmada, ekip Asgard Archaea’daki aktin filamentlerini tespit etti, ancak mikrotübüllerin varlığı belirsiz kalmıştı. Son bulgular, Asgard Archaea’nın, ökaryotik hücrelerdekinden daha küçük ölçekte olsa da, mikrotübül benzeri yapılar oluşturan tubulin proteinleri ürettiğini ortaya koymaktadır. Aktin filamentlerinden farklı olarak, bu tübüller sadece birkaç türde gözlenmiştir. İşlevleri tam olarak anlaşılmamıştır, ancak araştırmacılar hücre içinde taşınmayı destekleyebileceklerini öne sürerler.

Evrimsel biyoloji için çıkarımlar

Buna göre raporlarAsgard Archaea’nın hücre iskeleti ökaryotik yaşamın ortaya çıkmasında önemli bir rol oynamış olabilir. Bilim adamları, bir Asgard Archaeon’un daha sonra mitokondriye dönüşen bir bakteriyi yutmuş olabileceğini öne sürüyorlar. Pilhofer, hücrede bu hücre iskelet yapılarının arkea ve bakteriler arasındaki etkileşimleri etkinleştirebileceğini ve sonuçta ökaryotik hücrelerin gelişmesine yol açtığını belirtti. Bu mikroplar üzerine yapılan araştırmalar, proteinlerini ve hücresel fonksiyonlarını anlamaya odaklanan çabalarla devam etmektedir.