Yaklaşık 20 ila 40 milyon yıl önce, entelodontlar -muazzam, pürüzlü dişli, domuz benzeri canavarlar- Avrasya ve Kuzey Amerika’da koştu. Ancak 3 fitlik çenelerinde endişe verici sayıda üçgen diş olmasına rağmen, bu ahır kabusları görünüşe göre tipik bir domuz diyetine sahipti.
Yeni bulgularPaleocoğrafya, Paleoklimatoloji, Paleoekoloji dergisinde geçtiğimiz günlerde yayınlanan bu makale, soyu tükenmiş bu tuhaf memelilerin ve bazı yakın akrabalarının beslenme alışkanlıklarına ışık tutarak, yaşadıkları değişen dünya hakkında ipuçları veriyor.
Araştırmacılar artık balinalar ve su aygırları gibi memelilerin yakın bir evrimsel akrabalığa sahip olduğunu anlıyorlar. Ancak fosil kayıtları, bu grupların bir zamanlar gezegeni, bazıları tuhaf ötesi olan, soyu tükenmiş birden fazla akraba aileyle paylaştığını gösteriyor. Uzatılmış, dar kafaları olan Dachshund suaygırlarına benzeyen antrakoterler vardı. Ayrıca belli belirsiz domuza benzeyen entelodontlar da vardı: sinir bozucu derecede atletik bacaklarla koşan, geniş, kanatlı elmacık kemikleri olan bufalo büyüklüğünde öfkeli domuzlar.
“Çok garip bir morfolojileri var. Farklı hayvanların birleşimi gibiler” dedi. Floransalı Rakiplerİspanya’daki Katalan İnsan Paleoekolojisi ve Sosyal Evrim Enstitüsü’nden evrimsel bir paleoekolog olan Dr.
G/O Media komisyon alabilir
100$’a kadar kredi
Samsung Rezerv
Yeni nesil Samsung cihazını rezerve edin
Tek yapmanız gereken e-posta adresinizle kaydolmak ve patlama: yeni bir Samsung cihazında ön siparişiniz için kredi.
Entelodonts ve anthracotheres, özellikle diyetleri ile ilgili olarak, Rivals’ın iyi anlaşılmadığını söyledi. Örneğin, entelodontların omnivor domuzlarla pek çok ortak noktası var gibi görünüyor, ancak aynı zamanda potansiyel yırtıcı hayvanlar olarak tasavvur edilmişler, bir tür toynaklı boz ayı gibi savunmasız oyun için ormanlık alanlarda ve ovalarda sinsice dolaşıyorlar. Diğer hipotezler, hantal sahte domuzların zamanlarının en büyük ve en kötü çöpçüleri arasında olduğunu, hatta muhtemelen tam sırtlana gidip kemikleri kırdığını öne sürdü. Bu küçük domuzcukların rosto biftek ve canlarının çok çektiği başka şeyler olduğu fikri, “terminatör domuz” veya “cehennem domuzu” sopa gibi lakapların yapılmasına yardımcı oldu ve hatta bir doğa belgeseli dizisi.
Rivals ve meslektaşları, entelodontların ve antrakoterlerin gerçekte ne yediklerini netleştirmeye yardımcı olmak için, fosilleşmiş dişleri incelediler. antrakoteriyum ve Entelodon kabaca 30 milyon yıl önce Oligosen döneminde güney Fransa’da yaşamış. Hayvanların yediği yiyecekler diş yüzeyinde mikroskobik çukurlar ve çizikler bırakır. Bu “mikro giyim” kalıpları, araştırmacıların bir hayvanın canlıyken hangi yiyecekleri yediğini anlamalarına yardımcı olabilir. Kemikler ve tohumlar çukur bırakma eğilimindeyken, çimenler ve yapraklar çoğunlukla çizikler taşır. Benjamin BurgerVernal’daki Utah Eyalet Üniversitesi’nde bu araştırmaya dahil olmayan bir paleontolog.
Ekip, fosilleşmiş dişlerdeki mikro aşınma modellerini, domuzlar, ayılar, aslanlar, su aygırları ve atlar gibi bilinen diyetlere sahip diğer memelilerden alınan bir desen veritabanıyla karşılaştırdı.
antrakoteriyumörneğin, otlayan, otlayan ve meyve yiyen memelilerle benzerlikleri olan, bitki temelli hemen hemen her şeyden oluşan bir diyetten zevk alıyor gibiydi.
Ayılar gibi etobur eğilimli omnivorlarla gruplandırmak yerine, entelodont modelleri modern domuzlarda ve pekarilerde görülenlere çok benziyordu. “Şunu atabiliriz [hypothesis of] etobur davranışı, ”dedi Rivals. Yaratıklar da kemikleri ısırmayı alışkanlık haline getirmiş gibi görünmüyorlardı.
Bu, terminatör domuzların tamamen pis olduğu ve ısırmadığı anlamına mı geliyor? Şart değil. Modern domuzlar, fırsat verilirse et toplayacaklar ve entelodontlar muhtemelen yaptı. fazla.
Entelodontlar, kendi zamanlarında şüphesiz hala hayvanları korkutuyorlardı. Fiziksel olarak onlar esasen ayaklıklar üzerinde suaygırlarıydı. Kafataslarındaki işaretler, dövüşürken birbirlerinin suratlarını ısırmak için 100 derecelik timsah tarzı ağızlarını kullandıklarını gösteriyor.
Bulgular, Rivals’a göre her iki hayvanın da birçok farklı türde gıda kaynağına erişimi olan çeşitli bir ekosistemde yaşadığını gösteriyor.
Burger, bu iki memelinin yaşadığı dönemde dünyanın Eosen’in ılık, sıcak ev koşullarından geçiş yaptığını söyledi. Oligosen’de çok daha soğuk koşullara. Bu, yok oluşlara ve ekosistemlerin yapısında büyük değişimlere neden oldu. Her şeyin bir karışımını yiyebilmek, önemli bir hayatta kalma özelliği olabilirdi.
“antrakoteriyum ve Entelodon Erken Oligosen’in daha soğuk bir dünyasında yaşayabilmek ve başarılı olabilmek için diyetlerinde yeterince esneklerdi” dedi.
Rivals, diğer bölgelerde ve zaman dilimlerinde yaşayan diğer entelodontların ve antrakoterlerin dişlerinde benzer mikro aşınma kalıpları gösterip göstermediğini bilmek istiyor.
Mikro giysi kalıplarının bize bir hayvanın ölmeden önceki beslenme biçimi hakkında ipuçları verdiğini belirtiyor, ancak eski aşınma daha yakın zamanda tüketilen yiyeceklerle temizlendiğinden, bir hayvanın hayatının erken dönemlerinde ne yediğini bilmek zor. Fosillerde, bu hayvanların diyetleri hakkında daha fazla bilgi verebilecek kararlı izotoplar gibi kimyasal imzalar vardır.
