Araştırma, Jüpiter’in uydusu Io’nun sığ magma okyanusu olmadığını gösteriyor

Bir makale, önceki iddiaların aksine, Io’nun yüzeyinin altında sığ bir küresel magma okyanusunun bulunmadığını öne sürüyor yayınlandı içinde Doğa.

NASA’nın Juno uzay aracından yapılan gözlemler, mevcut tüm tarihsel verilerle birleştirildiğinde, Jüpiter’in ikinci en küçük ayındaki volkanik aktivitenin, yüzeyin hemen altındaki magma okyanusundan kaynaklanma ihtimalinin düşük olduğunu gösteriyor. Bulgular, Io’nun iç yapısı hakkında yeniden düşünmeye yol açabileceği gibi, gezegen oluşumu ve evrimi hakkında anlaşılan şeyler konusunda da çıkarımlarda bulunabilir.

Io, güneş sistemindeki volkanik açıdan en aktif cisimdir. Volkanik aktivitenin, Io’nun eliptik yörüngesi nedeniyle Jüpiter’in çekim kuvvetindeki değişimlerin neden olduğu gelgit deformasyonlarından kaynaklandığı düşünülüyor. Gelgit enerjisinin miktarı, Io’nun iç kısmının erimesine neden olacak ve potansiyel olarak bir yüzey altı magma okyanusu oluşturacak kadar yeterli olabilir, ancak bu teori tartışılmaktadır.

Io’nun gelgit deformasyonunun boyutunu ölçmek, sığ magma okyanusu teorisinin makul olup olmadığını belirlemeye yardımcı olabilir. Bu tür ölçümler Juno uzay aracı tarafından yakın zamanda yapılan iki uçuşta alındı ​​ve bu gözlemleri tarihsel verilerle birleştiren Ryan Park ve meslektaşları, Io’nun gelgit kuvvetleri tarafından ne ölçüde deforme olduğunu hesapladılar.

Yazarların raporuna göre sonuçlar, sığ bir küresel magma okyanusu mevcut olsaydı beklenenlerle tutarlı değil; bu da Io’nun çoğunlukla katı bir mantoya sahip olduğunu gösteriyor. Ayın derinliklerinde bazı magma bölgelerinin bulunup bulunmadığının henüz belirlenmediğini ekliyorlar.

Yazarlar, bulguların gelgit kuvvetlerinin her zaman küresel magma okyanusları yaratmadığını gösterdiğini ve bunun Enceladus veya Europa gibi diğer uyduları anlamamız üzerinde etkileri olabileceğini belirtiyor.